Dalgıçlık

Dalgıçlık veya dalıcılık, su altında kalmak üzere suya dalma sporu. Bu sporda nefes alma aygıtları kullanıldığı gibi, bu aygıtlar olmadan da bu spor yapılabilmektedir. Dalgıçlık zamanı farklı dalgıç elbisesi, dalış ekipmanı ve dalış destek ekipmanı kullanılır. Dalış yapan kişiye dalgıç da denir.

Ortam basıncında dalışta, dalgıç doğrudan çevredeki suyun basıncına maruz kalır. Ortam basıncında dalış yapanlar nefeslerini tutarak (serbest dalış) veya tüplü dalışta kullanılan solunum cihazlarını kullanarak ya da yüzeyden beslemeli dalış yaparak dalış yapabilirler. Doygunluk dalışı tekniği ise uzun süreli derin dalışlardan sonra dekompresyon hastalığı (DCS) riskini azaltır. Atmosferik dalış kıyafetleri (ADS), dalgıcı yüksek ortam basıncından izole etmek için kullanılabilir. Mürettebatlı denizaltılar, derinlik aralığını okyanusun tam derinliğine kadar genişletebilir ve uzaktan kumandalı veya robotik makineler insanlara yönelik riski azaltabilir.

Tarihi

İnsanlar çok eski çağlardan beri değişik aparatlar kullanarak su altında daha uzun süreler kalmayı denemiştir. MÖ 500 yıllarına ait resimlerde su altında, hayvan derilerinden yapılmış tulumlar içindeki havayı soluyarak avlanan Eski Yunan dalgıçlar betimlenmiştir. Özellikle Amerika'daki kolonilerden Avrupa'ya değerli eşyalar taşıyan gemilerin, korsanların ilgi odağı haline gelip birçok geminin batırılmasıyla, bu batan gemilerdeki yüklerin çıkartılması ihtiyacı insanoğlunu daha derine inmek ve orada daha uzun süre kalabilmek için yeni icatlar yapmaya itmiştir. Dalış Çanları'nın kullanılmaya başlanması bu yıllara dayanır. Bir sonraki gelişme yüzey destekli su altı soluma aparatlarıdır ki, Jules Verne'in Denizler Altında Yirmi Bin Fersah kitabı yayınlandığında bunlar 20 yıla yakın bir zamandır kullanılmaktaydı. Ancak dalışta en büyük devrim 1943'te Fransız kâşif Jacques-Yves Cousteau'nun geliştirdiği regülatör sayesinde olmuştur. Cousteau'nun "su ciğeri" adını verdiği yüksek basınçlı bir tüp ve tek kademeli regülatörden oluşan aparat, insanın yüzeye hiçbir bağımlılık duymadan hayal bile edemeyeceği derinliklere inip uzun süreler kalabilmesine olanak sağlamıştır.

Nefes alma aygıtı olmadan dalış

Serbest dalış

Su altında nefes tutarak yapılan dalıştır.

Nefes alma aygıtlarını kapsayan dalışlar (SCUBA)

  1. Yüzey destekli dalış
  2. Tüplü dalış (Scuba)

Yüzey Destekli Dalış

Tüplü dalış (Scuba)

Yüksek basınçlı hava ile doldurulmuş tüpteki gazı soluyarak, yüzeye bağımlı olmaksızın yapılan aletli dalıştır. Self Contained Underwater Breathing Apparatus kelimelerinin baş harflerinden oluşmuştur.

Tüplü dalış donanımları

Dalgıçlığın tehlikeleri

DAN'ın (Diver Alert Network) açıklamasına göre bir dalış kazasında ölme ihtimali 100.000'de 0.48'dir.[kaynak belirtilmeli] Ancak mutlaka özel bir eğitimden geçilerek yapılmalıdır. Eğitimsiz dalış çok tehlikeli olabilir. Dünyanın her yerinde ve Türkiye ile KKTC`de bu eğitimleri yetkili kuruluşlardan almak mümkündür.

Bu sporla ilgilenenlerde görülebilecek bazı sağlık problemleri;

Dalış sporunun türleri (amaca göre)

Rekreasyonel dalışta eğitim seviyeleri

Bu seviyeler dalış eğitiminin alındığı kuruluşlara göre farklılık gösterir. Türkiye Sualtı Sporları Federasyonu (TSSF)/CMAS eğitimi almak Türkiye'de dalış yapmak için yeterlidir. Bu sisteme göre seviyeler:

Dünya çapında dalış yapmak için çeşitli uluslararası anlaşmalı dalış organizasyonlarından birisi olan PADI (Professional Association of Diving Instructors) sisteminde dalgıç seviyeleri:

Rekreasyonel(Sportif) ve teknik dalgıç eğitim kuruluşları

Dalgıçlıkla ilgili filmler

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ↑ Kot, Jacek (2011). Educational and Training Standards for Physicians in Diving and Hyperbaric Medicine (PDF). Kiel, Germany: Joint Educational Subcommittee of the European Committee for Hyperbaric Medicine (ECHM) and the European Diving Technical Committee (EDTC). 28 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 16 Eylül 2016.
  2. ↑ Lucrezi, Serena (18 Ocak 2016). "How scuba diving is warding off threats to its future". The Conversation. 25 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Eylül 2019.
  3. ↑ Daniels, Stephen (2009). "Does Diving Destroy the Brain?". Lang, M.A.; Brubakk, A.O. (Ed.). The Future of Diving: 100 Years of Haldane and Beyond. Washington DC: Smithsonian Institution Scholarly Press. ss. 137-143. ISBN 978-0-9788460-5-3. 21 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ağustos 2026.
  4. ↑ Loudoun, Carrie. "History of Breath Holding and Freediving". www.thepressureproject.com.au. 16 Kasım 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ekim 2025.
  5. ↑ Acott, C (1999). "A brief history of diving and decompression illness". South Pacific Underwater Medicine Society Journal. Melbourne, Victoria: SPUMS. 29 (2). ISSN 0813-1988. OCLC 16986801. Archived from the original on 27 Haziran 200817 Mart 2009 – Rubicon Research Repository vasıtasıyla.
  6. ↑ Bitterman, Noemi; Ofir, Erez; Ratner, Nadav (2009). "Recreational diving: Reevaluation of task, environment, and equipment definitions". European Journal of Sport Science. Taylor and Francis. 9 (5): 321-328. doi:10.1080/17461390902874057. 15 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi14 Eylül 2020.
  7. ↑ Thornton, Mike; Randall, Robert E.; Albaugh, E. Kurt (1 Ocak 2001). "Subsea Technology: Atmospheric diving suits bridge gap between saturation diving and ROV units". Offshore Magazine. Tulsa, Oklahoma. 24 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Eylül 2016.
  8. ↑ "The Diving Equipment & Marketing Association: Meet the Association". www.dema.org. 28 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Aralık 2020.
  9. ↑ Lock, Gareth (8 Mayıs 2011). Human factors within sport diving incidents and accidents: An Application of the Human Factors Analysis and Classification System (HFACS) (PDF). Cognitas Incident Management Limited. 6 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 5 Kasım 2016.
  10. ↑ "The Diving at Work Regulations 1997". Statutory Instruments 1997 No. 2776 Health and Safety. Kew, Richmond, Surrey: Her Majesty's Stationery Office (HMSO). 16 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2016.