| Elena Kagan | |
|---|---|
| Resmi portre, 2013 | |
| Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi Yargıcı | |
| Görevde | |
| Makama geliş 7 Ağustos 2010 | |
| Aday gösteren | Barack Obama |
| Yerine geldiği | John Paul Stevens |
| 45. Amerika Birleşik Devletleri Başsavcısı | |
| Görev süresi 19 Mart 2009 - 17 Mayıs 2010 | |
| Yerine geldiği | Edwin Kneedler |
| Yerine gelen | Neal Katyal |
| 11. Harvard Hukuk Okulu Dekanı | |
| Görev süresi 1 Temmuz 2003 - 19 Mart 2009 | |
| Yerine geldiği | Robert Clark |
| Yerine gelen | Martha Minow |
| Kişisel bilgiler | |
| Doğum | 28 Nisan 1960 New York, Amerika Birleşik Devletleri |
| Partisi | Demokrat Parti |
| Bitirdiği okul | |
| İmzası | |
Elena Kagan (d. 28 Nisan 1960), Amerikalı bir hukukçu ve yargıç. Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesinde yargıç olarak görev yapmaktadır. Kendisi 2010 yılında Başkan Barack Obama tarafından atanmış olup, Yüksek Mahkemede görev yapan dördüncü kadındır.
Kagan New York şehrinde doğup büyüdü. Princeton Üniversitesi, Worcester Koleji, Oxford ve Harvard Hukuk Fakültesinden mezun olduktan sonra bir federal Temyiz Mahkemesi yargıcının ve Yüksek Mahkeme yargıcı Thurgood Marshall'ın yanında staj yaptı. Kariyerine Chicago Üniversitesi Hukuk Fakültesinde profesör olarak başlayan Kagan, daha sonra Beyaz Saray'da hukuk danışmanı yardımcısı ve ardından Başkan Bill Clinton döneminde politika danışmanı olarak görev yaptı. Washington DC Bölgesi Temyiz Mahkemesine aday gösterilmesi ancak herhangi bir işlem yapılmadan sona ermesinin ardından, Harvard Hukuk Fakültesinde profesör oldu ve daha sonra fakültenin ilk kadın dekanı olarak atandı.
Kagan, 2009 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk kadın başsavcısı oldu. Ertesi yıl, Başkan Obama onu, Yargıç John Paul Stevens'ın yaklaşan emekliliğiyle oluşacak boşluğu doldurmak üzere Yüksek Mahkeme üyeliğine aday gösterdi. Amerika Birleşik Devletleri Senatosu, adaylığını 37'ye karşı 63 oyla onayladı. 2022 itibarıyla, daha önce herhangi bir yargı deneyimi olmayan en son atanan yargıç oldu. Muhafazakâr çoğunluğun Roe v. Wade kararını iptal etmesine kadar, uzlaşmaya dayalı bir yaklaşımı savundu.