| F-4 Phantom II | |
|---|---|
ABD Hava Kuvvetleri'ne ait bir QF-4E uçağı, 2008 | |
| Türü | Önleme, avcı bombardıman uçağı |
| Ulusal köken | |
| Üretici | McDonnell Douglas |
| İlk uçuş | 27 Mayıs 1958 |
| Hizmete giriş | 1961 |
| Hizmetten çıkış | 1992 - Birleşik Krallık 1996 - ABD 2004 - İsrail 2013 - Almanya 2021 - Japonya 2024 - Güney Kore |
| Durumu | Sınırlı hizmette |
| Ana kullanıcı | ABD Hava Kuvvetleri (eski) Türk Hava Kuvvetleri İran Hava Kuvvetleri |
| Diğer kullanıcılar | Yunanistan Hava Kuvvetleri |
| Üretim aralığı | 1958-1981 |
| Üretim sayısı | 5.195 |
| Birim maliyeti | 2.4 milyon $ |
McDonnell Douglas F-4 Phantom II, McDonnell Douglas tarafından Amerika Birleşik Devletleri Donanması için geliştirilen, iki kişilik, çift motorlu, her türlü hava koşuluna uygun, uzun menzilli süpersonik bir jet önleme ve avcı bombardıman uçağıdır.F 4 Phantom çoğu uçak gibi iki kuyruğun arasında bir veya iki motorlu değildir.F 4 Phantom un motorları iki kuyruğun altındadır.1961 yılında Donanma hizmetine giren uçak, daha sonra Amerika Birleşik Devletleri Deniz Piyadeleri ve Hava Kuvvetleri tarafından da benimsendi ve kısa sürede Amerikan hava gücünün kilit unsurlarından biri oldu. 1958'den 1981'e kadar toplam 5.195 adet üretilen Phantom, tarihte en çok üretilen Amerikan süpersonik askeri uçağıdır ve Soğuk Savaş döneminin önde gelen savaş uçaklarından biri olarak kabul edilir.
Phantom, Mach 2.2'nin üzerindeki azami hızıyla dönemi için son derece hızlı ve büyük bir avcı uçağıydı. Uçak, havadan havaya ve havadan karaya füzeler ile çeşitli bombalar da dahil olmak üzere dokuz harici sabit noktada toplam 18.000 pounddan (8.400 kg) fazla silah taşıyabiliyordu. Zamanının birçok önleme uçağı gibi F-4 de başlangıçta dâhilî bir top olmadan tasarlandı; ancak daha sonra geliştirilen bazı modellerine dâhilî bir M61 Vulcan döner topu eklendi. 1959'dan itibaren uçuş performansı açısından 15 dünya rekoru kıran Phantom, bunlar arasında mutlak hız ve mutlak irtifa rekorlarını da barındırıyordu.
F-4 Phantom, Vietnam Savaşı sırasında önce ABD Hava Kuvvetleri, Donanması ve Deniz Piyadeleri için başlıca hava üstünlüğü avcı uçağı olarak, ardından kara saldırısı ve hava keşif görevlerinde yoğun biçimde kullanıldı. Savaş sırasında as pilot statüsüne ulaşan beş Amerikalının tamamı, bu başarılarını F-4 Phantom uçaklarında gerçekleştirdi. Phantom, 1980'lere kadar ABD askeri hava gücünün temel parçalarından biri olmaya devam etti; ancak zamanla yerini ABD Hava Kuvvetleri'nde F-15 Eagle ve F-16 Fighting Falcon'a, ABD Donanması'nda F-14 Tomcat'e, Donanma ve Deniz Piyadeleri'nde ise F/A-18 Hornet gibi daha modern uçaklara bıraktı.
Phantom, 1991 Körfez Savaşı'nda keşif ve düşman hava savunmasını bastırma görevlerinde kullanıldı ve 1996 yılında muharebe hizmetinden tamamen ayrıldı. F-4, her iki büyük ABD hava gösteri ekibi tarafından da kullanılan tek uçak olma özelliğine sahiptir: ABD Hava Kuvvetleri'nin Thunderbirds ekibi F-4E modelini, ABD Donanması'nın Blue Angels ekibi ise F-4J modelini kullandı. Phantom, ABD dışında 11 ülkenin silahlı kuvvetlerinde de hizmet verdi. İsrail tarafından edinilen Phantom'lar çeşitli Arap-İsrail savaşlarında yoğun şekilde kullanılırken, İran da Şah döneminde aldığı büyük Phantom filosunu 1980-1988 İran-Irak Savaşı boyunca aktif olarak kullandı. F-4, İran, Yunanistan ve Türk Hava Kuvvetleri'nde hâlen aktif hizmettedir.
Türkiye ilk olarak “Peace Diamond I”(Barış Pırlantası I) projesi ile 40 adet F-4E sipariş etmiş ve uçaklar 1974 yılında Türk Hava Kuvvetleri'ne teslim edilmeye başlanmıştır. 1977 yılında ikinci proje olan “Peace Diamond II” dahilinde 32 adet daha F-4E filoya eklenmiştir. Sırasıyla 1981 yılında “Peace Diamond III” kapsamında ABD Hava Kuvvetleri'nden 16 adet F-4E, 1984 yılı ortalarında “Peace Diamond IV” çerçevesinde yine ABD Hava Kuvvetleri’nden 14 adet F-4E ve “Peace Diamond V” kapsamında ABD hava kuvvetlerinden emekliye ayrılmış 40 adet F-4E 1987 yılında filoya katılmıştır. Türkiye'nin 1991 yılında ABD’yi Körfez Savaşı’nda desteklemesi sebebiyle “Peace Diamond VI” ile hizmetten çıkmış 40 adet F-4E daha teslim edilmiştir. ABD'nin elinde uluslararası satış taleplerini karşılayacak yeterli RF-4 olmadığından 1992–1994 yılları arasında da Alman Hava Kuvvetleri'den emekliye ayrılan 32 adet RF-4E Türkiye'ye hibe edilmiştir.


İsrail Havacılık Endüstrisi (IAI-Israel Aircraft Industries Ltd.) ile 1997 yılında ortak başlatılan modernizasyon projesiyle Türk Hava Kuvvetleri envanterindeki 53 adet F-4E üzerinde yapısal güçlendirme, yeni nesil navigasyon sistemleri, HUD (Head-Up Display), HOTAS (Hands on Throttle-and-stick), MFD (Multi-Function-Display), yeni nesil radyo ekipmanı, mevcut AN-APQ 120 radarının ELTA ELO/M-2032 radarı ile değişimi sağlanmıştır. Ayrıca uçağın silah taşıma kabiliyeti yeni nesil silahlarla güçlendirilmiştir. Modernizasyon kapsamında F-4'lerin 28 uçaklık bölümü 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı, Eskişehir'de, 26 uçaklık bölümü İsrail Havacılık Endüstrisi (IAI) tesislerinde tamamlanmıştır. Modernizasyondan sonra uçak F-4 2020/Terminatör adını almıştır. RF-4E / TM uçakları 2013 yılında Işık Projesi ile modernize edilmiştir.
24 Şubat 2015 akşamı 2 adet RF-4E uçağının Malatya'da, 05 Mart 2015 sabahı saat 09:48'de 1 adet F-4E 2020 uçağının Konya'da düşmesinin ardından, TSK envanterindeki F-4E uçaklarının yarısı düşmüş oldu. Bu durum, F-4E uçaklarının emekliye ayrılmasını tekrar gündeme getirmiştir. 11 Mart günü Muharip Hava Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Abidin Ünal yaptığı açıklamada RF-4E tipi keşif uçaklarının 12 Mart'tan itibaren keşif uçağı olarak kullanılamayacağını açıkladı.
Türk Hava Kuvvetlerindeki ilk F4 pilotlarından birisi Üsteğmen Göksel Doğan ve Yüzbaşı Ali İlker Özgüler'dir. 28 Haziran 1977 tarihinde kullandıkları F4-E uçağı ile radar önleme görev uçuşu esnasında Konya Piribeyli eteklerinde hayatlarını kaybettiler.









Benzer rolde, dönemde ve yetenekte olan uçaklar