| F/A-18 Hornet | |
|---|---|
ABD Donanması'na ait bir F/A-18C, 2009 | |
| Türü | Çok maksatlı savaş uçağı |
| Ulusal köken | |
| Üretici | McDonnell Douglas (1974-1997) Northrop (1974-1994) Boeing (1997-2000) |
| İlk uçuş | 18 Kasım 1978 |
| Hizmete giriş | 7 Ocak 1983 |
| Durumu | Hizmette |
| Ana kullanıcı | ABD Donanması Kanada Hava Kuvvetleri Finlandiya Hava Kuvvetleri İspanya Hava Kuvvetleri |
| Diğer kullanıcılar | Avustralya Hava Kuvvetleri Kuveyt Hava Kuvvetleri İsviçre Hava Kuvvetleri Malezya Hava Kuvvetleri |
| Üretim aralığı | 1974-2000 |
| Üretim sayısı | 1.480 |
| Program maliyeti | 50 milyar $ |
| Birim maliyeti | 95 milyon $ |
| Gelişimi | Northrop YF-17 |
| Değişimleri | Boeing F/A-18E/F Super Hornet |
McDonnell Douglas F/A-18 Hornet, McDonnell Douglas ve Northrop tarafından ortaklaşa geliştirilen, her türlü hava koşulunda görev yapabilen, süpersonik, çift motorlu, uçak gemisine entegre bir çok amaçlı savaş uçağıdır. Hornet, 1970'lerde ABD Donanması ve Deniz Piyadeleri için Northrop'un YF-17 tasarımından türetildi. Bazı yabancı hava kuvvetlerinin yanı sıra bir dönem ABD Donanması'nın uçuş gösteri takımı Blue Angels tarafından da kullanıldı.
F/A-18, aviyonik sistemleri, gelişmiş kokpit ekranları ve üstün aerodinamik yapısı sayesinde çok yönlü bir savaş uçağı olarak tasarlandı ve geniş bir silah yelpazesini taşıma kapasitesine sahiptir. Uçak; avcı eskortu, filo hava savunması, düşman hava savunmasını bastırma, hava muharebesi, yakın hava desteği ve havadan keşif görevlerini yerine getirebilir. Bu çok yönlülük ve yüksek güvenilirlik, onu uçak gemilerinde son derece değerli bir varlık hâline getirdi.
F/A-18 Hornet, 1983 yılında operasyonel hizmete girdi ve ilk kez 1986 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin Libya'yı bombalaması sırasında savaşta kullanıldı. Uçak daha sonra 1991 Körfez Savaşı ve 2003 Irak Savaşı gibi büyük çatışmalarda da görev aldı. Hornet, ABD Donanmasında hem önceki F/A-18 modellerinin hem de F-14 Tomcat'in yerini alan, daha büyük ve evrimsel olarak yeniden tasarlanan bir versiyon olan Boeing F/A-18E/F Super Hornet'in temelini oluşturdu.
F/A-18, çift motorlu, orta kanatlı, çok maksatlı bir taktik savaş uçağıdır. Yüksek manevra kabiliyetine sahiptir; bu özellik, iyi bir itme-ağırlık oranı, dijital fly-by-wire uçuş kontrol sistemi ve uçağın yüksek hücum açılarında dahi kontrol edilebilirliğini artıran ön kenar uzantılarıyla sağlanır. Trapez şeklindeki kanatlar, ön kenarda 20 derecelik bir geri süpürmeye ve düz bir firar kenarına sahiptir. Kanatlar, tam uzunlukta ön kenar kanatçıkları ile donatılmıştır; arka kenarda ise tüm açıklık boyunca uzanan tek yuvalı kanatçıklar yer alır.
Eğimli dikey stabilizatörler, Hornet'in yüksek hücum açılarında üstün performans göstermesini sağlayan tasarım öğelerinden yalnızca biridir. Diğer önemli unsurlar arasında büyük yatay stabilizatörler, flaperon olarak işlev gören geniş arka kenar kanatları, tam boy ön kenar çıtaları ve düşük hızlarda her bir kontrol yüzeyinin hareketini artırmak üzere programlanmış uçuş kontrol bilgisayarı yer alır. Bu yazılım, dikey dümenlerin sadece sağa ve sola değil, içe doğru da hareket etmesini sağlar. Hornet'in yüksek hücum açısı performansı, NASA tarafından F-18 Yüksek Alfa Araştırma Aracı (HARV) kapsamında kapsamlı biçimde test edildi ve geliştirildi.



Boyut doneleri
Ağırlık doneleri
Güç kaynağı
Performans
Personel


Top:
Havadan Havaya Muharebe Füzeleri AAM
Havadan Karaya Taarruz Füzeler AGM
Gemi Taarruz Füzeleri
Bombalar
Nükleer Bomba
Wikimedia Commons'ta McDonnell Douglas F/A-18 Hornet ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.