|
| |||
| Adlandırmalar | |||
|---|---|---|---|
Tercih edilen IUPAC adı Trikloro(floro)metan | |||
Diğer adlar Trikloroflorometan Florotriklorometan Florokloroform Freon 11 CFC 11 R 11 Arcton 9 Freon 11A Freon 11B Freon HE Freon MF | |||
| Tanımlayıcılar | |||
3D model (JSmol) |
|||
| ChEBI | |||
| ChEMBL | |||
| ChemSpider | |||
| ECHA InfoCard | 100.000.812 | ||
| EC Numarası |
| ||
PubChem CID |
|||
| RTECS numarası |
| ||
| UNII | |||
CompTox Bilgi Panosu (EPA) |
|||
| |||
| |||
| Özellikler | |||
| Kimyasal formül | CCl3F | ||
| Molekül kütlesi | 137,37 g mol−1 | ||
| Görünüm | Colorless liquid/gas | ||
| Koku | nearly odorless | ||
| Yoğunluk | 1.494 g/cm3 | ||
| Erime noktası | -11.048 °C (-19.854 °F; -10.775 K) | ||
| Kaynama noktası | 2.377 °C (4.311 °F; 2.650 K) | ||
| Çözünürlük (su içinde) | 1.1 g/L (at 20 °C) | ||
| log P | 2.53 | ||
| Buhar basıncı | 89 kPa at 20 °C 131 kPa at 30 °C | ||
| Isı iletkenliği | 0.0079 W m−1 K−1 (gas at 300 K, ignoring pressure dependence)[doğrulama gerekli] | ||
| Tehlikeler | |||
| GHS etiketleme sistemi: | |||
| Piktogramlar | |||
| İşaret sözcüğü | warning | ||
| Tehlike ifadeleri | Şablon:HPhrases | ||
| Önlem ifadeleri | Şablon:PPhrases | ||
| Parlama noktası | Non-flammable | ||
| Öldürücü doz veya konsantrasyon (LD, LC): | |||
LCLo (yayınlanan en düşük) |
26,200 ppm (rat, 4 hr) 100,000 ppm (rat, 20 min) 100,000 ppm (rat, 2 hr) | ||
| NIOSH ABD maruz kalma limitleri: | |||
| PEL (izin verilen) | TWA 1000 ppm (5600 mg/m3) | ||
| REL (tavsiye edilen) | C 1000 ppm (5600 mg/m3) | ||
| IDLH (anında tehlike) | 2000 ppm | ||
| Güvenlik bilgi formu (SDS) | ICSC 0047 | ||
| Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). | |||
| Bilgi kutusu kaynakları | |||
Freon-11, CFC-11 veya R-11 olarak da adlandırılan trikloroflorometan bir kloroflorokarbondur (CFC). Oda sıcaklığında kaynayan, renksiz ve tatlı kokulu bir sıvıdır. CFC-11, stratosferik ozon tabakasına zarar veren, ozon tabakasını incelten bir maddedir.
Trikloroflorometan, karbon tetraklorürün 435 °C ve 70 atm'de hidrojen florürle reaksiyona sokulmasıyla elde edilebilir ve 77:18:5 oranında trikloroflorometan, tetraflorometan ve diklorodiflorometan karışımı elde edilir. Reaksiyon, antimon(III) klorür veya antimon(V) klorür varlığında da gerçekleştirilebilir:
Grafitin 500 °C'de klor ve hidrojen florür ile reaksiyona girmesi sonucu yan ürünlerden biri olarak trikloroflorometan da oluşur.
270 °C'de basınç altında sodyum hekzaflorosilikat, titanyum(IV) florür, klor triflorür, kobalt(III) florür, iyot pentaflorür ve brom triflorür de karbon tetraklorür için uygun florlayıcı maddelerdir.
Trikloroflorometan, 1987 Montreal Protokolü'nde dâhil edildi. 1,0 ozon tüketme potansiyeline sahip olduğu belirlendi ve ABD üretimi 1 Ocak 1996'da sona erdi.