| Hoplophoneus | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 H. primaevus iskeleti, Zürih Doğa tarihi müzesi. | |||||||||||||||||
Biyolojik sınıflandırma  | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Türler | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Sinonimler | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Hoplophoneus, yaklaşık 6 milyon yıl boyunca Geç Eosen ila Erken Oligosen dönemleri (35-29 mya) arasında Kuzey Amerika'da yaşamış, Nimravidae ailesinin soyu tükenmiş bir cinsidir.
2016 yılında, tüm Kuzey Amerika Eusmilus türleri, Paul Z. Barrett tarafından Hoplophoneus'a yerleştirildi.
Hoplophoneus, gerçek bir kedi olmasa da, sağlam bir gövdeye ve daha kısa bacaklara sahip olsa da, dış görünüş olarak kedilere benziyordu. Bilinen en büyük örnek, vücut kütlesi için Sorkin (2008) tarafından incelendi ve 106 kg ağırlığa sahip olduğu tahmin edildi.
Hoplophoneus occidentalis, büyük bir leopar büyüklüğündeydi ve köpek dişleri sadece orta büyüklükteydi. Daha büyük olan H. sicarius ve H. mentalis'in çok büyük üst köpek dişleri ve alt çenenin önünde büyük bir flanşı vardı.
Paleontolog Clint Boyd ve diğerleri tarafından 2010 yılında Güney Dakota'daki Badlands Ulusal Parkı'nda keşfedilen yetişkin bir Hoplophoneus örneği. Hoplophoneus'un başka bir yetişkin bireyinin dişlerinden kafatasında ısırık izleri olduğu bulundu. Yaraların incelenmesinden, hayvanın rakibinin kılıç dişleriyle yaralandığı tespit edildi. Yaraların etrafındaki kemiğin yeniden büyümesi, nimravid'in saldırıdan kurtulduğunu gösteriyor. Benzer bulgular, bu tür kavgaların nimravitler arasında muhtemelen yaygın olduğunu ve genellikle rakiplerinin kafataslarının arkasını ve gözlerini hedeflediklerini ortaya koymaktadır.