Jane Mayer

Jane Mayer
Mayer 2008'de
DoğumJane Meredith Mayer
1955 (70-71 yaşında)
New York, ABD
Mezun olduğu okul(lar)Yale Üniversitesi (BA)
UğraşGazeteci, yazar
EvlilikWilliam B. Hamilton (e. 1992)
Çocuk(lar)1
Ebeveyn(ler)Meredith Nevins Meyer
William Mayer
AileAllan Nevins (büyükbaba)

Jane Meredith Mayer (d. 1955), 1995'ten beri The New Yorker dergisinde kadrolu yazar olarak çalışan Amerikalı bir araştırmacı gazetecidir. Bu yayında siyasetteki para; hükûmetin muhbirleri kovuşturması; Amerika Birleşik Devletleri'nin Predator drone programı; Donald Trump'ın hayalet yazarı Tony Schwartz; ve Trump'ın mali destekçisi Robert Mercer hakkında yazılar yazdı. 2016'da Mayer'in, muhafazakar bağış toplama Koch kardeşler'in tarihini araştırdığı Karanlık Para adlı kitabı büyük beğeni topladı.

Erken yaşam ve eğitim

Mayer, New York City'de doğdu. Annesi Meredith (evlilik öncesi soyadı Nevins), ressam, baskı sanatçısı ve Manhattan Grafik Merkezi'nin eski başkanıdır. Babası William Mayer, besteciydi. Baba tarafından büyük büyük büyükbabası, Lehman Brothers'ın kurucularından biri olan Emanuel Lehman'dı. Anne tarafından büyükbabası ve büyükannesi ise tarihçi ve John D. Rockefeller Jr.'ın yetkili biyografi yazarı olan Mary Fleming (Richardson) ve Allan Nevins'ti.

Mayer iki özel lise dışı okula gitti: New York City'nin Bronx ilçesinin kuzeybatı kesimindeki Fieldston; ve 1972-1973'te değişim öğrencisi olarak gittiği İngiltere'nin Steep, Hampshire köyündeki yatılı okul Bedales.

1977'de Yale Üniversitesi'nden magna cum laude derecesiyle mezun olan yazar, Phi Beta Kappa'ya seçildi ve Yale Daily News gazetesinin kıdemli editörü ve Time dergisinin kampüs editörü olarak görev yaptı.

Kariyer

Mayer, kariyerine Vermont'ta iki küçük haftalık gazete olan "The Weathersfield Weekly" ve "The Black River Tribune" için yazarak başladı ve ardından günlük "Rutland Herald"a geçti. Artık faaliyette olmayan "Washington Star" gazetesinde büyükşehir muhabiri olarak çalıştı ve 1982'de 12 yıl çalıştığı "The Wall Street Journal"a katıldı. "WSJ"de "Beyaz Saray" muhabiri olarak atanan ilk kadın oldu ve ardından kıdemli yazar ve ön sayfa editörü oldu.

Journal dergisinde savaş muhabiri ve dış muhabir olarak görev yaptı ve Beyrut'taki Amerikan kışlalarının bombalanması, Basra Körfezi Savaşı, Berlin Duvarı'nın yıkılışı ve eski Sovyetler Birliği'nde Komünizm'in son günleri hakkında haberler yaptı. Mayer ayrıca New York Review of Books, The Washington Post, Los Angeles Times ve American Prospect dergilerine de katkıda bulunmaktadır.

Mayer iki kitabın ortak yazarıdır: Strange Justice: The Selling of Clarence Thomas (1994) (Jill Abramson ile birlikte yazılmıştır), Clarence Thomas'ın ABD Yüksek Mahkemesi'ne aday gösterilmesi ve atanmasıyla ilgili bir çalışma; ve Landslide: The Unmaking of the President, 1984–1988 (1989; Doyle McManus ile birlikte yazılmıştır), Ronald Reagan'ın Beyaz Saray'daki ikinci dönemini anlatan bir kitap. Strange Justice 1999'da aynı adı taşıyan bir Showtime televizyon filmi olarak uyarlanmıştır; başrollerinde Delroy Lindo, Mandy Patinkin ve Regina Taylor yer almıştır. Strange Justice 1994 Ulusal Kurgu Dışı Kitap Ödülü'nün finalistiydi ve her iki kitap da Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Ödülü'nün finalistiydi.

Time dergisi Strange Justice hakkında şunları söyledi: "Thomas'ın Cumhuriyetçi bir süperego rolünde acı çeken bir id olarak portresi, şimdiye kadar çıkan her şeyden daha ayrıntılı ve ikna edici." Landslide hakkında, The New York Times Washington muhabiri Steven V. Roberts, "Bu açıkça bir muhabirin kitabı, zengin anekdotlar ve açıklayıcı ayrıntılarla dolu... Burada toplanan içeriden bilgi miktarından etkilendim."

Elle dergisine verdiği röportajda Mayer, bir sonraki makalesi hakkında şunları söyledi: "Genel olarak güç suistimalleri, demokrasiye yönelik tehditler ve yolsuzluk hakkındaki hikayelere odaklanıyorum."

Karanlık Taraf

Mayer'in üçüncü kurgu dışı kitabı, Karanlık Taraf: Teröre Karşı Savaşın Amerikan İdeallerine Karşı Bir Savaşa Nasıl Dönüştüğünün İç Yüzü (2008), tutuklulara uygulanan geliştirilmiş sorgulama tekniklerinin (genellikle işkence olarak kabul edilir) kökenlerini, yasal gerekçelerini ve olası savaş suçu sorumluluğunu ele alıyor ve CIA ve DOD tarafından yapılan bu tür sorgulamalar sırasında, bazen yanlış kimlik tespiti kurbanı olan tutukluların ölümlerini ele alıyor. Dick Cheney ile avukatlar David Addington ve John Yoo'nun bu korkunç prosedürleri örtbas etmedeki rolleri dikkat çekiciydi. Kitap, Ulusal Kitap Ödülleri'nde finalist oldu.

Jennifer Schuessler, New York Timesda Karanlık Taraf adlı kitabının incelemesinde, kitabı "denetim ve denge ve bireysel haklara saygı üzerine kurulu bir hükûmetin bu ideallere nasıl karşı gelebildiğine dair şimdiye kadar sahip olduğumuz en canlı ve kapsamlı açıklama" olarak tanımladı. The Times daha sonra Karanlık Tarafı yılın en dikkat çekici on kitabı arasında gösterdi.

Askeri ve diplomatik tarihçi Albay Andrew J. Bacevich, The Washington Postta kitabı incelerken şunları yazdı: "[Mayer'in] başarısı, yeni ifşaatları gün yüzüne çıkarmaktan ziyade, başka yerlerde parça parça ortaya çıkan bir hikâyeyi kapsamlı bir anlatıya örmekte yatıyor." Washington Post muhabiri Joby Warrick, Mayer'in kitabının, bir Merkezi İstihbarat Teşkilatı (CIA) analistinin Bush yönetimini "Guantanamo Körfezi'ndeki tutukluların üçte birinin yanlışlıkla hapsedilmiş olabileceği" konusunda uyardığını ortaya çıkardığını bildirdi. Yönetim uyarıyı görmezden geldi ve hepsinin düşman savaşçı olduğu konusunda ısrar etti.

Aynı gün The New York Times gazetesinde çıkan bir haberde, muhabir Scott Shane, Mayer'in kitabının, Uluslararası Kızılhaç Komitesi yetkililerinin 2007'de gizli bir raporda şu sonuca vardığını ortaya koyduğunu bildirdi: "Merkezi İstihbarat Teşkilatı'nın üst düzey El Kaide tutuklularına yönelik sorgulama yöntemleri işkence teşkil ediyordu ve onları onaylayan Bush yönetimi yetkililerini savaş suçlarından suçlu çıkarabilirdi." Mayer kitabı hakkında şunları söyledi: "Kendimi bir savunucudan çok bir muhabir olarak görüyorum."

Sivil özgürlükler

Mayer, Obama yönetiminin muhbirleri kovuşturmasını, eski Ulusal Güvenlik Ajansı (NSA) yetkilisi Thomas Drake hakkında yazdığı bir makaleyle ele aldı. Mayer, Obama'nın seçim kampanyasında verdiği şeffaflık vaatlerine rağmen, yönetiminin "sızdırma kovuşturmalarını şaşırtıcı bir amansızlıkla sürdürdüğünü" yazdı. Bu makalesiyle Polk Ödülü'nü kazandı ve jüri, makalesinin "savcılığın aşırılığını" açığa çıkardığını ve "Drake'e yöneltilen tüm önemli suçlamaların düşürülmesine yol açtığını" söyledi.

İHA'lar

Mayer, 2009 yılında Obama yönetiminin İHA kullanımını ele almıştı. "Obama başkan olduktan sonra İHA saldırılarının sayısı önemli ölçüde arttı" diye yazmıştı. Makalesinde, İHA saldırılarının artan kullanımındaki hataları, etik endişeleri ve olası beklenmedik sonuçları ele almıştı.

Politikada para

Mayer, uzun yıllardır siyasette para konusunu ele alıyor ve hem liberalleri hem de muhafazakârları eleştiriyor. 1997'de, "Demokrat Parti'nin (Amerika Birleşik Devletleri) 1996 seçimlerine yol açan şüpheli bağış toplama taktikleri" hakkında bir makale yazdı. Makalede, Clinton kampanyasının "Başkanlığın prestijini ve ihtişamını daha önce hiç olmadığı kadar nasıl pazarladığı" anlatılıyordu.

2004 yılında, "servetlerini 2004 seçimlerinde Başkan George W. Bush'un yenilgisini sağlamak için kullanmaya çalışan" George Soros ve diğer aktivist milyarderler hakkında bir makale yazdı. Makalede Soros'un "aşırı önlemleri" ve "seçimlerdeki aşırı mali rolünün" nasıl "endişe yarattığı" anlatılıyordu.

Mayer, 2010 yılında Koch kardeşlerin siyasi faaliyetleri hakkında bir makale yayınladı ve "Obama'ya karşı savaşlarını" ve liberal politika önerilerini engellemek ve Demokrat adayları yenmek isteyen Çay Partisi ve kâr amacı gütmeyen kuruluşların finansmanını anlattı. Makale, 2011 Ulusal Dergi Ödülleri'nin finalistiydi.

Mayer, 2011 yılında perakende satış milyoneri Art Pope'un Kuzey Carolina siyasetindeki baskın harcamalarını raporladı. Koch kardeşler müttefiki olarak, Amerikalılar Refah İçin ve Sağlıklı Bir Ekonomi İçin Vatandaşlar örgütlerinin yönetim kurullarında yer alarak hem Demokratları hem de ılımlı Cumhuriyetçi eyalet milletvekillerini hedef alma konusundaki olağanüstü başarılı çabalarını belgeledi. Yeniden bölgelendirmenin yol açtığı Demokrat kongre delegasyon koltuklarının kaybını öngördü. Makalesi, Siyasi Habercilikte Mükemmellik dalında Toner Ödülü kazandı ve jüri üyeleri bunu "demokrasiyi güçlendiren ve özgür basının değerini gösteren türden bir gazetecilik" olarak nitelendirdi. Chronicle of Higher Education dergisinde yazan Mark Bauerlein, makaleyi eleştirerek makalenin "taraflı, kötü araştırılmış ve zayıf argümanlı bir gazetecilik örneği" olduğunu ve "Pope'un hiçbir zaman adil bir şansa sahip olmadığını" söyledi. Eleştirilere yanıt olarak Mayer, makalesini, Pope'un "mirasçı olmadığı" iddialarına rağmen, "siyasi kariyerinin" ailesinden aldığı 300.000 dolardan fazla parayla "başladığını" belirten bir blog yazısıyla destekledi.

Mayer, 2012 yılında Başkan Obama'nın liberal milyarderlerden para toplama çabaları ve kampanyasının bu konuda geri adım atıp süper PAClerden para toplanmasını teşvik etme kararı hakkında bir makale yazdı.

Mayer, 2016 seçim döneminin ardından, eski Demokrat stratejist ve kamuoyu araştırmacısı Patrick Caddell'in, münzevi yazar Robert Mercer'in danışmanı olarak, The New Yorker için yürüttüğü önemli nüfuzunu ele aldı. Hedge fon yöneticisi Mercer, kızı Rebekah'nın da çabalarına katılarak, Donald Trump'ın başarılı adaylığı da dahil olmak üzere, sağcı kampanyalar için giderek daha önemli bir fon kaynağı haline geldi.

Karanlık Para

Doubleday, 2016 yılında Mayer'ın dördüncü kitabı olan Karanlık Parayı yayımladı ve kitap anında ulusal çapta en çok satanlar arasına girdi. The New York Times kitabı yılın en iyi on kitabından biri olarak gösterdi. The New York Review of Books kitabı "politikamızı anlamak isteyen herkes için kesinlikle gerekli bir okuma" olarak nitelendirdi ve Esquire Mayer'ı "bu ülkenin sahip olduğu çok az sayıdaki, son derece paha biçilmez gazetecilerden biri" olarak nitelendirdi. Mayer, kitabıyla ilgili röportajlarda, eski New York Polis Komiseri Howard Safir liderliğindeki yaklaşık altı araştırmacının, sanayici Koch kardeşler tarafından, itibarını karalamak ve kendisine yönelik intihal suçlamaları yöneltmek amacıyla kirli çamaşırları ortaya çıkarmak amacıyla işe alındığını söyledi. Mayer, bu gözdağı taktiklerini kamuoyuna duyurarak, karalama kampanyasını etkili bir şekilde çürüttü. Karanlık Para, 2017 Helen Bernstein Ödülü'nü kazandı ve PEN Jean Stein Ödülü, Los Angeles Times Kitap Ödülü ve J. Anthony Lukas Kitap Ödülü'nün finalisti oldu.

Eric Schneiderman'ın istifası

Mayer'in Ronan Farrow ile birlikte The New Yorker dergisinde yazdığı bir makalenin yayınlanmasından birkaç saat sonra, 7 Mayıs 2018'de New York Eyalet Başsavcısı Eric Schneiderman istifa etti ve bu istifa 8 Mayıs 2018'de yürürlüğe girdi. Görev süresi boyunca, romantik ilişki yaşadığı ve alkol ile reçeteli ilaçları alışkanlık haline getirdiği en az dört kadın tarafından fiziksel şiddete maruz kaldığı iddia edilmişti. Mayer ve Farrow, kadınların iddialarını hem çürük fotoğraflarıyla hem de iddia edilen saldırıların ardından mağdurların sırlarını paylaştığı arkadaşlarının ifadeleriyle doğruladıklarını bildirdiler. Schneiderman, iddiaları yalanlasa da istifasının sebebinin "fiilen ofisin çalışmalarını yönetmesini engellemesi" olduğunu söyledi. Vali Andrew Cuomo, Schneiderman'a karşı olası cezai suçlamaların açılmasını soruşturmak üzere özel bir savcı görevlendirdi.

Görünümler

Mayer, Charlie Rose Show ve Late Show with David Letterman programlarına konuk olarak katıldı. Ayrıca 2008'de PBS'de yayınlanan Bill Moyers Journal programına konuk oldu ve 7 Ağustos 2008'de PBS'de yayınlanan Tavis Smiley programına konuk olarak katıldı ve kitabı The Dark Side hakkında konuştu. Kitap, yeni The New York Times En Çok Satanlar listesine girmişti. 12 Ağustos 2008'de Comedy Central'ın The Colbert Report programına konuk olarak katıldı.

26 Ocak 2009'da Mayer, Yale Hukuk Fakültesi Hukuk ve Medya konferans dizisinde, Yerleşik Gazeteci Linda Greenhouse ve Yaratıcı Yazarlık alanında Truman Capote Üyesi Emily Bazelon tarafından röportaj yapıldı. Ekim 2008'de Mayer, Harvard Üniversitesi'ndeki Nieman Gazetecilik Vakfı'nda gazetecilerin katıldığı, medyanın Irak Savaşı'nı nasıl ele aldığına dair bir panel tartışmasına katıldı. Aynı ay Mayer, Washington, DC'deki Newseum'da aynı konuyla ilgili bir tartışmada panelist olarak yer aldı

Mayer'in kişisel bir katılımı olmasa da, FOX dizisi 24ün yedinci sezonunda Blaine Mayer adında küçük bir karakter vardı. Karakterin adı, "Bir tür denge hissi var. ABD Senatosu'na yükselmek yıla güzel bir başlangıç, ancak cinsiyet değişikliği biraz hayal kırıklığı yarattı, çünkü erkek olmak zorundaysam daha genç, daha fit bir vücut ve daha güzel saçlar umuyordum. Ancak bu, uzun zamandır celp kıskançlığı yaşadığım en büyük fantezilerimden birini gerçekleştiriyor."

Mayer, Free Speech TV'nin Democracy Now! programında sık sık yer aldı. 17 Şubat 2016'da, Center for Public Integrity'nin kurucusu American University gazetecilik profesörü Charles Lewis tarafından, C-SPAN'da yayınlanan kariyeri ve Dark Money hakkında bir kamu tartışmasında röportaj yapıldı.

Ödüller ve onurlar

Mayer, Karanlık Taraf adlı kitabına yol açan araştırmacı raporuyla 2008 John Chancellor Gazetecilikte Mükemmellik Ödülü'ne layık görüldü. Columbia Üniversitesi Gazetecilik Yüksek Lisans Okulu tarafından her yıl verilen bu ödül, muhabirlere "üstün kümülatif başarılar" için veriliyor. Gazetecilik okulunun dekanı ve ödül komitesinin dokuz üyesinden biri olan Nicholas Lemann, ödülü takdim ederken, Mayer ve ödül sahibi meslektaşı Andrew C. Revkin'in (The New York Times bilim muhabiri) "gazeteciler için altın standardı belirlediğini ve onların özveri ve sıkı çalışmalarından muazzam bir şekilde faydalandığımızı" belirtti. Mayer ayrıca Ridenhour Kitap Ödülü ve New York Halk Kütüphanesi'nin Helen Bernstein Gazetecilikte Mükemmellik Kitap Ödülü'nü de kazandı.

Mayer, 2007 yılında The New Yorker dergisinde The Black Sites başlıklı kurgusal olmayan makalesiyle Ulusal Dergi Ödülleri'nde finalist oldu ve bu makale daha sonra Columbia University Press tarafından yayınlanan ve Jacob Weisberg tarafından düzenlenen En İyi Amerikan Dergi Yazıları 2008de toplandı.

2008'de Mayer, üçüncü kitabı Karanlık Taraf üzerindeki çalışmalarıyla bağlantılı olarak Guggenheim Bursu ile ödüllendirildi. 2009'da Mayer, Hillman Ödülü'ne, yılın ticari kitabı dalında Shorenstein Merkezi'nin Goldsmith Kitap Ödülü'ne ve Karanlık Taraf için J. Anthony Lukas Kitap Ödülü'ne layık görüldü.

2009 yılında Georgetown Üniversitesi'nden Edward Weinthal Ödülü'nü, 2010 yılında ise James Aronson Toplumsal Adalet Gazeteciliği Ödülü'nü aldı.

Mayer, 2011 yılında NSA muhbiri Thomas Andrews Drake'in Amerika Birleşik Devletleri Adalet Bakanlığı tarafından amansızca kovuşturulması hakkındaki araştırmacı gazeteciliği nedeniyle George Polk Dergi Muhabirliği Ödülü'ne layık görüldü. Mayer'ın The New Yorker dergisindeki makalesi, Drake'in "Trailblazer" olarak bilinen bir NSA gözetim programı hakkında gizli olmayan bilgileri Baltimore Sun muhabiri Siobahn Gorman'a ilettiği için 35 yıla kadar federal hapis cezasıyla karşı karşıya olduğunu anlatıyordu. Gorman, bu konuda ödüllü bir makale yazdı. Drake, Pulitzer Ödülü kazanan 2005 New York Times izinsiz dinleme hakkındaki haberinin kaynağını tespit etmeyi amaçlayan bir soruşturmanın ardından tutuklanmıştı. Ne Drake ne de başka bir NSA çalışanı aslında haberin kaynağı değildi. Mayer'in hikâyesi yayımlandıktan sonra savcılık Drake'e yöneltilen 10 ağır suçlamayı da düşürdü. Drake, gizli materyallerin saklanmasıyla ilgili kuralları ihlal ettiği gerekçesiyle bir kabahat suçlamasını kabul etti.

Mayer, 2012 yılında Kuzey Carolina eyalet siyasetini konu alan haberleriyle Siyasi Habercilikte Mükemmellik Ödülü'nü aldı.

Mayer, 2020 yılında Fox News ile Beyaz Saray arasındaki ilişkiyi ayrıntılarıyla anlatan New Yorker makalesiyle En İyi Tek Makale/Hikaye dalında Mirror Ödülü'ne layık görüldü.

Kişisel yaşam

Mayer, 1992 yılında yine bir gazeteci olan William B. Hamilton ile evlendi. Hamilton, The Washington Post gazetesinin eski ulusal editörüdür. and former Washington editor for The New York Times. Hamilton'ın babası The New York Times gazetesinin dış muhabiri ve BM büro şefiydi ve büyükbabası The Augusta (Georgia) Chronicle gazetesinin editörü ve yayıncısıydı ve Demokratik Ulusal Komite'nin bir üyesiydi.

Mayer, Amerikan Sanat ve Bilimler Akademisi ve Amerikan Felsefe Derneği üyesidir.

Bibliyografya

Kaynakça

  1. 1 2 3 4 "Jane Mayer, Contributor, The New Yorker". New Yorker. 29 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  2. 1 2 3 "WEDDINGS; Jane M. Mayer, William Hamilton". The New York Times. 27 Eylül 1992. 15 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Şubat 2012.
  3. ↑ "Jane Mayer." The Writers Directory. Detroit: St. James Press, 2011. Gale Biography In Context, June 10, 2011.
  4. ↑ Jane Mayer profile at Contemporary Authors Online. Detroit: Gale (2011).
  5. ↑ Mayer, Jane (18 Temmuz 2016). "Donald Trump's Ghostwriter Tells All". The New Yorker. 18 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi4 Mayıs 2025.
  6. ↑ "The Reclusive Hedge-Fund Tycoon Behind the Trump Presidency". The New Yorker. 30 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi26 Eylül 2017.
  7. 1 2
  8. ↑ Maxine Block, Anna Herthe Rothe, Marjorie Dent Candee, Charles Moritz (15 Eylül 2017). "Current Biography Yearbook, 2008". Books.Google.com. H. W. Wilson Co.
  9. ↑ The Ludlow Massacre still matters 15 Eylül 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New Yorker, Ben Mauk, April 18, 2014. Retrieved December 26, 2017.
  10. ↑ "2017 Author Page - Texas Book Festival". 18 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  11. ↑ Strange Justice was excerpted in The Wall Street Journal, was the subject of an hour-long edition of ABC's Turning Point, and subsequent appearances on Ted Koppel's Nightline and Larry King Live. 17 Haziran 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  12. ↑ Barron, James (17 Kasım 1994). "Study of Death Wins a National Book Award". The New York Times. 17 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.
  13. ↑ "National Book Critics Circle: awards". bookcritics.org. 23 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2018.
  14. ↑ "Yale Journalism Initiative to Offer Seminar with New York Times Managing Editor" 25 Temmuz 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Yale University Office of Public Affairs, October 24, 2006.
  15. ↑ Lacayo, Richard (14 Kasım 1994). "The Unheard Witnesses". Time Magazine. 25 Temmuz 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  16. ↑ Roberts, Steven V. (9 Ekim 1988). "An Emptiness in the Oval Office". The New York Times. 9 Şubat 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.
  17. ↑ Langmuir, Molly (27 Şubat 2019). "What's Next For New Yorker Reporter Jane Mayer?". Elle.com. 18 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Nisan 2019.
  18. ↑ National Book Foundation, 2008 National Book Award Finalist, Nonfiction 29 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  19. ↑ Jennifer, Schuessler (22 Temmuz 2008). "A History of Abuse in the War on Terror". The New York Times. 15 Eylül 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.
  20. ↑ "100 Notable Books of 2008" 29 Kasım 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New York Times, November 26, 2008.
  21. ↑ Andrew J. Bacevich, Collateral Damage 4 Ocak 2025 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The Washington Post, July 10, 2008; accessed July 13, 2008.
  22. ↑ Joby Warrick, "A Blind Eye to Guantanamo?" 28 Aralık 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The Washington Post, July 11, 2008; accessed July 12, 2008.
  23. ↑ Scott Shane, Book Cites Secret Red Cross Report of C.I.A. Torture of Qaeda Captives 12 Ağustos 2025 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New York Times (July 11, 2008).
  24. ↑ "Writer Talks Torture" 30 Ocak 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The Yale Daily News, January 27, 2009; accessed August 30, 2013.
  25. ↑ Jane Mayer, "The Secret Sharer" 2 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New Yorker, May 23, 2011.
  26. ↑ James Barron, "Posthumous Polk Award for Times Correspondent" 14 Ağustos 2025 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New York Times, February 19, 2012.
  27. ↑ Jane Mayer, "The Predator War" 29 Ekim 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., "The New Yorker", October 26, 2009.
  28. ↑ Jane Mayer."Inside the Money Machine" 14 Ekim 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., "The New Yorker", February 3, 1997.
  29. ↑ Jane Mayer. "The Money Man" 20 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New Yorker, October 18, 2004.
  30. ↑ Jane Mayer, "Covert Operations" 15 Ekim 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New Yorker, August 30, 2010.
  31. ↑ National Magazine Awards, 14 Ekim 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  32. ↑ Jane Mayer, "State for Sale" 14 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New Yorker, October 10, 2011.
  33. ↑ "Newsroom - Newhouse School - Syracuse University". Newhouse School. 25 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  34. ↑ Mark Bauerlein (9 Ekim 2011). "Jane Mayer's Poor Journalism". Chronicle of Higher Education. 19 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Aralık 2012.
  35. ↑ Jane Mayer (10 Ekim 2011). "Art Pope and Individualism". The New Yorker. 14 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi20 Şubat 2012.
  36. ↑ Jane Mayer, Schmooze or Lose 13 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., New Yorker, August 27, 2012.
  37. ↑ The Reclusive hedge-fund tycoon behind the Trump presidency 30 Mayıs 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New Yorker, Jane Mayer, March 27, 2017. Retrieved 24 March 2017.
  38. ↑ McKibben, Bill (10 Mart 2016). "The Koch Brothers' New Brand". The New York Review of Books. 3 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  39. ↑ "Why It's Very Dangerous to Be an Investigative Journalist in America". 28 Ocak 2016. 5 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  40. ↑ Jane Mayer, "Dark Money" (İngilizce), 16 Şubat 2016, 20 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi14 Kasım 2022
  41. ↑ David, Corn (21 Ocak 2016), "How the Kochtopus Went After a Reporter", Mother Jones, 23 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi25 Ocak 2016
  42. ↑ Dwyer, Jim (26 Ocak 2016). "What Happened to Jane Mayer When She Wrote About the Koch Brothers". The New York Times. Erişim tarihi: 30 Ocak 2016.
  43. 1 2 Mayer, Jane; Farrow, Ronan (7 Mayıs 2018). "Dört Kadın New York'u Fiziksel Şiddetle Suçluyor". New Yorker. 8 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2018.
  44. ↑ Hakim, Danny; Wang, Vivian (7 Mayıs 2018). "Eric Schneiderman, New York's Attorney General, Resigns Amid Assault Accusations". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 8 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2018.
  45. ↑ "Statement By Attorney General Eric T. Schneiderman | New York State Attorney General". ag.ny.gov (İngilizce). 7 Mayıs 2018. 8 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2018.
  46. ↑ "New York Today: The Latest on Eric Schneiderman". The New York Times. 9 Mayıs 2018. 9 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2018.
  47. ↑ "Guests: Jane Mayer, Charlie Rose, charlierose.com". 13 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  48. ↑ YouTube'da Jane Mayer, Guest, David Letterman show
  49. ↑ "Bill Moyers Journal . Jane Mayer on Torture - PBS". www.pbs.org. 30 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  50. ↑ "Jane Mayer, Tavis Smiley Show". PBS. 1 Aralık 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  51. ↑ "Law and Media, Yale Law School". 5 Ocak 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  52. ↑ "The lessons of our failure". www.niemanwatchdog.org. 8 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  53. ↑ "The Harvard Medal Project for Journalistic Independence" 20 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., I. F. Stone website
  54. ↑ Goldberg, Jeffrey (15 Ocak 2009). "Jane Mayer on Being Immortalized by the Pro-Torture "24"". The Atlantic. 12 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.
  55. ↑ "Whitewater". Democracy Now!. 30 Nisan 1996. 12 Ekim 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.
  56. ↑ "Geronimo Pratt". Democracy Now!. 9 Haziran 1997. 6 Ekim 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.
  57. ↑ "Outsourcing Torture: The Secret History of America's 'Extraordinary Rendition'". Democracy Now!. 17 Şubat 2005. 14 Eylül 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.
  58. ↑ "The Black Sites: A Rare Look Inside the C.I.A.'s Secret Interrogation Program". Democracy Now!. 8 Ağustos 2007. 14 Eylül 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.
  59. ↑ "New Yorker Correspondent Jane Mayer and British Attorney Philippe Sands on Bush Administration Torture and How Obama Should Address It". Democracy Now!. 20 Mayıs 2009. 20 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.
  60. ↑ "Dark Money: Jane Mayer on How the Koch Bros. & Billionaire Allies Funded the Rise of the Far Right". Democracy Now!. 20 Ocak 2016. 8 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.
  61. ↑ Book Discussion - Dark Money 18 Haziran 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., C-SPAN, February 17, 2016. Retrieved 2 March 2016.
  62. ↑ "John Chancellor Awards for Excellence in Journalism, The Journalism School, Columbia University". 16 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  63. ↑ "The Ridenhour Prizes - Fostering the spirit of courage and truth". 16 Nisan 2009. 18 Nisan 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2009. (see also video at this site)
  64. ↑ "New Yorker Correspondent Jane Mayer and British Attorney Philippe Sands on Bush Administration Torture and How Obama Should Address It". Democracy Now!. 20 Mayıs 2009. 4 Eylül 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2009. (see also video at this site)
  65. ↑ Jane Mayer, The New Yorker, 13 August 2007, "The Black Sites: A rare look inside the C.I.A.'s secret interrogation program" 2 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  66. ↑ "The Best American Magazine Writing 2008, Columbia University Press". 28 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2017.
  67. ↑ Random House, Jane Mayer, Author Spotlight, Random House, Inc. 28 Aralık 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  68. ↑ John Simon Guggenheim Memorial Foundation, Jane Mayer, 2008 General Nonfiction 3 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  69. ↑ "J. Anthony Lukas Prize Project winners". Nieman Foundation for Journalism at Harvard. 13 Temmuz 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mart 2011.
  70. ↑ "The Hillman Prize Previous Honorees". The Sidney Hillman Foundation. 2009. 22 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ağustos 2010.
  71. ↑ 2009 Goldsmith Awards 18 Ağustos 2025 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Shorenstein Center. Retrieved 25 March 2017.
  72. ↑ Mayer, Jane (23 Mayıs 2011). "The Secret Sharer". The New Yorker. 2 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi14 Mart 2013.
  73. ↑ Gorman, Siobhan (16 Mayıs 2006). "NSA rejected system that sifted phone data legally - Dropping of privacy safeguards after 9/11, turf battles blamed". The Baltimore Sun. 27 Eylül 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2013.
  74. ↑ Zetter, Kim (14 Temmuz 2010). "NSA Executive Leaked After Official Reporting Process Failed Him". Wired Magazine. 7 Mart 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2013.
  75. ↑ James Risen; Eric Lichtblau (15 Nisan 2009). "Officials Say U.S. Wiretaps Exceeded Law". The New York Times. 9 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2013.
  76. ↑ "United States v Thomas A Drake. Criminal Indictment of Thomas A Drake" 2 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., filed April 14, 2010, US District Court, District of Maryland, Northern Division. This is a PDF of the criminal indictment itself, provided via jdsupra.com, in an upload from Justia.com' retrieved March 14, 2013
  77. ↑ Gerstein, Josh (9 Haziran 2011). "Ex-NSA official takes plea deal". Politico. 22 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2013.
  78. ↑ Loughlin, Wendy S. (2 Mart 2012). "Newhouse honors The New Yorker's Jane Mayer with Toner Prize". S.I. Newhouse School of Public Communications. 25 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  79. ↑ Loughlin, Wendy S. (12 Haziran 2020). "Newhouse School Announces Winners in the 2020 Mirror Awards Competition". SU News. 3 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2020.
  80. ↑ Mayer, Jane (4 Mart 2019). "The Making of the Fox News White House". The New Yorker (İngilizce). 11 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi15 Temmuz 2020.
  81. 1 2 Jane M. Mayer, William Hamilton 15 Aralık 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New York Times (27 Eylül 1992).
  82. ↑ Jim Dwyer, "What Happened to Jane Mayer When She Wrote About the Koch Brothers" 12 Ağustos 2025 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New York Times, January 26, 2016.
  83. ↑ "American Philosophy Society News" (PDF). 28 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 15 Eylül 2025.

Dış bağlantılar