| John Roman Baker | |
|---|---|
.jpg) | |
| Doğum | İngiltere |
| Meslek |
|
John Roman Baker, İngiliz şair, oyun yazarı ve romancıdır.
| John Roman Baker | |
|---|---|
| |
| Doğum | İngiltere |
| Meslek |
|
John Roman Baker, İngiliz şair, oyun yazarı ve romancıdır.
John Roman Baker, çocukluğunu ve ergenlik döneminin çoğunu İngiltere'nin Brighton kentinde geçirdi. 19 yaşındayken Paris'e taşındı ve burada birkaç yıl İngiliz Enstitüsü'nde çalıştı. Şiirleri o zamanki İngiliz Enstitüsü müdürü Francis Scarfe tarafından beğenilerek kendisini teşvik etti. Daha sonra, 1974'te "Poèmes à Tristan" adlı şiirinin bir cildi Gérard Oberlé tarafından Fransızca olarak yayınlandı, çevirisi Françoise du Chaxel tarafından yapıldı ve önsözü Jeanne Fayard tarafından yazıldı. Kendisini her zaman önde gelen bir şair olarak görmüş, oyunlarında ve romanlarında şiirsel bir çizgi devam etmektedir.
1970 yılında Paris'ten Brighton'a geri döndü. Şiirsel romanı 'Karanlık Antagonist' Brighton'daki Unicorn Kitabevi tarafından yayımlandı. Buna cevaben Fransız yazar Julien Green şunu yazdı: “John Roman Baker... çok yetenekli bir yazar, az önce hayranlıkla okuduğum 'The Dark Antagonist' adlı dikkate değer ve etkileyici bir kitabın yazarı. Buna benzer bir şey okuduğuma inanmıyorum."
John Roman Baker, Brighton'da bulunan Eşcinsel Kurtuluş Cephesi'nde aktif olarak yer aldı ve örgütün 1972'deki öncü "Eşcinsel Günü"ne ve 1973'teki ilk Eşcinsel Onur Yürüyüşüne katıldı.
1976'da Tony Whitehead'le (daha sonra Terence Higgins Trust'ın ilk başkanı olmuştur) birlikte Güney Televizyonu'nda Eşcinsel Hakları ile ilgili bir programda yer aldığında hoş karşılanmayan bir üne kavuştu. Birinin diğeriyle Brighton istasyonunda trende buluştuğu sırada birlikte öpüşürken fotoğraflandılar. Bunun sonucunda Whitehead, işvereni British Home Stores tarafından derhal kovuldu. Ulusal bir haykırış, CHE (Eşcinsel Eşitlik Kampanyası) ve GLF'nin (Eşcinsel Kurtuluş Cephesi) liderliğindeki eşcinsel hakları hareketini harekete geçirdi.
1997'de Brighton'dan Amsterdam'a gittiı ve burada kendisine Rozenstraat'taki eski COC Amsterdam binasındaki tiyatroda 2007'de kapanana kadar yeni eserler yaratma ve sunma imkanı sağlandı.
2014 yılında İngiltere'ye dönerek yeniden Brighton'da yaşamaya ve çalışmaya başladı. Burada 1950'lerin sonlarında Brighton'da gençken tanışan iki gey gencin, 1950'lerden 20. yüzyılın sonlarına kadar Nick ve Greg'in hayatlarını anlatan bir dizi modern tarihi eşcinsel kurgusu 'Nick & Greg Books'u yazdı. Kitaplar yalnızca meydana gelen büyük sosyal değişimleri değil, aynı zamanda önemli edebi ve kültürel etkileri de anlatmaktadır.
Ağustos 2018 ve Kasım 2019'da, 'Nick ve Greg Kitapları'nı sunmak ve 'Greg Paris'te' serisinin dördüncü kitabının yanı sıra sınırlı sayıda ciltli kitabını piyasaya sürmek için Paris'teki Salon du Livre Gay'e (Eşcinsel Kitap Fuarı) katıldı.
Haziran 2020'de '2020' başlıklı yeni bir roman yayınlandı. Fransa ve Birleşik Krallık'ta COVID-19 karantinaları başlamadan hemen önce yazılan kitap, yaklaşmakta olan krize meydan okumaya çalışan iki karakter Alex ve Paul'u anlatmaktadır.
İlk oyunu 'Sınırlamalar' Gay Sweatshop Tiyatrosu'nun ilk sezonunuyla birlikte başladı. 1989 yılında 'Crying Celibate Tears' adlı oyunu Brighton Festivali kapsamında Sussex Aids Center'da oynandı. Sussex Aids Merkezi'nde sahnelenen bu 'festival içinde festival'de Philip Core, Peter Burton ve Neil Bartlett'in çalışmaları da yer almıştır. 'Crying Celibate Tears' Brighton basınından, The Guardian'dan ve Plays and Players'dan büyük beğeni toplamış ve Baker tarafından olumlu bir kültürel tepki olarak kurulan Aids Pozitif Yeraltı Tiyatrosu'nun başlangıç noktası olmuştur.
Haziran 1992'de Michael Arditti, Plays International'da şunu yazdı: "...İngiltere'de de [AIDS'e yönelik] teatral tepki olgunlaşıyor... ve John Roman Baker'ın "Crying Celibate Tears Üçlemesi" ile reşit oluyor. . . Bay Baker'ın yazılarının ana notları zaten ortada; dikenli bir zeka, tam bir duygusallık eksikliği ve nahoş gerçeklerden uzak durmayı reddetme... mutlu bir şekilde eksik olan tek korku politik doğruluktur.... Kısacası gerçek dünya bu: Esprili, üzücü, yüreklendirici bir dünya ve altı saat boyunca sürükleyici olmaya devam ediyor.... Bir bütün olarak bakıldığında Üçleme çok büyük bir deneyim."
Eserleri birçok ülkede yayınlanmıştır. 1990-1996 yılları arasında genellikle oyunlarının ilk performansları Brighton ve Edinburgh Festivallerinde sahnelendi. 1990 yılında The Ice Pick adlı oyunu, Moskova Satirikon Tiyatrosu ile birlikte Brighton Festivali'nde en iyi tiyatro dalında "Zap" Ödülü'nü kazandı. Onun ve Aids Pozitif Yeraltı Tiyatrosu'nun çalışmalarına yönelik tartışmalar ve muhalefet, diğer sanatçıların, özellikle de Howard Barker, Lindsay Kemp ve Derek Jarman'ın desteğini ve dostluğunu kazandı. Amerikalı sanatçı David Wojnarowicz'in eserlerini sahneye uyarlayan ilk oyun yazarıydı. 1994'te 'In One Take'in Edinburg'daki başarısı Teatri di Vita, Bologna, İtalya'da oyunlarının oynanmasını sağladı. O günden bu yana çalışmaları İtalya'da popüler olmaya devam etti ve Firenze, Modena, Forlí, L'Aquila, Reggio Emilia, Roma ve Milano'da sahnelendiler. En popüler eseri 'The Ice Pick', İngiltere ve İtalya'nın yanı sıra ABD'de 1993 yılında Los Angeles'taki Celebration Theatre'da birçok kez sahnelendi.
1997 yılında Hollanda'nın Amsterdam kentine taşınan yazar 2008 yılına kadar çalışmalarında Aputheatre'dadevam etti. Bu dönemde çalışmalarının odak noktası esas olarak komünizmin çöküşünü takiben pan-Avrupa göçünün kişisel ve toplumsal etkilerine odaklanmıştır.
1999'da 'Heros' başlığı altında 'The Ice Pick'i 2 karakter için güncelleyerek yeniden düzenledi. 'Heroes', 1. Polonya Gay Pride festivali kapsamında Varşova'da sahnelenmeden önce Aputheatre tarafından Hollanda'da turne yaptı. 'Fuhuş Oyunları'nın prömiyeri 2000 yılında Varşova Gay Pride'da yapıldı ve 2001'de 'Cinsel Konuşma 1+1' adlı oyunu Ukrayna'nın Kiev kentinde sahnelendi.
'Cinsiyet Tutsakları' adlı oyunu Amsterdam'daki prömiyerinin ardından Antonio Serrano tarafından 'Prigionieri del Sesso' adıyla İtalyancaya çevrilerek Milano ve Roma'da sahnelendi.
'Geride Kalanlar, Özürler Dahil Değil'den kısa oyunlar, Aralık 2019'da prova edilmemiş bir okuma nedeniyle Cast Iron Theatre tarafından reddedildi. Sunulan iki kısa oyun arasında, evsizliğe tepkileri içeren eşcinsel erkek senaryoları ve Brighton Palace İskelesi'nde birbirlerini gezen görünüşte heteroseksüel erkekler konu edinmekteydi.
