Karizma, ilgi uyandıran kişisel bir mevcudiyet veya çekicilik kalitesidir.
Sosyoloji, siyaset bilimi, psikoloji ve yönetim alanındaki akademisyenler terimi olağanüstü olarak görülen bir liderlik türü için kullanırlar. Bu alanlarda "karizma" terimi, "değerlere dayalı, sembolik ve duygu yüklü lider sinyallerini" kullanan belirli bir lider tipini tanımlamak için kullanılır.
Hıristiyan teolojisinde bu terim karizma, Kutsal Ruh tarafından verilen bir bağış veya olağanüstü güç olarak görünür.
Karizma terimi Grekçe: χάρισμα (chárisma) kelimesinden gelir ve "karşılıksız verilen iyilik" veya "lütuf armağanı" anlamına gelir. Terim ve çoğulu Grekçe: χαρίσματα (karizmata) Grekçe: χάρις (charis) kökünden türemiştir, "zarafet" veya aslında "cazibe" anlamına gelir. Bu kökten türetilen bazı türevler ("zarafet" dahil), "çekicilik veya çekicilik ile dolu", "nezaket", "bir iyilik veya hizmet ihsan etmek" veya "tercih edilmek" gibi modern kişilik karizması duygusuyla benzer anlamlara sahiptir. Dahası, Roma döneminde yaygın olarak kullanılan Koine lehçesi, bu terimleri modern dini kullanımda bulunan çağrışımlar olmadan kullanmıştır. Eski Yunanlar kişilik karizmasını tanrılarına uyguladılar; örneğin, Harites (Grekçe: Χάριτες) adını verdikleri tanrıçalara çekicilik, güzellik, doğa, insan yaratıcılığı veya doğurganlık atfettiler.
Teologlar ve sosyal bilimciler, orijinal Yunanca anlamı iki farklı anlamda genişlettiler ve değiştirdiler: kişilik karizması ve ilahi olarak bahşedilen karizma şeklinde.