Kerime Nadir'in Maçka'daki evinde çalışma masasında çekilmiş bir resmi, 1940'lar, Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi, Kerime Nadir Özel Arşivi
Kerime Nadir Azrak (5 Şubat 1917, İstanbul - 20 Mart 1984, İstanbul), Türk yazar.
Popüler aşk romanları yazmış, 1940-1970 yılları arasında Türkiye'de çok sevilen ve okunan bir yazar olmuştur.
Nadir, 1937-1984 yılları arasında otuz dokuz roman, bir öykü ve bir anı kitabı yayımlandı. Eserlerinin birçoğu sinemaya uyarlanarak büyük bir kitleye ulaştı. Hıçkırık adlı romanı, en ünlü eserlerindendir.
Yaşamı
1917'de İstanbul'un Aksaray semtinde doğdu. Babası, Mısır Kadısı Şebinkarahisarlı Hattatzade Yahya Reşit Efendi'nin torunu Maliyeci Nadir Bey, annesi ile Zehra Hanım'dır. 1935'te Saint Joseph Fransız Kız Lisesi'ni bitirdi. Eğitimine özel ders alarak devam etti. Konservatuvarda keman dersleri aldı, resim ve fotoğraf ile ilgilendi. Uzun ömürlü olmayan iki evlilik yaptı.
Edebiyata şiirle başladı. İlk şiir ve öyküleri Servet-i Fünun, Uyanış, Yarımay gibi dergilerde yayımlandı. Servet-i Fünûn- Yedigün, Ayda Bir, Hayat gibi dergilerde makale, deneme türünde yazılar yayımladı.
İlk romanını 1937'de yayımladı. Yeşil Işıklar adlı ilk romanının ardından yayımladığı Hıçkırık (1938) romanı ile üne kavuştu. Bu romanında Enver Paşa'nın emir eri olan Mustafa Tosun ve eşi Üftade Hanım'ın yaşam öykülerini konu edindiği düşünülür.[kaynak belirtilmeli] 1946'da "Kahkaha isimli romanında bir orman mühendisinin yaşamından bahsetti. Orman Genel Müdürlüğü kendisine teşekkür edip orman konusuna değinen bir eser yazmasını istedi; “Ormandan Yapraklar" adlı romanını bu talep üstüne yazdı.
1948-1953 yıllarında Abdullah Denizli'den İngilizce, edebiyat, felsefe dersleri aldı. Denizli ile birlikte kitaplar çevirdi.
Yaşamı boyunca 40'tan fazla roman yazan Nadir, eserlerinde genellikle kırık aşkları konu edindi. Eserlerinin birçoğu sinemaya uyarlandı. Yazarın ‘Posta Güvercini’ adlı eseri Fransızcaya çevrilerek yaklaşık beş milyon satış yaptı.
Kerime Nadir, "Yazarlığını topluma ve gerçeklere sırt çevirerek kendi dünyasında sürdürmekle" eleştirildi; kendisine basit, edebi değeri olmayan, piyasa romanları yazdığı şeklinde eleştiriler yönetildi. Bu olumsuz eleştirilerin yanı sıra okuma sevgisi aşıladığı yönünde olumlu yorumlara da hedef oldu.
Uzun yıllar Maçka Palas'ta yaşadı. 1953'te Bostancı'da yaptırdığı villaya, 1963'te Ataköy'de bir daireye taşındı ve ömrünün sonuna kadar Ataköy'deki dairesinde yaşadı. Yazarlık anılarını ‘Romancının Dünyası’ adlı kitapta yayımladı.
