Kyranides veya Kiranides, dört ciltlik, Geç Antik Çağ'dan kalma heterodoks tıbbî metinlerden oluşan bir derlemedir.
Latince ve Arapça tercümeleri de mevcut olan bu eserlerin Kyranos adını taşıyan bir yazar tarafından derlendiği tahmin edilmektedir. Ancak önsözde eser, metni meleklerden aldığı ve onu sırlarına layık olan insanlara aktarmakla görevlendirildiği söylenen efsanevi Hermes Trismegistos'a atfedilmektedir. Metin, günümüze ulaşan hâliyle muhtemelen Bizanslı bir kişinin eseridir.
Kitapta yer alan tedaviler ve reçeteler, alternatif tıp ya da büyü kavramlarına dayanmaktadır. Etki prensibi, makro- ve mikrokozmosta yer alan ilgili unsurlar arasındaki ilişkiye dayanır; örneğin burçlar, vücut organları ve hayvanlar arasındaki etkileşim gibi. Bu da, ilgili organın hastalıklarının tedavisi için, günümüzde organoterapi olarak adlandırılan yönteme uygun olarak, söz konusu hayvanların salgılarının kullanılmasını önermektedir ve bir tür muska veya simya kataloğudur. Ayrıca batı simya, ve Yeni Ahit çalışmalarına, özellikle kelimelerin ve büyüsel-dini uygulamaların aydınlatıcı anlamlarına.
Tıbbi bir metin olarak Kyranides, antik çağda ve Orta Çağ'da bile yerel dili kullanması nedeniyle nispeten düşük itibar gördü ve Hipokrat veya Galenik tıp teorisi yerine lore'a güvenme. [[Pseudodoxia Epidemica]'da ], Thomas Browne, Cyranidesi "Yunanca Harpocration ve muhtelif Arap yazarlarından oluşan bir koleksiyon olarak tanımladı; şeylerin uygunluğu." Cyranides Orta Çağ'da "tehlikeli ve itibarsız" olarak kabul edilse de, tıbbi uzmanlığa sahip bir din adamı olan Pascalis Romanus tarafından Latinceye çevrildi. İmparator Manuel I Komnenos'un Latince tercümanıydı. 14. yüzyıl din adamı Demetrios Chloros, Coeranis olarak anılanlar da dahil olmak üzere büyülü metinleri yazıya döktüğü için yargılandı.