Koltuk devrimcisi veya koltuk aktivisti, genellikle olumsuz bir şekilde kullanılan bir tanımlamadır ve radikal hedefler dile getiren ancak onları gerçekleştirmek için hiçbir eylemde bulunmayan bir konuşmacı veya yazarı ifade eder.
1937 yılında Nikolai Berdyaev şöyle yazdı: "Batı Avrupa'da yıllarca yaşadıktan sonra, Plekhanov tamamen Batılı ve oldukça rasyonalist bir aktivist oldu, oldukça kültürlüydü, ancak kültürü en yüksek düzeyde değildi; daha çok bir koltukta devrimci olarak nitelendirilebilirdi. Bir Marksist düşünce okulunun lideri olabilirdi, ancak bir devrim lideri olamazdı; bu, devrim zamanında zaten ortaya çıkmıştı.": 94
Köşe yazarı Julie Burchill: "Uzun ve zorlu bir kış boyunca, Batılı koltuk devrimcisinin soğuk kanını hiçbir şey bu kadar ısıtmaz; sokaklarda bir araya gelmiş, insanların harika bir devrim yapması görüntüsü".
Sol komünistler, Marksist hareketlerin daha çok Marksist-Leninist kanatları tarafından bu şekilde adlandırılmışlardır. Özellikle, Amadeo Bordiga gibi tanınmış bir İtalyan sol komüniste, Sovyet ekonomi modeline sıkça yönelik eleştirilerinden dolayı bu unvan verilmiştir.
The Guardian gazetesi bir başlıkta bu klişeyi kullandı: "Biz bir koltuk aktivistleri ulusuymuşuz - ve bu da sorun değil, diyor Bridget Christie".
William Graham seyahat kitabına Latin Amerika: Bir Koltuktan Notlar: Devrimci adını verdi.