Lacertidae
| Lacertidae | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | |||||||||||
| Korunma durumu | |||||||||||
| Değerlendirilmedi (IUCN 3.1) | |||||||||||
Biyolojik sınıflandırma  | |||||||||||
| |||||||||||
| Tip tür | |||||||||||
| Lacerta agilis | |||||||||||
| Alt gruplar | |||||||||||
| Metne bakınız. | |||||||||||
.jpg)
Lacertidae, Autarchoglossa alttakımına bağlı bir sürüngen familyasıdır. Lacertidler genelde kertenkele olarak anılırlar. Avrupa, Afrika ve Asya'ya özgüdür.
Özellikler
Lacertidae küçük veya orta boy sürüngenleri içerir. En büyük canlı türü olan Gallotia stehlini 46 cm'ye ulaşsa ve bazı soyu tükenmiş formlar daha da büyük olsa da, çoğu tür kuyruk hariç 9 cm'den daha kısadır. Öncelikle böcekçillerdir.
Lacertidae, ince gövdeleri ve uzun kuyrukları ile birbirlerine benzese de aynı tür içinde bile çok çeşitli desen ve renklere sahiptir. Pulları, genellikle osteodermlere sahip olan kafada büyüktür, arkada küçük ve granüler ve altta dikdörtgendir. Çoğu tür cinsel olarak dimorfiktir, erkekler ve dişiler farklı desenlere sahiptir.
Kafkasya'daki en az sekiz tür partenogenetiktir.
Sınıflandırma
En son kapsamlı filogenetik düğümlü ağaç, Baeckens ve diğerleri tarafından 2015 yılında oluşturulmuştur.
Taksonomi
Lacertidae familyasına bağlı cinsler (2022):
- Acanthodactylus - Fitzinger in Wiegmann, 1834
- Adolfus - Sternfeld, 1912
- Algyroides - Bibron and Bory de Saint-Vincent, 1833
- Anatololacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
- Apathya - Méhely, 1907
- Archaeolacerta - Mertens, 1921
- Atlantolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
- Australolacerta - Arnold, 1989
- Congolacerta - Greenbaum, Villaneuva, Kusamba, Aristote and Branch, 2011
- Dalmatolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
- Darevskia - Arribas, 1997
- Dinarolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
- Eremias - Fitzinger, 1834
- Gallotia - Boulenger, 1916
- Gastropholis - Fischer, 1886
- Heliobolus - Fitzinger, 1843
- Hellenolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
- Holaspis - Gray, 1863
- Iberolacerta - Arribas, 1997
- Ichnotropis - Peters, 1854
- Iranolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
- Lacerta - Linnaeus, 1758
- Latastia - Bedriaga, 1884
- Meroles - Gray, 1838
- Mesalina - Gray, 1838
- Nucras - Gray, 1838
- Omanosaura - Lutz, Bischoff and Mayer, 1986
- Ophisops - Ménétriés, 1832
- Parvilacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
- Pedioplanis - Fitzinger, 1843
- Philochortus - Matschie, 1893
- Phoenicolacerta - Arnold, Arribas and Carranza, 2007
- Podarcis - Wagler, 1830
- Poromera - Boulenger, 1887
- Psammodromus - Fitzinger, 1826
- Pseuderemias - Boettger, 1883
- Scelarcis - Fitzinger, 1843
- Takydromus - Daudin, 1802
- Teira - Gray, 1838
- Timon - Tschudi, 1836
- Tropidosaura - Fitzinger, 1826
- Vhembelacerta - Edwards, Herrel, Vanhooydonck, Measey, Tolley and Branch, 2013
- Zootoca - Wagler, 1830
Evrim
Lacertidae'nin, soyu tükenmiş Eolacertidae ile kardeş gruplarının yanı sıra bölgede bulunan en eski fosilleri nedeniyle Avrupa kökenli olduklarından şüphelenilmektedir. Lacertidae'ye atfedilebilecek en eski fosiller, Fransa ve Belçika'nın Paleosen'inden bilinmektedir, ancak en eski kesin lacertidae, Paris Havzasında Fransa'nın Mutigny'nin erken Eoseninden (İpresian) bilinmektedir. Lacertidler, erken Oligosen'de Asya'ya dağıldı. Afrika'nın kolonizasyonunun zamanlaması Eosenden Miyosen'e kadar belirsizdir.
Dağılım ve habitat
Avrupa ve Akdeniz'deki lacertidae türleri esas olarak orman ve çalılık habitatlarında yaşar. Asya'nın otlak ve çöl habitatlarında bunların yerini Eremias ve Ophisops türleri alır. Afrika türleri genellikle kayalık, kurak alanlarda yaşar. Holaspis cinsine bağlı türler arboreal lacertidae olarak bulunan az sayıdaki türlerdendir. Holaspis guentheri ve Holaspis laevis, geniş kuyruklarını ve düzleştirilmiş gövdelerini bir aerfoil olarak kullanan planörlerdir.
