Bu Aşiret grubunu oluşturan başlıca aşiretler; Zand, Lek, Biranavend, Dilfan, Tarhan ve Çegini aşiretleridir. Lek diline çok büyük benzerlik gösteren Şeyhbızın aşireti Ankara'nın Haymana ilçesinde yaşamaktadır. Bu aşiretin geçen yüzyılda buraya göç ettikleri sanılmaktadır. Bazı araştırmacılar Şeyhbızın aşiretinin konuştuğu lehçeyi Leki olarak görürken diğer bazı araştırmacılar Feyli veya Kelhuri olarak da sınıflandırmaktadır. Zend Hanedanının kurucusu ve aynı zamanda Zend aşiretinin de lideri olan Kerim Han Zend'in Lek olduğu çeşitli kaynaklarca dile getirilmiştir. Lekler ile Lurlar arasındaki güçlü kültürel bağlar nedeniyle Lekler zaman zaman Lurlar ile birlikte değerlendirilmiştir. Birçoğu Lurlar gibi Şii'dir. Bugün de Lekler ve Lurların birçoğu Lekleri Lur halkının bir parçası olarak görmektedir.
Coğrafi dağılım
Lek halkının ana yerleşim bölgesi gayrıresmi olarak Lakestan olarak adlandırılan bölge Zağros Dağları boyunca geniş bir coğrafyaya yayılmıştır. Günümüz idari sınırlarına göre bu bölge Hemedan'ın güney ve batısı, Kirmanşah'ın doğusu, Luristan'ın kuzey ve doğusu ile İlam'ın doğu kesimlerini kapsamaktadır.
Dil
Lek halkının en temel etnik belirleyicisi Lekçe olarak adlandırılan dilleridir. Lekçe dilbilimciler tarafından bağımsız bir İran dili veya Lurca veya Kürtçe dillerinin bir lehçesi olarak sınıflandırılmıştır. Glottolog Lekçeyi Kürtçenin üç lehçesinden (Kurmanci, Sorani ve Kelhuri) ayrı ve farklı bir dil olarak sınıflandırmaktadır.
↑Kunke, Mariana: Nomadenstämme in Persien im 18. und 19. Jahrhundert. Berlin 1991, s. 78, Minorsky, V.: Lak, EI, l III.P. 10.11, Karim Khan Zand: [1], Percy Molesworth Sykes: A History of Persia, 2004, s. 277, M. R. Izady: The Kurds, Washington 1992, s. 54-55
↑Windfuhr, Gernot L. (1989). "New Iranian Languages: Overview". In Schmitt, Rüdiger (ed.). Compendium Linguarum Iranicarum (in French). Wiesbaden: Dr. Ludwig Reichert Verlag. 248. 3-88226-413-6.
Shahsavari, Faramarz(2010): Laki and Kurdish. Iran and the Caucasus: volume14, Number 1, Pages 79-82
Lakī and Kurdish, Author: Shahsavari, Faramarz, Source: Iran and the Caucasus, Volume 14, Number 1, 2010, pp. 79-82 29 Eylül 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
↑ *B. Grimes (ed.), ‘Luri’, in Ethnologue (13th edition) (Dallas, 1996), p. 677; M. Ruhlen, A Guide to the World's Languages (Stanford, 1991), p. 327.
ایزدپناه، ح. فرهنگ لکی، مؤسسه فرهنگی جهانگیری، تهران ۱۳۶۷خ، ص ده (مقدمه)
"The Lurs of Iran". Cultural Survival. 19 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Eylül 2015.
William J. Frawley, William Frawley, International Encyclopedia of Linguistics& 4-Volume Set, Volume 1, Oxford University Press, 2003, 978-0-19-513977-8, s. 310.
Albrecht Klose, Sprachen der Welt, De Gruyter, 2001, 978-3-598-11404-5, s. 227.
"Laki". Ethnologue. 29 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Temmuz 2017.
Windfuhr, G. (2009). The Iranian Languages, Routledge, p. 587
Rüdiger Schmitt: Die iranischen Sprachen in Gegenwart und Geschichte. Wiesbaden (Reichert) 2000.
Rüdiger Schmitt (Hg.): Compendium Linguarum Iranicarum. Wiesbaden (Reichert) 1989.
V. Minorsky, "Lak", Encyclopaedia of Islam.
↑Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, (Ed.) (2017). "Laki". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History.
Etnik grup ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz.
