Lepidolit

Lepidolit
Genel
KategoriFilosilikat mineralleri, trioktahedral mika grubu
Formül
(tekrarlayan birim)		K(Li,Al)
3(Al,Si)
4O
10(F,OH)
2
IMA sembolüLpd
Strunz sınıflandırması9.EC.20
Kristal sistemiMonoklinik
Kristal sınıfıPrizmatik (2/m)
(aynı H-M sembolü)
Kristal ikizlenmeC2/m, Cm
Kristal yapıa = 5,209(2) Å,
b = 9,011(5) Å,
c = 10,149(5) Å;
β = 100:77(4)°; Z = 2
Kimyasal Özellikler
RenkPembe, açık mor, mor, gül kırmızısı, menekşe grisi, sarımsı, beyaz, renksiz diğer renkler de mümkündür ancak nadirdir.
Kristal biçimiTablalı ila prizmatik psödoheksagonal kristaller, pullu agregalar ve masif
İkizlenmeNadir, kompozisyon düzlemi {001}
Dilinim{001} mükemmel
KırıkDüzensiz
Mohs sertliği2,5–3
LusterCamsı ila inci gibi
Çizgi rengiBeyaz
SaydamlıkŞeffaf ila yarı saydam
Bağıl yoğunluk2,8–2,9
Optik özelliklerİki eksenli (−)
Kırılma indisinα=1,525–1,548,
nβ=1,551–1,58,
nγ=1,554–1,586
Çift kırılma0,0290–0,0380
PleokroizmaX = neredeyse renksiz;
Y = Z = pembe, soluk mor
2V açısı0° – 58° (ölçülen)
Kaynakça
Lepidolit kristali, Brezilya

Lepidolit (KLi2Al(Al, Si)3O10(F, OH)2), lityumun ikinci kaynağı mika grubundan leylak ya da gül-mor renkli bir fillosilikat mineralidir. Pegmatit cisimlerdeki spodümen gibi diğer lityum içeren minerallere benzerlik gösterir. Lepidolit, rubidyum ve sezyum gibi nadir bulunan alkali metallerin en büyük kaynaklarından biridir. 1861'de Robert Bunsen ve Gustav Kirchhoff 150 kg lepidolit çıkardılar ve analiz için birkaç gram rubidyum elde ettiler, böylece yeni element rubidyum keşfedildi.

Kaynakça

  1. ↑ Warr, L.N. (2021). "IMA–CNMNC approved mineral symbols". Mineralogical Magazine. 85 (3): 291-320. Bibcode:2021MinM...85..291W. doi:10.1180/mgm.2021.43 Özgürce erişilebilir.
  2. ↑ Anthony, John W.; Bideaux, Richard A.; Bladh, Kenneth W.; Nichols, Monte C. (2005). "Lepidolite" (PDF). Handbook of Mineralogy. Mineral Data Publishing. 7 Ağustos 2008 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mart 2022.
  3. ↑ Barthelmy, David (2014). "Lepidolite Mineral Data". Webmineral.com. 2 Eylül 2000 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2022.
  4. ↑ H. Nechamkin, The Chemistry of the Elements, McGraw-Hill, New York, 1968.
  5. ↑ G. Kirchhoff, R. Bunsen (1861). "Chemische Analyse durch Spectralbeobachtungen". Annalen der Physik und Chemie. 189 (7). ss. 337-381. doi:10.1002/andp.18611890702.