 | |
 | |
| Klinik verisi | |
|---|---|
| Uygulama yolu | Oral |
| Farmakokinetik veri | |
| Biyoyararlanım | %0.3 |
| Protein bağlanma | %97 |
| Metabolizma | Karaciğer |
| Eliminasyon yarı ömrü | 9–14 saat |
| Boşaltım | Dışkı (%30-40), idrar (%1) |
| Tanımlayıcılar | |
| CAS Numarası | |
| PubChem CID | |
| DrugBank | |
| CompTox Bilgi Paneli (EPA) | |
| ECHA Bilgi Kartı | 100.053.088 |
| Kimyasal ve fiziksel veriler | |
| Formül | C29H33ClN2O2 |
Imodium markası altında satılan Loperamid ishal sıklığını azaltmak için kullanılan bir ilaçtır. İnflamatuar bağırsak hastalığında ve kısa bağırsak sendromunda sıklıkla bu amaçla kullanılır. Dışkıda kan, mukus veya ateşi olanlar için önerilmez. İlaç ağızdan alınır.
Yaygın yan etkiler arasında karın ağrısı, kabızlık, uyku hali, kusma ve ağız kuruluğu bulunur. Toksik megakolon riskini artırabilir. Loperamid'in hamilelikte kullanımının ne denli güvenilir olduğu belirsizdir, ancak herhangi bir zarar bulgusuna rastlanmamıştır. Emzirmede güvenli görünmektedir. Bağırsaktan önemli bir emilimi olmayan bir opioiddir ve normal dozlarda kullanıldığında kan-beyin bariyerini geçmez. Bağırsak kasılmalarını yavaşlatarak işlevini yerine getirir.
Loperamid ilk olarak 1969'da yapılmış ve 1976'da tıbbi olarak kullanılmıştır. Jenerik ilaç olarak mevcuttur. 2017 yılında, 700 binden fazla reçete ile Amerika Birleşik Devletleri'nde en sık reçete edilen 351. ilaç olmuştur.