Likaon

Lykaon'u kurda çeviren Zeus ; Hendrik Goltzius'un gravürü.

Yunan mitolojisinde Lykaon ya da Lycaon (Grekçe: Λυκάων), efsanenin en popüler versiyonunda, Zeus'un gerçekten her şeyi bilip bilmediğini test etmek isteyen Lykaon, kendi oğlu Nyctimus'un öldürüp, etini Zeus'a sunan Arkadya kralıydı.

Bu korkunç eylemlere karşılık Zeus, Lykaon'u bir kurda dönüştürdü ve çocuklarını öldürdü; Nyctimus hayata döndürüldü.

Korkunç işleriyle ünlü olmasına rağmen, Lykaon bir kültür kahramanı olarak da hatırlandı: Lycosura şehrini ve Zeus Lycaeus kültünü kurduğuna inanılıyordu. Pausanias, Panathenaic Oyunlarından daha eski olan Lykaon Oyunları geleneğini, onun başlattığını düşünüyordu. Gaius Julius Hyginus'a göre (d. MS 17), Lykaon ilk tapınağı Killene Hermes'e adadı.

Aile

Lykaon, Pelasgus'un oğluydu. Annesi ya okeanid Meliboea veya başka bir Lykaon'un kızı Deianira idi. Karısı Killene Dağı'na adını veren bir naiad perisi Cyllene idi. Ancak bazı hikâyelerde, Cyllene, annesi olarak kabul edildi. Bazı kaynaklarda, Arkadya kasabasının, Nonakris'in karısının adını aldığı düşünülüyordu. Lykaon'un en az üç kızı olduğu da biliniyordu: Callisto, Dia ve Psophis.

Lykaon'un Oğulları

Bibliotheka'ya göre Lykaon'un 50 oğlu vardır. Lykaon'un oğullarının alternatif bir listesi Pausanias tarafından hazırlanmıştır. Anlattığına göre, hemen hemen her biri Arkadya'da bir şehir kurdu ve eponim olarak bu şehirlere adlarını verdiler.

Lykaon'un oğulları listesi
Ad Apollodorus Pausanias Diğerleri Notlar
Acacus ✓ Hermes'in üvey babası; Acacesium'u kurdu
Acontes 1 ✓
Aegaeon 2 ✓
Alipherus 3 ✓ ✓ Aliphera'yı kurdu
Ancyor 4 ✓
Archebates 5 ✓
Aseatas ✓ Asea'yı kurdu
Bucolion 6 ✓
Canethus 7 ✓
Carteron 8 ✓
Caucon 9 ✓ ✓ Caucones'e adını verdi
Ceteus ✓ Callisto ya da Megisto'nun babası
Charisius ✓ Charisia'yı kurdu
Cleitor 10 ✓ ✓ Muhtemelen Cleitor'a eeponim olarak adını verdi
Coretho 11 ✓
Cromus ✓ Cromi'ye adını verdi
Cynaethus 12 ✓
Daseatas ✓ Dasea'yı kurdu
Eleuther ✓ iğrençlikten uzak durdu
Euaemon 13 ✓ Muhtemelen Euaemon'a eponim olarak adını verdi
Eumetes 14 ✓
Eumon 15 ✓
Genetor 16 ✓
Haemon 17 ✓ ✓ Muhtemelen Haemoniae'a adını verdi.
Harpaleus 18 ✓
Harpalycus 19 ✓
Helix 20 ✓
Helisson ✓ Helisson şehrini kurdu (ayrıca adını yakındaki nehre verdi)
Heraeus 21 ✓ ✓ Heraea'yı kurdu
Hopleus 22 ✓
Horus 23 ✓
Hypsus ✓ Hypsus'u kurdu
Lebadus ✓ iğrençlikten uzak durdu
Leo(n) 24 ✓
Linus 25 ✓
Lycius 26 ✓ ✓(possibly) ✓ Lycoa kurdu
Macareus 27 ✓ ✓ Macaria'ı kurdu
Macednus 28 ✓ Macedonia'yı kurdu
Maenalus 29 ✓ ✓ ✓ Maenalus'u kurdu
Mantineus 30 ✓ ✓ ✓ Mantinea'yı kurdu
Mecisteus 31 ✓
Melaeneus 32 ✓ ✓ (possibly) Melaeneae'yı kurdu
Nyctimus 33 ✓ ✓ ✓ Lykaon'un yerine geçti
Oenotrus ✓ ✓ En genci, İtalya'da Oenotria'yı kurdu
Orchomenus 34 ✓ ✓ ✓ Orchomenus ve Methydrium'i kurdu
Orestheus ✓ Oresthasium'i kurdu
Pallas 35 ✓ ✓ Pallantium'i kurdu
Parrhasius ✓ Parrhasia'yı kurdu ve Arcas'ın babası olduğu söyleniyor
Peraethus ✓ Peraetheis'i kurdu
Peucetius 36 ✓
Phassus 37 ✓
Phigalus ✓ Phigalia'yı kurdu
Phineus 38 ✓
Phthius 39 ✓ ✓ Muhtemelen Phthiotis'e eponim olarak adını verdi.
Physius 40 ✓
Plato(n) 41 ✓
Polichus 42 ✓
Portheus 43 ✓
Prothous 44 ✓
Socleus 45 ✓
Stymphalus 46 ✓ ✓ Muhtemelen Stymphalus'a eponim olarak adını verdi
Teleboas 47 ✓ ✓
Tegeates ✓ Tegea'yı kurdu
Thesprotus 48 ✓ ✓ Thesprotia'yı kurdu
Thocnus ✓ Thocnia'yı kurdu
Thyraeus ✓ Thyraeum'yı kurdu
Titanas 49 ✓
Trapezeus ✓ Trapezus'yı kurdu
Tricolonus ✓ Tricoloni'yı kurdu

Ana efsanenin versiyonları

Hesiodos (Fragmenta Astronomica, Eratosthenes, Catasterismi) tarafından aktarılan, daha önce Lykaon mitinin çeşitli yazarlar tarafından anlatıldığı çeşitli versiyonları vardır. En popüler versiyon, Ovidius'un Metamorfozlar'ının ilk bölümünde bildirdiği versiyondur.

Efsanenin farklı versiyonları şu şekildedir:

Modern yorum

İngiliz şair Robert Graves, The Greek Myths adlı eserinde Lycaon efsanesinin kökenini şöyle açıklamıştır:

"Zeus ve çocuğun cesareti hikayesi, bir efsaneden çok, Yunanistan'ın daha medeni bölgelerinde, Arkadya'nın hâlâ Zeus adına icra edilen eski yamyamlık uygulamalarına "barbarca" olarak duyulan tiksintiyi ifade eden ahlaki ve doğal olmayan" (Plutarkhos : Pelopidas'ın Yaşamı) bir anekdot değildir. Lykaon'un erdemli Atinalı çağdaşı Cecrops, hayvan kurbanlarından bile kaçınarak yalnızca arpa - ekmek sundu. Yazarın, Zeus'un hiçbir zaman tasvip etmediğini inkar ettiği Lykaonia ayinleri, görünüşe göre kurtları bu tür şeylerden caydırmayı amaçlıyordu. "Lycaeus", "dişi kurt" anlamına gelir, aynı zamanda "ışık" anlamına gelir ve Lykaon efsanesindeki şimşek, Arkadyalı Zeus'un yağmur yağdırıcı olarak başladığını gösterir. Kutsal kral—kurt sürüsünün uluduğu ilahi Dişi-kurt, Ay'ın hizmetinde. Yüz aylık ya da sekiz güneş yılı olan Büyük Yıl, kutsal kral ve onun tanisti arasında eşit olarak bölündü; ve Lykaon'un elli oğlu - kutsal kralın saltanatının her ayı için bir tane - yabanmersini çorbası yiyiciler olacak. Yirmi iki rakamı, Lykaon'dan geldiğini iddia eden ve kutsal şölene katılmak zorunda kalan ailelerin bir sayısı tarafından ulaşılmadığı sürece, muhtemelen bir döngü oluşturan yirmi iki beş yıllık lustraya atıfta bulunur - Belirli bir rahibe soyunun saltanatını oluşturan 110 yıllık döngüdür."

Popüler kültürde

Ayrıca bakınız

Notlar

Kaynakça

  1. ↑ Pausanias, Graeciae Descriptio 8.2.1
  2. 1 2 Hyginus, Fabulae 225
  3. 1 2 Early Greek Mythography: Volume II Commentary. Great Clarendon Street, Oxford, OX2 6DP, United Kingdom: Oxford University Press. 2013. s. 107. ISBN 978-0-19-814741-1.
  4. ↑ Apollodorus, 3.8.1; Tzetzes on Lycophron, Alexandra 481
  5. ↑ Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae 1.11.2 15 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. & 1.13.1; Greek Papyri III No. 140b
  6. ↑ Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae 1.13.1
  7. ↑ Apollodorus, 3.8.1; Scholia ad Euripides, Orestes 1642
  8. ↑ Pausanias, Graeciae Descriptio 8.17.6
  9. ↑ Tzetzes on Lycophron, Alexandra 480; Scholia on Apollonius Rhodius, Argonautica, 1.1213; Etymologicum Magnum, 288. 33 (under Dryops)
  10. ↑ Stephanus of Byzantium, Ethnica s.v. Psōphis
  11. ↑ Apollodorus, 3.8.1 27 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  12. ↑ Pausanias, Graeciae Descriptio 8.3.1–5
  13. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Tzetzes on Lycophron, Alexandra 481
  14. ↑ Plutarch, Quaestiones Graecae, 39
  15. ↑ Der Werwolf. Beitrag zur Sagengeschichte (Almanca). von A. Kröner, Stuttgart. 1862.
  16. ↑ Apollodorus, 3.8.1 - 2
  17. ↑ Pausanias, Graeciae Descriptio 8.2.3
  18. ↑ Lycophron, Alexandra, 480
  19. ↑ Hyginus, Fabulae, 176
  20. ↑ Theoi: Astronomica, Bear-watcher 1 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., by Gaius Julius Hyginus (translated by Mary Grant).
  21. ↑ Ovidius, Metamorphoses, 1. 216 - 239
  22. ↑ Suda s. v. Lykaōn
  23. ↑ Pseudo-Eratosthenes, Catasterismi, 8
  24. ↑ Robert Graves. The Greek Myths, section 38: Deucalion's Flood
  25. ↑ The Greek Myths. Harmondsworth, London, England: Penguin Books. 1960. ss. s.v. Deucalion's Flood. ISBN 978-0143106715.