Menât

Menât veya Manah, Arap mitolojisinde bir tanrıça. İslam öncesi Arabistan'da tapılan tanrıçalardandır, özellikle Mekke şehrinin üç baş tanrıçasındandı. İslam dininin kutsal kitabı Kur'an'da da geçer. Putlar Kitabı'na (Kitab el-Esnam) göre İslam öncesi dönemde Araplar Manat'ın kader tanrıçası olduğuna ve üç baş tanrıçanın en yaşlısı olduğuna inanırlardı. O dönemlerde bu üç baş tanrıçanın Tanrı'nın kızları olduğuna inanılıyordu. Petra'daki Nabatlılar onu Manawat ismiyle anıyor, onu Greko-Romen tanrıça Nemesis ile denk tutuyor ve Hubal'ın karısı olduğuna inanıyorlardı.

Putlar Kitabı'na göre, İslam öncesi dönemdeki Arap putlarından en eskisi Menat idi. Ayrıca, eser Mekke'ye Menat adına yapılan bir tür hacdan da bahseder. Yine aynı eserde sahabelerden Ali'nin Manat'ın putunu yok ettiği anlatılır.

Etimoloji

Tanrıçanın adının iki olası anlamı vardır. Birincisi, muhtemelen Arapça "mana" kökünden türemiştir, "buluşmak" veya alternatif olarak "belirlemek" anlamına gelir. İkincisi ise Arapça "kader" anlamına gelen "maniya" kelimesinden türemiştir. Her iki anlam da onun kader ve yazgı tanrıçası rolüne uygundur. Menat dahil olmak üzere İslam öncesi dini isimler Arap kaynaklarında iyi bir şekilde belgelenmiştir.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

Dış bağlantılar

  1. ↑ "MENÂT". TDV İslâm Ansiklopedisi. 23 Eylül 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2026.
  2. 1 2 3 Phipps 1999, s. 22.
  3. 1 2 Tate 2005, s. 170.
  4. ↑ Griffo & Birkley 2011, s. 104.
  5. ↑ van der Toorn, Becking & van der Horst 1999, s. 568.