Messier 94 (ayrıca NGC 4736 olarak da bilinir) Av Köpekleri takımyıldızı yönünde bulunan bir sarmal gökada. Pierre Méchain tarafından 22 Mart 1781 tarihinde keşfedilmiş
ve iki gün sonra Charles Messier kataloğuna eklemiştir. Bazı kaynaklar M94'ü çubuklu sarmal gökada olarak tanımlamaktadır. İki halka yapısıyla dikkat çekici bir gökadadır.
Çekirdek
M94, LINER bir çekirdeğe sahiptir. LINER tipindeki gökadaların yaydıklarında düşük ölçüde iyonize öğeler baskındır ve genelde zayıf iyonize gaz içerir.
İç ve dış halkalar
M94, çapı 70" olan bir iç halka ve çapı 600" olan bir dış halka içerir. Bu halkalar gökadanın disk bölgesiyle rezonans bir yapı sergiler. İç halka, güçlü bir yıldız oluşum alanıdır ve bazı kaynaklar starburst halkası olarak tanımlamaktadır.
Aldatıcı şişkinlik
2004 yılında yayımlanan bir gazetede John Kormendy ve Robert Kennicutt M94'ün prototip bir şişkinlik içerdiğini savundular. Klasik sarmal gökadalar, gaz diski ve yaşlı yıldızlarla, genç yıldızların kesiştiği bir küre (veya şişkinlik) içerir. M94'te aldatıcı şişkinlik, merkezi oval benzeri bölgede halka şeklinde bir yapıdadır.
Karanlık madde
2008 yılında bir çalışma yayımlandı ve bu çalışma M94'ün çok az veya hiç karanlık madde içermediğini göstermiştir. Çalışma, gökadanın yıldızlarının dönüş eğrileri ve hidrojen gazının yoğunluğunu analiz etti ve olağan aydınlık maddenin, gökada kütlesinin tümü içinde gözüktüğünü buldu. Bu sonuç biraz olağandışıydı ve tartışmalara neden oldu.
Gökada grup bilgisi
Astrophysical Journal'ın 10 Ekim 2009 tarihli sayısında, uluslararası bir astrofizikçi ve astronom ekibi, M94'ü çevreleyen dış halkanın, daha önce bildirildiği gibi kapalı bir yıldız halkası olmadığını, bunun yerine sarmal kollar ve enerjik yeni yıldız oluşumları içeren geniş bir yapı olduğunu bildirdi.
M94, 16 ile 24 gökada içeren M94 Grubu'nun en parlak gökadasıdır. Bu grup Başak Süperkümesi'ne dahildir. Grup için büyük bir sayı belirtilmesine rağmen, pek az gökada M94'e kütleçekim etkisiyle bağlı olan bir sistemdir. Diğer yakın gökadaların çoğu, evrenin genişlemesiyle birlikte hareket ediyor gibi gözükmektedir.
12I. D. Karachentsev, M. E. Sharina, A. E. Dolphin, E. K. Grebel, D. Geisler, P. Guhathakurta, P. W. Hodge, V. E. Karachentseva, A. Sarajedini, P. Seitzer (2003). "Galaxy flow in the Canes Venatici I cloud". Astronomy and Astrophysics. Cilt398. ss.467-477. doi:10.1051/0004-6361:20021598. 23 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi27 Mayıs 2022.KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)