Minstrel, Orta Çağ Avrupasında bir tür âşıktır. Ancak gösterici (şovmen) yönü bulunmaktadır. İlk önceleri müzisyen, hokkabaz, akrobat, şarkıcı ya da şaklaban gibi her tür eğlenceyi icra eden kişiyi tanımlayan terim, daha sonraları (on altıncı yüzyıldan itibaren), şarkılar söyleyen ve müzik aletleri çalan bir gösteri uzmanı anlamında kullanılmaya başlandı.
Uzak diyarların, gerçek tarihi olayları veya hayali hikâyeleri anlatan şarkılar seslendirdiler. Kendi masallarını anlatsalar da, çoğu zaman başkalarının eserlerini ezberlerlerdi. Sıklıkla kraliyet aileleri ve üst kesim tarafından eğlencelere çağrıldılar. 20. yüzyılın başlarına kadar varlıklarını korudular.
İngiltere'de, profesyonel şair, kendi şiirlerini besteleyen ve bunları bir arp eşliğinde söyleyen bir tür besteci olarak bilinirlerdi. 13. yüzyılın sonlarında ise minstrel terimi, efendisini müzik ve şarkı ile eğlendiren bir sanatçıyı tanımlamak için kullanılmaya başlandı. Bir kısmı ise daha ciddi bir eğilimle siyasi yorumlara katılmalarıyla ve propaganda yapmaya başladılar.
