Mizraim (İbranice: מִצְרַיִם / מִצְרָיִם, romanize: Mişrayim; Arapça: مصر, romanize: Mısr), Mısır ve halkı için kullanılan İbranice ve Aramice bir isimdir.
Mizraim, günümüzde Mısır olarak bilinen ülkeye dair ortak bir Sami kökenli sözcüğün İbranice karşılığıdır. Modern Arapçada Miṣr, M.Ö. 14. yüzyıla ait Amarna tabletlerinde Misri, Ugaritçe de Mṣrm, Yeni Babil metinlerinde Mizraim ve Yeni Asur Akadcasında (Rassam Silindiri üzerinde görüldüğü üzere) Mu-ṣur olarak geçer. Bu kelimeye belki de Yukarı ve Aşağı Mısır'a atıfta bulunarak ikili anlam taşıyan -āyim eki eklenmiştir. Bu kelime, İbranicedeki "kuşatma" anlamına gelen matsór ve "darlık, sıkıntı" anlamına gelen meitsár kelimeleriyle benzer bir telaffuz ve yazıma sahiptir ve İbranice konuşanlara bu çağrışımları yapabilir.
Başlangıç 10'a göre, Ham'ın oğlu Mizraim (Misrayim), Kuş'un küçük kardeşi ve Put'un büyük kardeşidir. Bu aileler, Nuh'un soyundan gelen Hamî kolunu oluşturur. Mizraim'in oğulları arasında Ludim, Anamim, Lehabim, Naftuhim, Patrusim, Kasluhim ve Caftorim yer alır. 19. yüzyıl bilim insanı Henry Welsford, Yaratılış Kitabı'nda geçen Mizraim'i Minos ile özdeşleştirmiştir.
Mizraim (Mısır), Çıkış Kitabı'nda "esaret evi" olarak anılır. Musa, Pesah hakkında İsrailoğullarına şöyle der: "Ve Musa halka dedi ki: 'Bu günü hatırlayın, çünkü siz bugün Mısır'dan, esaret evinden çıktınız. יהוה, sizi güçlü eliyle oradan çıkardı. Mayalı ekmek yenmeyecek.'"
Tesniye Kitabı'nda İsrailoğullarına bir Mısırlıdan (Mizri) nefret etmemeleri emredilir: "Çünkü siz onun ülkesinde bir yabancıydınız."