Feminist sanat topluluğu
FSW'ye kayıt olduktan kısa bir süre sonra, Angelo performans sanatına dalmış ve 1976'da Feminist Sanat Topluluğu'nu Cheri Gaulke, Laurel Klick ve Candace Compton (daha sonra Vanalyne Green'in yerini almıştır) ile birlikte kurmuştur. Performans sanatı alanındaki feminist eğitim stratejilerini harekete geçirmeye yönelik bir girişimde, Feminist Sanat Toluluğu'nun performansını, Los Angeles'taki ve dışındaki kadınlar için güçlendirici bir ağ oluşturmak amacıyla kullandı. 1978'de FAW, Los Angeles ile Las Vegas arasındaki çeşitli yerlerde gerçekleştirilen, Kadınlarda Trafik: Bir Feminist Araç (1978) adlı eseri yarattı. Bu projeye başlamadan önce grup, fahişelik ve bu iki şehir arasındaki kadınların gerçek trafiği konusunda araştırma yaptı. 1980'de FAW, 1980'den 1982'ye kadar 15 eyalette, o dönemde Eşit Haklar değişikliğini kabul etmediği çok daha iddialı bir proje olan İnsan Hakları ‘na başladı. Bu proje, eşit hak talep eden, sokaklarda 100.000 kişinin yürüdüğü 1978'de Washington, D.C'de yapılan önemli gösteri topraklarında ortaya çıktı. Bu, 1982'ye kadar ERA'nın onaylanmasını sağlamak için, ulus çapında feministler tarafından başlatılan birçok çabadan sadece biriydi.
Video sanatı
1976'da Angelo ve Compton Rahibe ve Sapkın’ı yönettiler, birçokları tarafından feminist video sanatının ana metni olarak görüldüler. Rahibe (Angelo) ve sapkın (Compton) rollerini üstlenerek "prototipik ya da gerçek lezbiyen modellerini" yansıttılar. Angelo'nun performans sanatındaki deneyleri, yerel video üretimine katılımıyla aynı zamana denk gelmişti. Böylece, aynı yıl Angelo, Annette Hunt, Candace Compton ve Jerri Allyn, Kadınlar Binası'nda bulunan Los Angeles Kadın Video Merkezi'ni kurdu. LWVC, Cheri Gaulke, Suzanne Lacy ve Vanalyne Green gibi önde gelen feminist video yapıcılarının çalışmalarını destekledi. Varlığının ilk on yılında yaklaşık 350 video kaseti üretildi.
Ortak çalışma
Angelo, 1979'da Terry Wolverton tarafından başlatılan ve Kadınlar Binasında gerçekleştirilen, Lezbiyenliğin sözlü kahramanları Hiyerarşisine katıldı. Cheri Gaulke, Jerri Allyn, Leslie Belt, Chutney Gunderson, Brook Hallock, Sue Maberry, Louise Moore, Arlene Raven, Catherine Stifter, Cheryl Swannack ve Christine Wong, Angelo'nun yanı sıra Los Angeles performans sanat sahnesinde birçok katılımcı ile bir araya geldi. O dönemde Wolverton, Kadınlar Binası'ndaki Lezbiyen Sanat Projesi ile ilgilendi ve Lezbiyenlerin hayatlarını kronize etmek için Onun Hikâyesi'ni yaratmayı teklif etti. Proje, performans becerileri ve teknikleri öğretmenin yanı sıra lezbiyen sorunlarını araştırmaya yönelik on atölye çalışmasıyla açıldı.
Aynı yıl, Angelo ve Leslie Labowitz, Ariadne: Bir Sosyal Sanat Ağı ve Los Angeles Eşcinsel ve Lezbiyen Topluluk Hizmetleri Merkezi, (Angelo'nun üyesi olduğu) Kadınların Kaynakları Programı'nın işbirliğiyle gerçekleştirilen Ensest Farkındalık Projesini başlattı. Proje, Leslie Belt, Jerri Allyn, Paula Lumbard, Bia Lowe, Terry Wolverton, Tyaga, Chris Wong ve diğerleri dahil olmak üzere çok sayıda feminist sanatçının ilgisini çekti. Angelo, projeye katılımının bir parçası olarak, Eşit Zaman / Eşit Boşluk adlı interaktif çoklu monitörlü bir video çalışması hazırladı ve sergiledi. Kadınlara karşı şiddete ışık tutmakla görevli olan proje, halkın tartışılmadığı zamanda ensest konusundaki açık diyaloğu başlattı.
Angelo, 1981'de, nükleer karşıtı konularda yoğunlaşan bir başka performans grubu Hayatta Kalan Rahibeler (SOS)'nun ortak kurucusu oldu. Grup, iki eski FAW üyesi olan Gaulke ve Angelo'nun bir başka LA merkezli grup Garson Kızlar üyesiyle güçlerini birleştirmeye karar verdikleri Feminist Sanat Topluluğu'nun dağılmasından sonra kuruldu. Orijinal dizilim Angelo, Gaulke, Jerri Allyn, Anne Gauldin ve Sue Maberry'dir. Performansının bir parçası olarak, SOS üyeleri "rahibenin her sahnesinde," küresel kız kardeşlik "imajını temsil etmek üzere her renk gökkuşağında rahibelerin yaşam biçimini göstermişlerdir.
