Karanlık korkusu daha çok çocuklarda bazı durumlarda da yetişkinlerde görülen korku veya fobidir. Karanlık korkusu her zaman karanlıkla ilgili olmayabilir;karanlık tarafından gizlenmiş olası ya da hayal ürünü tehlikelere karşı duyulan bir korkudan olabilir. Gelişim çağındaki çocuklar için karanlık korkusu oldukça normaldir. Çoğu gözlemci, karanlık korkusunun nadiren 2 yaşından küçük çocuklarda görüldüğünü açıklamıştır. Karanlık korkusu patolojik olarak kabul edilecek kadar şiddetli bir dereceye ulaştığında, bazen scotophobia (σκκοος – "karanlık") veya lygophobia (λυγγγγγγγγ - "alacakaranlık") olarak adlandırılır.
Bazı araştırmacılar, Sigmund Freud' da dahil olmak üzere, karanlık korkusunu ayrılık anksiyetesi bozukluğu olarak kabul ediyor.
Alternatif bir teori 1960'larda bilim adamlarının hafızadan sorumlu molekülleri aramak için deneyler yaptığı zaman ortaya çıktı.Ancak bu bulgular daha sonra çürütüldü.
I once heard a child who was afraid of the darkness call out: 'Auntie, talk to me, I'm frightened.' 'But what good will that do? You can't see me?' To which the child replied: 'If someone talks, it gets lighter.'