Merycoidodontoidea (oreodont veya geviş getiren domuzlar), kısa yüzlere ve köpek dişi benzeri keskin dişlere sahip, prehistorik geviş getiren artiodaktillerden oluşan soyu tükenmiş bir üst familyadır. Adından da anlaşılacağı gibi, en iyi bilinen türlerin bazıları genel olarak domuz benzeri bir yapıya sahiptir. Geleneksel olarak Suina (domuzlar, pekariler ve bunların ataları) içinde sınıflandırılsa da bazı yeni araştırmalar, bu hayvanların develerle daha yakın akraba olabileceğini öne sürmektedir. “Oreodont, azı dişlerinin çok tepeli görünümüne atıfta bulunarak “dağ dişleri” anlamına gelmektedir.
Çoğu merykoidodontoid koyun büyüklüğünde olan familya üyelerinin bazı cinsleri sığır büyüklüğüne kadar büyüyebilmişti. Ağır gövdeli, kısa dört parmaklı toynakları ve nispeten uzun kuyrukları vardı. Neredeyse tüm merykoidodontoidler, son derece çeşitli Merykoidodontidae familyasına ait, karada yaşayan kısa parmaklı memelilerdi. Birkaç tür ise, ağaçlara tırmanmak için potansiyel olarak yararlı olabilecek özellikle uzun kuyruk ve pençelere sahip olan Agriochoeridae familyasına aittir.
Hayattayken bu hayvanlar daha çok domuz ya da koyuna benziyorlardı, ancak dişlerinin özellikleri, devegillerle daha yakın akraba olduklarını göstermektedir. Büyük olasılıkla ormanlık ve otlak alanlarda otlayan hayvanlar oldukları düşünülmektedir. Oligosen ve Miyosen dönemlerinde Kuzey Amerika’daki en bol ve en yaygın büyük otobur memeliler arasındaydılar. Daha sonraki türler, çeşitli farklı habitatlara uyum sağlamak üzere Promerycochoerus'un, modern su aygırlarına benzer şekilde yarı amfibi bir yaşam tarzına işaret eden adaptasyonlar geliştirmesi gibi çeşitlendi.
