Pestisit

İlkbaharda yapılan bir pestisit püskürtmesi.

Pestisit, zararlı organizmaları engellemek, kontrol altına almak ya da zararlarını azaltmak için kullanılan madde ya da maddelerden oluşan karışımlardır.

Genel olarak, pestisit, zararlıları caydıran, etkisiz hale getiren, öldüren veya başka şekillerde uzaklaştıran kimyasal ya da biyolojik bir ajandır (virüs, bakteri veya mantar gibi). Hedeflenen zararlılar arasında mal varlıklarına zarar, rahatsızlık veren, hastalık yayan veya hastalık yayan böcekler, bitki patojenleri, yabani otlar, yumuşakçalar, kuşlar, memeliler, balıklar, yuvarlak solucanlar ve mikroplar sayılabilir. Böylelikle pestisitler tarımsal verimi artırır. Bu faydaların yanı sıra pestisitlerin, insanlara ve diğer türlere potansiyel toksisite (zehirlilik) gibi dezavantajları da vardır.

Tanım

Pestisit sözcüğü Latince pestis (veba/salgın) ve caedere (öldürmek) kelimelerinden türetilmiştir.

Gıda ve Tarım Örgütü (FAO), pestisit kavramını şu şekilde tanımlamıştır:

"İnsan veya hayvan hastalıklarının taşıyıcıları (vektörler), istenmeyen bitki veya hayvan türleri de dahil olmak üzere; gıdaların, tarımsal emtiaların, ahşap ve ahşap ürünlerinin veya hayvan yemlerinin üretimi, işlenmesi, depolanması, taşınması veya pazarlanması sırasında zarar veren ya da sürece müdahale eden herhangi bir zararlıyı önlemek, yok etmek veya kontrol etmek amacıyla kullanılan her türlü madde veya madde karışımıdır. Terim; böceklerin, örümceğimsilerin veya vücutlarındaki diğer zararlıların kontrolü için hayvanlara uygulanabilen maddeleri de içerir. Ayrıca; bitki gelişim düzenleyici, yaprak dökücü (defoliant), kurutucu (desiccant), meyve seyreltici veya meyvelerin vaktinden önce dökülmesini önleyici ajan olarak kullanılması amaçlanan maddeler de bu kapsama girer. Bunlara ek olarak, ürünleri depolama ve taşıma sırasında bozulmaya karşı korumak amacıyla hasat öncesinde veya sonrasında uygulanan maddeler olarak da kullanılırlar."

Çeşitleri

Avantajları

Pestisitler tarımsal verimi artırır. Pestisit kullanıldığında, mahsulün türüne bağlı olarak ortalama verim artışı %12 ila %27 arasında değişmektedir. Başka bir çalışma, pestisit kullanılmamasının mahsul verimini yaklaşık %10 oranında azalttığını saptamıştır.

Pestisit kullanımının birincil ve ikincil olmak üzere iki düzeyde faydası vardır. Birincil faydalar, pestisit kullanımından elde edilen doğrudan kazançlardır; ikincil faydalar ise daha uzun vadeli olan etkilerdir.

Biyolojik

Haşerelerin ve bitki hastalık taşıyıcılarının (vektörlerin) kontrol altına alınması:

İnsan/hayvan hastalık taşıyıcılarının ve zararlı organizmaların kontrol altına alınması:

Diğer insan faaliyetlerine ve yapılarına zarar veren organizmaların kontrol altına alınması:

Dezavantajları

Pestisit kullanımının maliyet boyutu incelendiğinde, çevreye ve insan sağlığına yönelik zararlar söz konusu olabilir. Pestisit güvenliği eğitimi ve pestisit uygulayıcılarına yönelik düzenlemeler, halkı pestisitlerin yanlış kullanımından korumak için tasarlanmıştır ancak bu önlemler tüm yanlış kullanımları tamamen ortadan kaldırmaz. Pestisit kullanımının azaltılması ve daha az toksik olanların tercih edilmesi, pestisit kullanımından kaynaklanan toplum ve çevre üzerindeki riskleri azaltabilir.

Sağlık Etkileri

Pestisitlerle ilgili sağlık sorunlarının çoğu; ister mesleki ister mesleki olmayan ortamlarda olsun, doğrudan kullanımdan kaynaklanmaktadır. Buna karşılık, meyve ve sebzelerdeki pestisit kalıntılarından kaynaklanan sağlık risklerinin minimum düzeyde olduğu kabul edilmektedir.

Pestisitlerin mesleki kullanımı sağlığı olumsuz etkileyebilir, hormonları taklit ederek üreme sorunlarına ve kansere yol açabilir. 2007 yılında yapılan sistematik bir inceleme, "Hodgkin dışı lenfoma ve lösemi üzerine yapılan çalışmaların çoğunun pestisit maruziyeti ile pozitif ilişki gösterdiğini" saptamış ve bu nedenle pestisitlerin kozmetik (estetik amaçlı çevre düzenlemesi vb.) kullanımının azaltılması gerektiği sonucuna varmıştır. Organofosfatlı insektisit (böcek ilacı) maruziyeti ile nöro-davranışsal değişiklikler arasında güçlü kanıtlar bulunmaktadır. Ayrıca nörolojik sorunlar, doğum kusurları ve fetal ölüm (anne karnında ölüm) dahil olmak üzere pestisit maruziyetinden kaynaklanan diğer olumsuz sonuçlara ilişkin sınırlı kanıtlar da mevcuttur.

2014 yılında yapılan epidemiyolojik bir inceleme, otizm ile belirli pestisitlere maruz kalma arasında ilişkiler bulmuş; ancak mevcut kanıtların bu ilişkinin nedensel olduğu sonucuna varmak için yetersiz olduğunu belirtmiştir.

Yetersiz düzenlemeler ve güvenlik önlemleri nedeniyle pestisit kaynaklı ölümlerin %99'u, toplam pestisit kullanımının yalnızca %25'ini gerçekleştiren gelişmekte olan ülkelerde meydana gelmektedir.

Canlılar üzerindeki etkileri

Bir pestisit kimyasal bir madde ya da virüs veya bakteri gibi biyolojik bir ajan olabilir. Kimyasal pestisitlerin çoğu hedef organizmaya seçkin etkinlik gösteremedikleri için hedef organizma dışındaki organizmalarda da çeşitli hastalıklara yol açar hatta öldürücü olabilirler. Birçok pestisit insanlar için de zararlıdır. Kullanıldıkları canlıların yiyecek şeklinde insanlar tarafından kullanılmaları sonucunda insanlarda yaygın hastalıklara ve istenmeyen sıkıntılı durumlara sebep olurlar. Kimyasal pestisitlerin ve etken maddelerinin akut toksik etkileri vardır. Karbamatlar, organofosfatlar ve klorlanmış hidrokarbonları içeren birçok pestisit genetoksik etkiye sahiptir. Tarım ile uğraşan ve pestisite maruz kalan insanlarda yapılan çalışmalarda bu bireylerde yapısal ve sayısal kromozom anomalileri ile kardeş kromatid değişiminde artmalar gözlenmiştir.

Pestisitlerin kronik etkisine maruz kalan tarım işçilerinde birçok genetik hasarın yanı sıra karaciğer, böbrek ve kaslarda bozukluklar görülmüştür.

Organofosfatlı ve karbamatlı insektisitler ise etkilerini doğrudan doğruya periferal ve merkezî sinir sistemi üzerinde göstererek canlı yaşamını tehdit etmektedir.

Birçok pestisit insana, hayvanlara ve çevreye zarar vermektedir. Bununla ilgili ilk çalışmalar 70'li yılların başında, UNEP Stokholm İnsan Çevresi Konvansiyonu'nu hazırlayan süreçte göstermişlerdir. 30 yıl sonra ABD, Avustralya, Kanada, Japonya ve Yeni Zelanda, uluslararası baskılara boyun eğerek küresel anlaşma taslağının oluşturulmasına karar vermişlerdir.

Bu çalışmalar kapsamında KOK (Kalıcı Organik Kirleticileri) olarak adlandırılan içlerinde tarımda da kullanımı yaygın olan birçok kimyasal ürün bazı özel durumlar hariç yasaklanmış ve KOK özelliği taşıyan yeni kimyasallarında üretilmesi yasaklanmıştır. Bu anlaşma kapsamında; aldrin, endrin, toksafen, klordan, dieldrin, heptakol, mireks, DDT ve endüstriyel kimyasallar olan heksaklorobenzen ve PCB'ler yasaklanmış ve stokları takip altına alınmıştır. Türkiye'de Çok ve ark. tarafından yapılan birçok çalışmada anne sütlerinde belirli oranda bu kimyasallar bulunmuştur. Kalıcı Organik Kirleticilerden olan organik klorlu pestisitler ise Cafer Turgut ve ark. tarafından yapılan birçok çalışmada tespit edilmiş ve Toros dağlarında ise uzaktan taşınım tespit edilmiştir.

Tarım ilaçlarının kan hücreleri üzerinde de olumsuz etkileri vardır. Organofosforlu insektisitler eritrositlerin (kırmızı kan hücreleri) membran özelliklerini değiştirerek eritrosit fonksiyonun engellemektedir. Diğer bazı pestisitler de eritrositlerin boyutlarının ve yüzey şekillerinin bozulmasına ve eritrosit antioksidan sistem enzimlerinin aktivitelerinin değişmesine sebep olmaktadır. Pestisitlerin en önemli etkilerinden biri de asetilkolinesteraz enzimini inhibe etmeleridir. Bu durumda alt beyin kökünde solunum kontrol merkezlerinin baskılanması ile canlı ölüme gider. Yine pestisitlerde yapılan bir araştırmada pestisitlerin TCA enzimlerinin (malat dehidrojenaz, süksinat dehidrojenaz) inhibe olmasına sebep olduğu bulunmuştur.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ↑ "Pestisit nedir? Türleri, etkileri ve zararları nelerdir?". Veysel Ciğerli. www.medicalpark.com.tr. 30 Nisan 2020. 15 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mayıs 2020.
  2. ↑ Sykes, J. B. (1989). The Concise Oxford dictionary of current english (7th bas.). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-861131-8. OCLC 848516593.
  3. ↑ "Wayback Machine" (PDF). www.fao.org. 4 Nisan 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 2026-03-15.
  4. ↑ "A National Perspective of the Potential For Pesticide Leaching and Runoff Losses from Farm Fields | Analysis Publications | State of the Land | NRCS". www.nrcs.usda.gov (İngilizce). 18 Haziran 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2026-03-15.
  5. ↑ Washuck, Nicole; Hanson, Mark; Prosser, Ryan (2022-05). "Yield to the data: some perspective on crop productivity and pesticides". Pest Management Science (İngilizce). 78 (5): 1765–1771. doi:10.1002/ps.6782. ISSN 1526-498X. Tarih değerini gözden geçirin: |tarih= (yardım)
  6. ↑ 齋藤, 邦行; 黒田, 俊郎; 熊野, 誠一 (2001). "水稲の有機栽培に関する継続試験: 10年間の生育収量(栽培)". 日本作物學會紀事. 70 (4): 530–540. doi:10.1626/jcs.70.530. 10 Mart 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi15 Mart 2026.
  7. 1 2 3 "Wayback Machine" (PDF). croplifefoundation.org. 27 Eylül 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 2026-03-15.
  8. ↑ Yamey, Gavin (2004-05-08). "Roll Back Malaria: a failing global health campaign". BMJ (Clinical research ed.). 328 (7448): 1086–1087. doi:10.1136/bmj.328.7448.1086. ISSN 1756-1833. PMC 406307 Özgürce erişilebilir. PMID 15130956.
  9. ↑ Fantke, Peter; Friedrich, Rainer; Jolliet, Olivier (2012-11-15). "Health impact and damage cost assessment of pesticides in Europe". Environment International. 49: 9–17. doi:10.1016/j.envint.2012.08.001. ISSN 0160-4120. 26 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi15 Mart 2026.
  10. ↑ "Pesticides and Aquatic Animals: A Guide to Reducing Impacts on Aquatic Systems". www.ext.vt.edu. 5 Mart 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2026-03-15.
  11. ↑ US EPA, Office of Pesticide Programs. "EPA: Pesticides - National Assessment of the Worker Protection Workshop #3". www.epa.gov (İngilizce). 27 Eylül 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2026-03-15.
  12. ↑ "Wayback Machine" (PDF). www.norskoljeoggass.no. 29 Mart 2020 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 2026-03-15.
  13. ↑ US EPA, Office of Pesticide Programs. "Human Health Issues | Pesticides | US EPA". www.epa.gov (İngilizce). 1 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2026-03-15.
  14. ↑ Bassil, K. L.; Vakil, C.; Sanborn, M.; Cole, D. C.; Kaur, J. S.; Kerr, K. J. (2007-10). "Cancer health effects of pesticides: systematic review". Canadian Family Physician Medecin De Famille Canadien. 53 (10): 1704–1711. ISSN 1715-5258. PMC 2231435 Özgürce erişilebilir. PMID 17934034. 18 Kasım 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi15 Mart 2026. Tarih değerini gözden geçirin: |tarih= (yardım)
  15. ↑ "Nofer Institute of Occupational Medicine :: IJOMEH". oldwww.imp.lodz.pl (Lehçe). 24 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2026-03-15.
  16. ↑ Weselak, M.; Arbuckle, T. E.; Foster, W. (2007-01). "Pesticide Exposures and Developmental Outcomes: The Epidemiological Evidence". Journal of Toxicology and Environmental Health, Part B (İngilizce). 10 (1-2): 41–80. doi:10.1080/10937400601034571. ISSN 1093-7404. Tarih değerini gözden geçirin: |tarih= (yardım)
  17. ↑ Wigle, Donald T.; Arbuckle, Tye E.; Turner, Michelle C.; Bérubé, Annie; Yang, Qiuying; Liu, Shiliang; Krewski, Daniel (2008-04-03). "Epidemiologic Evidence of Relationships Between Reproductive and Child Health Outcomes and Environmental Chemical Contaminants". Journal of Toxicology and Environmental Health, Part B (İngilizce). 11 (5-6): 373–517. doi:10.1080/10937400801921320. ISSN 1093-7404. 1 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi15 Mart 2026.
  18. ↑ Mink, Pamela J.; Mandel, Jack S.; Lundin, Jessica I.; Sceurman, Bonnielin K. (2011-11-01). "Epidemiologic studies of glyphosate and non-cancer health outcomes: A review". Regulatory Toxicology and Pharmacology. 61 (2): 172–184. doi:10.1016/j.yrtph.2011.07.006. ISSN 0273-2300. 13 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi15 Mart 2026.
  19. ↑ Sanborn, M.; Kerr, K. J.; Sanin, L. H.; Cole, D. C.; Bassil, K. L.; Vakil, C. (2007-10). "Non-cancer health effects of pesticides: systematic review and implications for family doctors". Canadian Family Physician Medecin De Famille Canadien. 53 (10): 1712–1720. ISSN 1715-5258. PMC 2231436 Özgürce erişilebilir. PMID 17934035. 10 Şubat 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi15 Mart 2026. Tarih değerini gözden geçirin: |tarih= (yardım)
  20. ↑ Kalkbrenner, Amy E.; Schmidt, Rebecca J.; Penlesky, Annie C. (2014-11). "Environmental chemical exposures and autism spectrum disorders: a review of the epidemiological evidence". Current Problems in Pediatric and Adolescent Health Care. 44 (10): 277–318. doi:10.1016/j.cppeds.2014.06.001. ISSN 1538-3199. PMC 4855851 Özgürce erişilebilir. PMID 25199954. Tarih değerini gözden geçirin: |tarih= (yardım)
  21. ↑ "Wayback Machine" (PDF). www.who.int. 17 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 2026-03-15.