Peter Munk

Clairtone

1958'de, kayınpederi Webber Pharmaceuticals'ın (şimdiki Webber Naturals) kurucusu William Jay Gutterson'dan aldığı 2.800 dolarla İskandinav mobilya ithalatçısı David Gilmour ile Clairtone'u kurmuştur. Clairtone, dönemin tanınabilir ikonları olan üst düzey konsol stereoları ve daha sonra televizyonlar üretmiştir. En ünlü Clairtone tasarımları, 1964'te tanıtılan, şık gül ağacı kabinlerden ve konsol şeklinde siyah alüminyum "ses kürelerinden" (hoparlörlerden) oluşan çarpıcı "Project G" serisidir. Project G ve G2, Marriage on the Rocks ve The Graduate filmlerinde görülmüş, Milano Trienali tasarım sergisinde mükemmellik dalında gümüş madalya kazanmış ve Frank Sinatra ve Oscar Peterson tarafından desteklenmiştir. Project G hayranları arasında Hugh Hefner de vardır.

Clairtone'un çöküşü, "Nova Scotia'da bir fabrika kurma yönündeki yanlış bir plan"la başlamıştır. Stellarton'da inşa edilen fabrika, eyaletin Sanayi Emlakları Limited Şirketi'nin (IEL) finansmanıyla 1966'da açılmıştır. IEL'nin baş avukatı William Mingo'nun, kızı Nina Munk'ın Clairtone hakkındaki kitabında şu ifadeleri kullanmıştır: "Munk kendi iyiliği için fazla iyi bir satışçıydı. Herkese, hatta kendisine bile her şeyi satabilirdi. Aman Tanrım, ne kadar da iyi bir pazarlamacıydı. Aman Tanrım, ne kadar da enerjikti. Aman Tanrım, ne kadar da çekiciydi. Aman Tanrım, ne kadar da hayal gücü vardı." 1967'de, artan kayıplar ve milyonlarca dolarlık yatırımlarını geri kazanmaya çalışmak amacıyla, Nova Scotia Hükûmeti Clairtone'u devralmış ve Munk ile Gilmour'u işten çıkarmıştır. Munk, "sonunda mahkeme dışında çözülen" içeriden bilgiye dayalı işlem suçlamalarıyla karşı karşıya kalmıştır. Fabrikanın iflasının ardından Clairtone tarafından görevlendirilen bir raporda, ana sorunlardan birinin yerel işgücü olduğu tespit edilmiştir. "Genel nüfus temelde üretim çılgınlığına ve özellikle beş günlük çalışma haftasına hazır değil... Sosyal yardım durumu, üçüncü neslin zaten sosyal yardımla geçindiği Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Appalachia'ya benzer koşullar yarattı."

Otelcilik ve Gayrimenkul

Clairtone'un çöküşünden sonra, Munk ve Gilmour, Fiji'de okyanus kıyısında bir araziye yatırım yapmışlar ve burayı kısa sürede bir otel ve tatil köyüne dönüştürmüşlerdir. Bu girişim, zirve noktasında Avustralya ve Güney Pasifik'te 54 tatil köyünden oluşan Southern Pacific Hotel Corporation'a dönüşmüştür. 1978'de firma, Mısır Cumhurbaşkanı ile Büyük Piramitler yakınlarında bir tatil köyü inşa etmek için bir anlaşma imzalamıştır. Enver Sadat projeyi iptal edince, Munk Mısır hükûmetine dava açmış ve sonunda Uluslararası Yatırım Anlaşmazlıkları Çözüm Merkezi'nde tahkim davasını kazanmıştır.

1979'da Munk, sonunda dünyanın en büyük altın şirketine dönüştüreceği Barrick adlı yeni bir girişime başlamak üzere Kanada'ya dönmüştür. Munk'a göre o zamanlar bankacılar ve kurulu düzen onu "bir kaçak ve bir kaybeden" olarak görüyordu.

Munk aynı zamanda Amerika'nın en büyük gayrimenkul yatırım ortaklıklarından biri olan Trizec Properties'in (eski adıyla TrizecHahn Corporation) kurucusu, başkanı ve CEO'suydu. 2006 yılında Trizec Properties, yaklaşık 9 milyar dolar değerinde bir işlemle Brookfield Properties'e satılmıştır.

2007 yılında Munk, ortaklarıyla birlikte Adriyatik Denizi'ndeki eski bir deniz üssü olan Porto Montenegro'ya yatırım yaparak burayı Cannes ve Monte Carlo'ya rakip bir süper yat destinasyonuna dönüştürmüştür. Kompleksin merkez parçaları olan Porto Montenegro Marina ve Resort'un sahibi olan Montport Capital'in çoğunluk hissedarıydı. Kotor Körfezi'ndeki bu alanı geliştirerek Karadağ'ı üst düzey turizm haritasına yerleştirmiştir. 2016 yılında Munk, marina ve oteli, bir devlet varlık fonu olan Investment Corporation of Dubai'ye açıklanmayan, yaklaşık 200 milyon euro olduğu düşünülen bir miktara satmıştır.

Barrick Gold

1980'de Munk, petrol sektörüne yatırım yapmak için Barrick Petroleum'u kurmuş, ancak bu sektördeki yatırımların yıkıcı olduğunu kısa sürede fark etmiştir. Küçük bir şirket olan Camflo Mines'ı satın aldıktan sonra Barrick, petrol sektöründen ayrılmış ve bir gecede madencilik şirketi olmuştur. 2011'de Munk, BHP ve Rio Tinto ile aynı seviyede dünyanın en büyük emtia devlerinden birini yaratmak için Ivan Glasenberg'in şirketi Glencore ile birleşmeyi planlamıştır. Ancak altın piyasası Glencore'un diğer faaliyetleriyle uyumlu değildir ve anlaşma gerçekleşmemiştir.

2008 yılında, Barrick Gold'un başkanı olan Munk, toplantı için Papua Yeni Gine'den gelen bir vekil hissedarın, Porgera Altın Madeni'nde Barrick Gold'un güvenlik yüklenicileri tarafından gerçekleştirilen ölümcül şiddet ve cinsel şiddet raporlarından bahsetmesini engellemek için hissedarlar toplantısına müdahale etmiştir.

2016 yılı itibarıyla Barrick'in kanıtlanmış ve muhtemel rezervleri iki milyar tondur (ton başına 1,33 gram altın). Dünyanın en büyük altın madenciliği şirketi ve sermaye bakımından en büyük Kanada şirketidir. Munk günlük yönetimden emekli olmuş ancak kurucu ve Onursal Başkan olarak kalmıştır. Munk, "Barrick benim mirasım," demiştir.