Almanca: Reichsautobahn sistemi, Nazi Almanyası döneminde Alman otoyollarının başlangıcını teşkil etmiştir. Weimar Cumhuriyeti döneminde Almanya'da erişme kontrollü karayolu projeleri tasarlanmış ve bunlardan ikisi inşa edilmiş olsa da, uzun mesafeli karayolları üzerinde çalışmalar henüz başlamamıştı. Daha evvel bir karayolu ağı planlarına muhalefet eden Naziler, iktidara gelişlerinin ardından bu projeleri benimsemiş ve çalışmayı Adolf Hitler'in şahsi fikri olarak takdim etmişlerdir. Bu yollar "Führer'in yolları" ("Almanca: Straßen des Führers") olarak adlandırılmış ve işsizliğin azaltılmasına yönelik temel bir katkı olarak sunulmuştur. Projenin diğer gerekçeleri arasında Almanların ülkelerini keşfetmelerine ve takdir etmelerine imkân tanınması yer almış; projenin Üçüncü Reich idaresindeki icrasında güçlü bir estetik unsur gözetilmiştir. Askerî uygulamalar, sıklıkla düşünülenden daha az bir ölçüde de olsa, bir diğer gerekçedir; proje ek olarak sıklıkla piramitlerle mukayese edilen, Üçüncü Reich'a ait kalıcı bir abide ve bizzat kendisi askerî uygulamalara sahip olan modernleşmenin bir parçası olarak motorlu taşıt kullanımının genel teşviki olarak görülmüştür.
Hitler, 23 Eylül 1933 tarihinde Frankfurt'ta ilk kazmayı vurmuş ve ertesi bahar mevsiminde Reich genelindeki müteaddit sahalarda çalışmalar resmen eş zamanlı olarak başlamıştır. Frankfurt ile Darmstadt arasındaki tamamlanan ilk kesim 19 Mayıs 1935'te açılmış ve ilk 1.000 km (620 mi)'lik kısım 23 Eylül 1936'da ikmal edilmiştir. Avusturya'nın ilhakının akabinde, planlanan ağ Ostmark'ı da kapsayacak şekilde genişletilmiş ve eski Avusturya topraklarındaki ilk Reichsautobahn için ikinci bir temel atma töreni 7 Nisan 1938'de Salzburg yakınlarında icra edilmiştir. Çalışmalar II. Dünya Savaşı sebebiyle 1941 yılında durdurulduğunda, 3,8197 km (2,3735 mi)'lik kısım tamamlanmış durumdaydı.
