Roy Ayers

Roy Ayers
Ayers 1976'da
Genel bilgiler
DoğumRoy Edward Ayers Jr.
10 Eylül 1940(1940-09-10)
Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Ölüm4 Mart 2025 (84 yaşında)
New York, ABD
Tarzlar
Meslekler
  • Müzisyen
  • yapımcı
  • besteci
  • şarkıcı
Çalgılar
Etkin yıllar1962–2023
Müzik şirketi
İlişkili hareketler
Ayers 2011'de Perth, Avustralya'da
Ayers 2019'da Pilton, Somerset, İngiltere'de Glastonbury Festivali'nde

Roy Edward Ayers Jr. (10 Eylül 1940 – 4 Mart 2025), Amerikalı müzisyen, yapımcı, besteci ve şarkıcıdır.

Hayatı

Ayers, 10 Eylül 1940'ta Los Angeles, Kaliforniya'da doğdu. Thomas Jefferson Yüksek Okulu'nda eğitim gördü. 1962'de başladığı müzik kariyerini 2025 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Özellikle 1970'li yıllarda oldukça ses getiren Everybody Loves the Sunshine, Lifeline ve No Stranger to Love gibi bestelediği parçalarla öne çıktı. Aynı zamanda 1960'ların sonu 1970'li yıllardan itibaren Atlantik, Polydor ve Columbia gibi büyük müzik firmalarından caz, funk ve post-bop türünde çalışmalar yayınladı. Aralarında; Lionel Hampton, Pharrell Williams, Dexter Gordon, Curtis Amy, Herbie Mann, Jack Hill, Pam Grier, Stanley Clarke, Robbie Vincent, Kerri Chandler, Rick James ve Sylvia Striplin'in olduğu müzisyenlerle iş birlikleri oldu. Ayrıca başta Japonya, Avustralya, İngiltere ve Avrupa olmak üzere Dünya'nın birçok yerinde canlı müzik performansları sergiledi. Anısına The Roy Ayers Project adlı belgesel projesi hayata geçmiş ve 2006'da Irk Eşitliği Kongresi Yaşam Boyu Başarı Ödülü'nü almıştır. 1970'lerde evlendiği Nijeryalı eşinden üç çocuk sahibi olan Ayers, Ayers, 4 Mart 2025'te New York Şehri, New York'ta tedavi gördüğü bir hastanede 84 yaşında ölmüştür.

Diskografi

Bireysel çalışmalaro

  • West Coast Vibes (United Artists, 1963)
  • Virgo Vibes (Atlantik, 1967)
  • Stoned Soul Picnic (Atlantik, 1968)
  • Daddy Bug (Atlantik, 1969)
  • All Blues (Columbia, 1969)
  • Unchain My Heart (Columbia, 1970)
  • Ubiquity (Polydor, 1970)
  • Live at the Montreux Jazz Festival (Polydor, 1972)
  • He's Coming (Polydor, 1972)
  • Virgo Red (Polydor, 1973)
  • Red Black & Green (Polydor, 1973)
  • Coffy (1973)
  • Change Up the Groove (Polydor, 1974)
  • Mystic Voyage (Polydor, 1975)
  • A Tear to a Smile (Polydor, 1975)
  • Daddy Bug & Friends (Atlantik, 1976)
  • Everybody Loves the Sunshine (Polydor, 1976)
  • Vibrations (Polydor, 1976)
  • Lifeline (Polydor, 1977)
  • You Send Me (Polydor, 1978)
  • Step in to Our Life (Polydor, 1978)
  • Starbooty (Elektra, 1978)
  • Let's Do It (Polydor, 1978)
  • Fever (Polydor, 1979)
  • No Stranger to Love (Polydor, 1979)
  • Love Fantasy (Polydor, 1980)
  • Africa, Center of the World (Polydor, 1981)
  • Feeling Good (Polydor, 1982)
  • Lots of Love (Uno Melodic, 1983)
  • In the Dark (Columbia, 1984)
  • You Might Be Surprised (Columbia, 1985)
  • I'm the One (Columbia, 1987)
  • Drive (Ichiban, 1988)
  • Wake Up (Ichiban, 1989)
  • Searchin' (Jazz House, 1991)
  • Hot (Jazz House, 1992)
  • Good Vibrations (Jazz House, 1993)
  • The Essential Groove Live (Jazz House, 1994)
  • Nasté (RCA Records, 1995)
  • Mahogany Vibe (Rapster, 2004)

Kaynakça

  1. ↑ Cook, Richard (2005). Richard Cook's Jazz Encyclopedia. Londra: Penguin Books. s. 25. ISBN 0-141-00646-3.
  2. ↑ Henkin, Audrey (6 Mart 2025). "Roy Ayers, Vibraphonist Who Injected Soul Into Jazz, Dies at 84"Sınırlı deneme süresince özgürce erişilebilir, normalde ise abonelik gereklidir. The New York Times. Erişim tarihi: 6 Mart 2025.
  3. ↑ Ginell, Richard S. (10 Eylül 1940). "AllMusic Biography". AllMusic. Erişim tarihi: 25 Eylül 2012.
  4. ↑ Bryant, Clora (1998). Central Avenue Sounds: Jazz in Los Angeles (İngilizce). University of California Press. s. 28. ISBN 978-0-520-22098-0.
  5. ↑ "Roy Ayers Biography and Interview". History Makers. 19 Eylül 2016. 18 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  6. ↑ Wang, Grace (4 Şubat 2021). "We spoke to Mr Sunshine himself - The Legendary Roy Ayers". Bonafide (İngilizce). 11 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2024.
  7. ↑ Jackson, Nate (17 Kasım 2011). "Roy Ayers: man of the mallet and the moment". Los Angeles Times (İngilizce). 11 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2024.
  8. ↑ Maxwell, Michele. "Roy Ayers: A Musical Perfectionist." Hyde Park Citizen Jan. 1, 2000: 24. Print.
  9. ↑ Nichol, Alan. "Ayers Rocks." Evening Chronicle January 1, 2005, 01B ed.: 2. Print.
  10. ↑ Ankeny, Jason. "West Coast Vibes Review". allmusic.com. 19 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2024.
  11. ↑ "Roy Ayers Billboard Chart Listing". Billboard (İngilizce)11 Haziran 2024.
  12. ↑ Mitter, Siddhartha (29 Temmuz 2005). "Still ubiquitous" (İngilizce). 15 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2024.
  13. ↑ Parker, Chris (2000). "Roy Ayers". Jazz: the Rough Guide. 2nd. Londra: Rough Guides. ss. 27. ISBN 9781858285283.
  14. ↑ Reynolds, J.R. (4 Şubat 1995). "Polydor Give Chronicles Treatment to JB's, Ayers". Billboard Magazine (İngilizce). Nielsen Business Media, Inc. s. 12.
  15. ↑ Fordham, John (11 Ağustos 2012). "Roy Ayers, Brecon & London in this week's new live music". The Guardian (İngilizce). ISSN 0261-3077. Erişim tarihi: 11 Haziran 2024.
  16. ↑ Thomas, Don. "Roy Ayers Is Definitely Lyrically Correct With 'Spoken Word'", New York Beacon, January 1, 1998: 26. Print.
  17. ↑ "Fela Anikulapo Kuti* And Roy Ayers - Music Of Many Colours". Discogs. 1980. 2 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Şubat 2016.
  18. ↑ White, Tony. "Warm Vibes Flow in the Sunshine of Roy Ayers", American Red Star, January 1, 1998: B.9. Print.
  19. ↑ Thomas, Don. "Vibist Roy Ayers: As Jazzy As Ever", New York Beacon, January 1, 1995: 27. Print.
  20. ↑ Jackson, Nate. "Roy Ayers: Man of the Mallet and the Moment." Los Angeles Times January 1, 2011: D.10. Print.
  21. ↑ Butler, Kate. "Roy Ayers: [Final 5 Edition]." Sunday Times January 1, 2004: 39. Print.
  22. ↑ "Jazz Great Roy Ayers to Perform at PJC." Pensacola News Journal January 1, 2006: B.1. Print.
  23. ↑ Williams, Damon C (5 Ekim 2004). "Father of fusion Roy Ayers connects with the stars on latest album". Knight Ridder/Tribune News Service. 17 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2018.
  24. ↑ "Tyler, The Creator Interview w/ Bootleg Kev 'Fuck Target', Bruce Jenner, & More". 16 Nisan 2015. 25 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Temmuz 2016 – YouTube vasıtasıyla.
  25. ↑ "Roy Ayers on Facebook". Facebook. 25 Temmuz 2023. Erişim tarihi: 5 Mart 2025.
  26. ↑ Craig, Duncan (19 Haziran 2024). "My hols: Roy Ayers". The Times (İngilizce). 19 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2024.
  27. ↑ Johnson, John H., (Ed.) (December 1984). "How Celebrities Will Spend This Christmas ... Roy Ayers". Ebony (İngilizce). Johnson Publishing Company. s. 82.
  28. ↑ Yohannes, Alamin (3 Haziran 2022). "Son of famed musician Roy Ayers explores his musical identity in a new memoir — despite his absent father". EW.com (İngilizce). 19 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2024.
  29. ↑ Edgers, Geoff (31 Mayıs 2022). "Nabil Ayers has barely spoken to his father. But he has no regrets". Washington Post (İngilizce). ISSN 0190-8286. Erişim tarihi: 19 Haziran 2024.
  30. ↑ Stovall, TaRessa (15 Ağustos 2022). "Growing up with a Jewish mom and a famous dad he never knew — the jazz musician Roy Ayers". The Forward (İngilizce). 19 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2024.
  31. ↑ Gotrich, Lars (5 Mart 2025). "Roy Ayers, whose 'Everybody Loves The Sunshine' charmed generations, dies at 84". Npr.org. 6 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2025.
  32. ↑ Chelosky, Danielle (6 Mart 2025). "Roy Ayers, 'Godfather Of Neo Soul,' Dead At 84". Stereogum.com. 6 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2025.

Dış bağlantılar

Wikimedia Commons'ta Roy Ayers ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.