Roy Buchanan

Buchanan, Pinecrest
Country Club'da performans sergiliyor, Shelton, Connecticut, 1978

Leroy "Roy" Buchanan (23 Eylül 1939 - 14 Ağustos 1988), Amerikalı bir gitarist ve blues müzisyeniydi. Telecaster sound'unun öncülerinden biri olan Buchanan, kariyerinin başlarında iki altın albüm ve daha sonra Billboard listesine giren iki solo albümle bir yan adam ve solo sanatçı olarak çalıştı. Asla yıldızlığa ulaşmadı, ancak oldukça etkili bir gitarist olarak kabul edildi. Guitar Player, "Tüm Zamanların En Harika 50 Tonu"ndan birine sahip olduğu için onu övdü. 1977'de (2. sezon) PBS müzik programı Austin City Limits'te yer aldı.

Miras

Buchanan, Robbie Robertson, Gary Moore, Danny Gatton, Arlen Roth, Jeff Beck, David Gilmour, Jerry Garcia, Mick Ronson, Nils Lofgren, Jim Campilongo ve Steve Kimock dahil olmak üzere birçok gitaristi etkilemiştir; Beck, Blow by Blow'dan "Cause We've Ended As Lovers" parçasının kendi versiyonunu ona ithaf etmiştir. Çalışmalarının "elektrik gitarın sınırlarını zorladığı" söylenmektedir ve "tonun inceliği ve en siyah blues'dan inleyen R&B'ye ve temiz, özlü, kemiklere kadar işleyen rock 'n' roll'a kadar uzanan bilgi birikimi" nedeniyle övgüyle karşılanıyor.

Guitar Player, 2004 yılında Polydor'daki ilk albümünden Roy Buchanan'ın "Sweet Dreams" parçasının kendi versiyonunu "Tüm Zamanların En İyi 50 Tonu"ndan biri olarak listeledi. Aynı yıl, Guitar Player okuyucuları Buchanan'ı en iyi 50 okuyucu anketinde 46. sıraya koydu.

Diskografi

Stüdyo albümleri

Canlı albümler

Derleme albümler

Kaynakça

  1. 1 2 3 Blackett, Matt (October 2004). "The 50 Greatest Tones of All Time". Guitar Player. 38 (10): 44-66.
  2. ↑ "Roy Buchanan, 48, a Guitarist". New York Times. 17 Ağustos 1988. 25 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2009.
  3. ↑ Harrington, Richard (21 Ağustos 1988). "Roy Buchanan, A Study in Blues". Washington Post. 29 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ağustos 2021.
  4. ↑ Fox, Darrin (October 2007). "Gary Moore". Guitar Player. ss. 66-72.
  5. ↑ J. Stix. "Guitar Classics, January 1985 : Out of the Pink and Into the Blues". Pfco.neptunepinkfloyd.co.uk. 8 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2021. David Gilmour : I was a blues fan but I was an all-around music fan. For me it was Leadbelly through B.B. King and later Eric Clapton, Roy Buchanan, Jeff Beck, Eddie Van Halen and anyone you care to mention.
  6. ↑ Fox, Darrin (November 2005). "Oeuvre Easy: Roy Buchanan". Guitar Player. s. 44.
  7. ↑ Blackett, Matt (December 2000). "Pure Genius: Guitar's Magnificent Rebel Puts a Twist on Techno". Guitar Player. ss. 98-106.
  8. ↑ "Roy Buchanan, 48; guitarist set new musical standards". Chicago Sun-Times. 16 Ağustos 1988. 4 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2009.
  9. ↑ Zibart, Eve (19 Ağustos 1988). "No Slickee, No Stoppee". The Washington Post. s. N21.
  10. ↑ Molenda, Michael (March 2004). "The 2004 Guitar Player Readers Poll". Guitar Player. ss. 58-62.
  11. ↑ "Billboard's Top Album Picks". Billboard. 28 Mayıs 1977. ss. 78, 80. 28 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mart 2023.
  12. ↑ Levy, Adam (May 2001). "Rev. of Roy Buchanan, Deluxe Edition/Johnny Winter, Deluxe Edition". Guitar Player. ss. 135-36.