Sâmirî | |
|---|---|
Tâhâ Suresi 85. Ayet'in görüntüsü | |
Sâmirî veya Samiri (Arapça: الْسَّامِريّ), Kur'an'da Musa'nın isyankâr bir takipçisini ifade etmek için kullanılan bir terimdir. Bu kişi altın buzağıyı yaratmış ve İsrailoğullarını putperestliğe yöneltmeye çalışmıştır. Kur'an'ın yirminci suresi olan Tâhâ Suresi'ne göre, Sâmirî, Musa'nın Sina Dağı'nda 40 gün boyunca On Emir'i alırken buzağıyı yaratmıştır. Tanah'ta verilen anlatımın aksine, Kur'an buzağıyı yaratmaktan Harun'u sorumlu tutmaz.
Kur'an'ın yirminci suresi olan Tâhâ Suresi'nde, Musa, Sâmirî'nin Musa'nın yokluğunda halkını yoldan saptırdığı haberini alır. Halkına dönerek onları azarlar ve Sâmirî'nin yaptıklarından haberdar olur.
Kur'an'da Sâmirî'nin buzağısının "möö" sesi çıkardığına dair ifade, pek çok farklı kurguya yol açmıştır. Bir dizi İslam geleneği, buzağının melek Cebrail'in atının ayakları altında ezilen tozdan yapıldığını ve mistik özelliklere sahip olduğunu söyler. Bazı gelenekler, buzağının "hayat atının" tozunun verdiği bir özellik sayesinde hareket edebildiğini de söyler. Diğer gelenekler ise Sâmirî'nin sesi kendisinin çıkardığını veya sesin sadece rüzgardan geldiğini öne sürmektedir. Bazıları ise buzağının Tanrı'nın kendisi tarafından, İbrani halkını sınamak için yaratıldığını söylemektedir. Hikayeler, onun bir büyücü olduğunu göstermektedir.
Daha sonraki gelenekler, buzağıya tapanların kaderini daha ayrıntılı olarak anlatır. Taberî'nin eserlerinde, Musa'nın halkına buzağıya atıldığı sudan içmelerini emrettiği bir hikaye yer alır; buzağıya tapanlar, altın rengi bir ton aldıklarında suçlu oldukları ortaya çıkar.
Sâmirî'nin cezası çoğu akademisyen tarafından tam bir sosyal izolasyon olarak yorumlanmıştır.
İslam alimleri, Sâmirî'yi Kitâb-ı Mukaddes'te bahsedilen çeşitli şahsiyetlerle ilişkilendirmiştir. Es-Sâmirî genellikle "Sâmirîyeli" olarak çevrilir ve bu olay, Sâmirîyeliler ile Sâmirîyeli olmayanlar arasındaki ayrılığın bir açıklaması olarak görülür. Bu hikaye, Sâmirî'nin Samiriyeli Yarovam tarafından yapılan altın buzağılarla ilgili Kitâb-ı Mukaddes'teki anlatıya paraleldir. Sâmirî, benzer isimleri ve Musa'nın otoritesine karşı isyan etmeleri nedeniyle isyancı İbrani lider Zimri ile ilişkilendirilmiştir. Diğerleri onu Mezopotamya'nın Samarra kentiyle ilişkilendirir ve onun ineklere tapan bir halktan geldiğini, adının Musa bin Zafar olduğunu öne sürerler. Abraham Geiger, Sâmirî'nin Yahudi geleneklerinde Şeytan'a benzer işlevlere sahip bir meleğin adı olan Samael'in bozulmuş hâli olduğu fikrini ortaya attı. İslam alimleri arasında bu tanımlamalardan hangisinin doğru olduğu konusunda bir fikir birliği yoktur.