Stigmerji (/ ˈstɪɡmərdʒi / STIG-mər-jee), aracılar veya eylemler arasında çevre yoluyla dolaylı bir koordinasyon mekanizmasıdır. İlke, ortamda bireysel bir eylemin bıraktığı izin, aynı veya farklı ajan tarafından bir sonraki eylemin performansını teşvik etmesidir. Ortamdaki izlere yanıt veren ajanlar, bu davranışların zaman içinde bir popülasyon içinde sabitlenme olasılığını güçlendiren, olumlu uygunluk faydaları elde eder.