Tadoma

Tadoma; kör ve sağır olan bireylerin parmaklarını karşısındaki konuşmacının dudaklarına ve yüzüne koyarak söylenenleri anlamaya çalıştıkları bir iletişim yöntemidir. Terim, bu tekniği kullanan Tad ve Oma adlı iki öğrencinin isimlerinin birleştirilmesiyle ortaya çıkmıştır. Yöntem 1920'lerde eğitimci Sophia Alcorn tarafından geliştirilmiştir ve dokunsal dudak okuma olarak da tanımlanır. Uygulamada sağır-kör kişi, konuşmacının dudak, yanak, çene ve boğaz bölgesindeki hareketleri ve titreşimleri dokunarak algılar; örneğin başparmak dudaklara, parmaklar yanağa ve küçük parmak boğaz bölgesine yerleştirilebilir. Perkins School for the Blind, yöntemin Tad Chapman ve Oma Simpson adlı ilk kullanıcı öğrencilerden adını aldığını ve öğrenme sürecinin zaman alıcı olabildiğini belirtir.

Kaynakça

  1. ↑ Budak, Selçuk (2017). "tadoma". Psikoloji Sözlüğü (5. bas.). Ankara: Bilim ve Sanat Vakfı. s. 694. ISBN 978-975-7298-67-0.
  2. ↑ "Tadoma (method of communication)". EBSCO Research Starters. 9 Şubat 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2026.
  3. ↑ "Tadoma (method of communication)". EBSCO Research Starters. 9 Şubat 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2026.
  4. ↑ "The evolution of deafblind communication". Perkins School for the Blind. 30 Nisan 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2026.

Dış bağlantılar

Taslak madde  Bu madde bir taslaktır. Bu maddeyi geliştirerek veya özelleştirilmiş taslak şablonlarından birini koyarak Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.