Tardigrada

Tardigrad
Korunma durumu
Değerlendirilmedi (IUCN 3.1)
Biyolojik sınıflandırma Bu sınıflandırmayı düzenle
Âlem: Animalia
Üst şube: Ecdysozoa
Şube: Tardigrada
Spallanzani, 1777

Tardigrad, Ecdysozoa üstşubesine bağlı bir hayvan şubesidir. Tardigrad bilinen en dayanıklı hayvanlardan biri olup, bilinen diğer yaşam biçimlerine ölümcül olan aşırı koşullara dayanabilmektedirler. 1 K (-458 °F; -272 °C) ila yaklaşık 420 K (300 °F; 150 °C) arasında değişen sıcaklıklarda hayatta kalabildikleri tespit edilmiştir. Uzay boşluğuna dayanabildiği keşfedilmiştir.

Tardigrada üzerine yapılmış deneyler

ESA TARDIS Deneyi (2007)

Tardigradalar uzay boşluğuna maruz bırakılmış ve hayatta kalmayı başarmışlardır.

Dsup Proteini Deneyi (2016)

Tardigradalardaki Dsup proteini insan hücrelerini radyasyondan korumuştur.

Anhydrobiyoz Deneyi (2011)

Kurutulmuş tardigradalar yıllar sonra yeniden hayata döndürülmüştür.

Radyasyon Dayanıklılığı Deneyi (2006)

Milnesium tardigradum yüksek radyasyon dozlarına dayanmıştır.

Genom ve Gen Transferi Deneyi (2015)

Tardigrada genomunda yatay gen transferi gözlenmiştir.

Etimoloji

İlk kez Alman zoolog Johann August Ephraim Goeze tarafından 1773'te keşfedildi. Tardigrada adı Latincede "yavaş adım" anlamına gelir ve bu ad hayvana üç yıl sonra İtalyan biyolog Lazzaro Spallanzani tarafından verilmiştir.

Kaynakça

  1. ↑ "ITIS". 30 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ağustos 2022.
  2. 1 2 Hashimoto, T. (2016). "Extremotolerant tardigrade genome and improved radiotolerance of human cultured cells by tardigrade-unique protein". Nature Communications. Cilt 7. s. 12808. doi:10.1038/ncomms1280813 Nisan 2025.
  3. 1 2 Pilato, G. (2011). "Anhydrobiosis in tardigrades—The last decade". Journal of Insect Physiology. doi:10.1016/j.jinsphys.2011.03.003. 28 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi13 Nisan 2025.
  4. ↑ Jönsson, K. I. (2008). "Tardigrades survive exposure to space in low Earth orbit". Current Biology. 18 (17). ss. R729-R731. doi:10.1016/j.cub.2008.06.048. 28 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi13 Nisan 2025.
  5. ↑ Horikawa, D. D. (2006). "Radiation tolerance in the tardigrade Milnesium tardigradum". International Journal of Radiation Biology. 82 (12). ss. 843-848. doi:10.1080/09553000600972956. 9 Mayıs 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi13 Nisan 2025.
  6. ↑ Boothby, T. C. (2015). "The genome of the tardigrade Hypsibius dujardini". bioRxiv. doi:10.1101/03346413 Nisan 2025.

Dış bağlantılar