Bölgedeki volkanizma, Nazca levhasınınGüney Amerika levhası altına dalmasının sonucudur. Tata Sabaya, kuzeydeki yaşlı kabuğu güneydeki daha genç kabuktan ayıran bir çizgisellik boyunca gelişmiş ve andezitlerden oluşmuştur. Güney yamacı Pleyistosen'in sonlarında, günümüzden yaklaşık 12.000–12.360 yıl önce çökmüştür. Enkaz, o sırada Salar de Coipasa'yı kaplayan göle ulaşarak 6 ± 1km³ hacminde bir birikinti oluşturmuştur. Daha sonra çökme yarası kısmen lav akıntıları ve lav kubbeleriyle dolmuştur. Yaklaşık 6.000 yıl önce de bir püskürme gerçekleşmiştir.
Coğrafya ve jeomorfoloji
Tata Sabaya, Salar de Coipasa'nın hemen kuzeyindedir. Küçük Pagador köyü yanardağın batı-güneybatısında bulunur, bölgenin genelinde nüfus seyrektir. Adı "Sabaya Baba" anlamındadır. Sabaya sözcüğü, Keçuvaca "şeytan, iblis" anlamındaki bir sözcüğün Aymaracaya uyarlanmış biçimi olabilir. Zirvesinde bir kutsal alan vardır. Yerel mitlerde bazen kişileştirilir ve komşu yanardağlarla birlikte bir ritüelin konusudur.
Tata Sabaya'nın bağlı olduğu Merkezî Volkanik Bölge, başlıca Batı Kordillerası boyunca uzanan bir volkanik yay oluşturur. Yaklaşık 44 Holosen yanardağı vardır, ancak uzaklık ve kurak iklim araştırmaları sınırlamıştır. Daha iyi bilinenleri Lastarria, Nevados de Payachata, Ollagüe, San Pablo, San Pedro ve Socompa'dır. Tata Sabaya 5.430 metreye ulaşır. Zirveden kuzeye uzanan beş lav akıntısı, kenar setleri ve akıntı cepheleri sergiler, uzunlukları en çok 2 kilometredir. Üst kesimleri, yapının doğusu ve batısına uzanan, 50 metreye varan şevlerden oluşmuş bir çökme yarasıyla kesilir. Şevler arasını daha genç, bloklu lav akıntıları doldurur. Yapıdan uzaklaştıkça belirginleşen şev, güneydoğuda yaklaşık 200 metre yüksekliğe ulaşır.
Güneydeki yaklaşık 300km² genişliğindeki birikinti başlangıçta kızgın bulut ürünü sayılmış, sonradan heyelan birikintisi olduğu anlaşılmıştır. Yaklaşık 20 kilometre uzunluğunda, 7 kilometre genişliğinde ve 6 ± 1km³ hacmindedir. Tuz düzlüğünden malzeme de içerir, kayaları kısmen çökme öncesi yanardağın tabakalanmasını ve yapısını korur. Düşük çözünürlüklü Landsat görüntülerinde bile tanınabilen belirgin bir örnektir. Enkaz tepecikleri yapıdan uzaklaştıkça küçülür. Birikinti Salar de Coipasa'ya uzanır, burada faylarla sınırlanır ve kısmen tufa gibi gölsel çökellerle örtülür.
Enkaz çığının sınırları
Enkaz çığının profili
Yanardağın gelişim profili
Jeoloji
Güney Amerika'nın batı kıyısı açıklarında Nazca levhası, Güney Amerika levhası altına yılda yaklaşık 10 santimetre hızla dalar. Bu süreç, Ekvador ve Kolombiya'daki Kuzey Volkanik Bölge, Peru, Bolivya, Şili ve Arjantin'deki Merkezî Volkanik Bölge ile Şili ve Arjantin'deki Güney Volkanik Bölge'yi oluşturan volkanizmayı doğurur. Aralarındaki volkanik olmayan boşluklarda dalma daha sığdır.
Merkezî Volkanik Bölge'de birkaç tektonik ve volkanik evre ayırt edilir. Cordillera de la Costa'daki Jura volkanizması, bölgenin asıl magmatizmasından ayrı değerlendirilir. Oligosen'deki aşınma aralığından sonra Miyosen'de volkanik yay etkinliği artmış ve güçlü ignimbrit püskürmeleriyle doruğa ulaşmıştır. Kalderalardan kaynaklanan bu evre, Orta Andlar'da kabuğun önemli ölçüde kalınlaşmasıyla ilişkilidir. Pleyistosen'de ignimbrit volkanizması azalmış, stratovolkanlar gelişmiştir.
Tata Sabaya, güneydeki genç kabuğu kuzeydeki Proterozoyik kabuktan ayıran geçiş üzerindedir, bunlar sırasıyla Chilenia teranı ile Arequipa-Antofalla kratonudur. Geçiş, doğudaki Cerro Saxani'den Şili'deki Isluga'ya uzanan, Tata Sabaya'yı da içeren yanardağ zinciriyle ve yakın dönem yay volkanizmasının bulunmadığı Pica boşluğunun kuzey ucuyla çakışır. Temel, ignimbritli Altos de Pica formasyonundan oluşur, bölgede granit yüzlekleri de görülür. Bunlardan biri, daha sonra Toarsiyen'de ısıl değişime uğramış bir Prekambriyen graniti olabilir. Temeli genç volkanik kayalar, alüvyon ve Salar de Coipasa çökelleri örter. Sismik tomografi, bölgesel kabukta erimiş magma bulunduğuna işaret eder.
Bileşim
Yanardağ "iki piroksenli" andezit ve porfirik andezit üretmiştir. Kayalarda ojit, biyotit, hornblend, hipersten, plajiyoklaz ve titanomanyetit vardır, ayrı etkinlik evrelerinin ürünleri arasında az değişim görülür. Ürünler potasyumca zengin kalk-alkalen bir seri oluşturur. Daha mafik kaya kapanımları, magma odasına mafik magma girişine işaret edebilir. Mafik kayalar, silisyuma göre demir ve magnezyumca görece zengindir. Magma oluşumu, ürünlerin oldukça tekdüze bileşimini açıklayan magma karışımı süreçleriyle ilişkilendirilmiştir.
İklim ve bitki örtüsü
Bölge kuraktır, yağış çoğunlukla güney yarımküre yazında düşer ve bitki örtüsü seyrektir. Yamaçlarda yetişen Polylepis tarapacana ağaçları dünyanın en yüksek rakımlı ormanlarını oluşturur. Bölgesel örtünün diğer bir unsuru ot ve çalılardan oluşan puna bozkırıdır.
Püskürme geçmişi
Tata Sabaya, Bolivya'da Holosen etkinliği gösteren ve başka bir ülkeyle sınırda bulunmayan tek yanardağdır. Genç yaşı, komşu zirvelerin aksine buzullaşma ve moren izlerinin bulunmamasından çıkarılmıştır. İlk etkinlik, kuzeyde yaklaşık 20 metre kalınlığındaki blok-kül akıntıları, kül düşmesi ve pomza birikintileriyle temsil edilen piroklastik bir kalkan oluşturmuştur. Daha sonra lav püskürmeleri bunun üzerinde bir koni kurmuş, kuzeydeki beş lav akıntısı bu evrede oluşmuştur. Bazı akıntılar çökerek kuzey kesimlerini enkazla kaplamıştır.
Lav birikimi koniyi aşırı dikleştirmiş ve güney kesimi çökmüştür. Koninin bozulmadan kayan bölümleri büyük toreva bloklarını, diğer malzemeler enkaz tepeciklerini oluşturmuştur. Çökme sırasında patlayıcı püskürme olmamıştır. Birikintinin yapısı, enkazın su dolu tuz düzlüğüne girdiğini gösterir. Tufa yüksekliği, göl yüzeyinin yaklaşık 3.700 metre rakımda olduğunu belirtir. Heyelanın aştığı göl taraçalarıyla birlikte bu durum, çökmenin 12.000–12.360 yıl önceki Tauca Gölü evresiyle eş zamanlı olduğunu gösterir, Salar de Coipasa'nın su seviyesi o sırada en yüksek düzeyindeydi. Yanardağ çökmeleri faylanma, iklim değişikliği veya püskürmeyle başlayabilir. Tata Sabaya'nın kararsızlaşması için depremler ve yeni magma girişi öne sürülmüştür.
Çökme sonrasında Holosen lav kubbeleri ve akıntıları yarayı doldurarak izlerini silmiştir, bunların bazıları da çöküp sıcak çığ birikintileri oluşturmuştur. Bir piroklastik akıntı için elde edilen yaklaşık 6.000 yıllık radyokarbon yaşı, yanardağın hâlâ etkin olabileceğine işaret eder. Bir kayda göre 1600'de Peru'daki Huaynaputina püskürürken Oruro'da Sabaya adlı bir yanardağ da püskürerek bir köyü yok etmiştir.
Kaynakça
1234de Silva, Shanaka L.; Davidson, Jon P.; Croudace, Ian W.; Escobar, Angel (March 1993). "Volcanological and petrological evolution of Volcan Tata Sabaya, SW Bolivia". Journal of Volcanology and Geothermal Research (İngilizce). 55 (3–4). s.308. Bibcode:1993JVGR...55..305D. doi:10.1016/0377-0273(93)90043-Q. ISSN0377-0273.
↑de Silva, Shanaka L.; Davidson, Jon P.; Croudace, Ian W.; Escobar, Angel (March 1993). "Volcanological and petrological evolution of Volcan Tata Sabaya, SW Bolivia". Journal of Volcanology and Geothermal Research (İngilizce). 55 (3–4). s.307,308. Bibcode:1993JVGR...55..305D. doi:10.1016/0377-0273(93)90043-Q. ISSN0377-0273.
12Banks, David; Markland, Howard; Smith, Paul V.; Mendez, Carlos; Rodriguez, Javier; Huerta, Alonso; Sæther, Ola M. (June 2005). "The effect of filtration on analyses of surface water samples. A study from the Salars of Coipasa and Uyuni, Bolivian Altiplano". Journal of Geochemical Exploration (İngilizce). 86 (2). s.107. Bibcode:2005JCExp..86..104B. doi:10.1016/j.gexplo.2005.04.003. ISSN0375-6742.
↑Holmer, Nils M. (19 July 2013). "Indian Place Names in South America and the Antilles. II". Names. 8 (4). s.204. doi:10.1179/nam.1960.8.4.197.
↑Reinhard, J. (1983). "Las montañas sagradas: Un estudio etnoarqueológico de ruinas en las altas cumbres andinas". Cuadernos de historia (İspanyolca). Cilt3. s.32.
↑Reinhard, J. (1983). "Las montañas sagradas: Un estudio etnoarqueológico de ruinas en las altas cumbres andinas". Cuadernos de historia (İspanyolca). Cilt3. s.41.
12de Silva, Shanaka L.; Davidson, Jon P.; Croudace, Ian W.; Escobar, Angel (March 1993). "Volcanological and petrological evolution of Volcan Tata Sabaya, SW Bolivia". Journal of Volcanology and Geothermal Research (İngilizce). 55 (3–4). s.306. Bibcode:1993JVGR...55..305D. doi:10.1016/0377-0273(93)90043-Q. ISSN0377-0273.
12345de Silva, Shanaka L.; Davidson, Jon P.; Croudace, Ian W.; Escobar, Angel (March 1993). "Volcanological and petrological evolution of Volcan Tata Sabaya, SW Bolivia". Journal of Volcanology and Geothermal Research (İngilizce). 55 (3–4). s.307. Bibcode:1993JVGR...55..305D. doi:10.1016/0377-0273(93)90043-Q. ISSN0377-0273.
1234de Silva, Shanaka L.; Davidson, Jon P.; Croudace, Ian W.; Escobar, Angel (March 1993). "Volcanological and petrological evolution of Volcan Tata Sabaya, SW Bolivia". Journal of Volcanology and Geothermal Research (İngilizce). 55 (3–4). s.313. Bibcode:1993JVGR...55..305D. doi:10.1016/0377-0273(93)90043-Q. ISSN0377-0273.
12345de Silva, Shanaka L.; Davidson, Jon P.; Croudace, Ian W.; Escobar, Angel (March 1993). "Volcanological and petrological evolution of Volcan Tata Sabaya, SW Bolivia". Journal of Volcanology and Geothermal Research (İngilizce). 55 (3–4). s.315. Bibcode:1993JVGR...55..305D. doi:10.1016/0377-0273(93)90043-Q. ISSN0377-0273.
12Deruelle, B.; Brousse, R. (2010). ""Nuee ardente" deposits at Tata Sabaya volcano (Bolivian-Chilean Andes): Pumices and lava blocks crystallization from single magma at different depths". Revista Geológica de Chile (İspanyolca), 22.