| Theme Hospital | |
|---|---|
| Geliştiriciler |
|
| Yayımcı | Electronic Arts |
| Yapımcı | Mark Webley |
| Sanatçı | Gary Carr |
| Besteciler |
|
| Platformlar | |
| Çıkış | MS-DOS/Windows
|
| Tür | İş simülasyonu |
| Modlar | Tek oyunculu, çok oyunculu |
Theme Hospital, Bullfrog Productions tarafından geliştirilen ve 1997 yılında Electronic Arts tarafından MS-DOS ve Microsoft Windows platformları için yayımlanan bir iş simülasyonu oyunudur. Oyunda amaç, hayali ve mizahi rahatsızlıkları olan hastaları tedavi etmek üzere özel bir hastane tasarlayıp işletmektir. Oyun yine Bullfrog tarafından yapılan Theme Park'ın tematik ardılı olup Theme serisinin ikinci bölümü ve Designer Series'in bir parçasıdır. Mizahıyla dikkat çeken oyun, popüler kültüre çok sayıda atıfta bulunmaktadır.
Hastanede geçen bir Theme oyunu yaratma fikri Peter Molyneux ve James Leach'e ait olsa da Molyneux, Dungeon Keeper üzerindeki çalışması nedeniyle geliştirme sürecine doğrudan dahil olmamıştır. Tasarımcılar başlangıçta tarihsel dönemlere karşılık gelen dört farklı oyun modeli eklemeyi planlamış ancak ekip üzerindeki zaman baskısı nedeniyle bundan vazgeçmişlerdir. Dört oyuncuya kadar çoklu oyuncu desteği, bir yama ile eklenmiştir. Oyun genel olarak olumlu tepkiler almış, eleştirmenler özellikle grafikleri ve mizahı övmüşlerdir. Theme Hospital dünya çapında 4 milyondan fazla kopya satarak ticari bir başarı elde etmiştir. 1998 yılında PlayStation'a taşınmış, Sega Saturn sürümü ise geliştirme aşamasında iptal edilmiştir. Oyun 2012'de GOG.com, 2015'te Origin üzerinden; PlayStation sürümü ise 2008'de Avrupa'da, 2009'da Japonya'da ve 2010'da Kuzey Amerika'da PlayStation Network üzerinden yeniden yayımlanmıştır. Geliştirilen CorsixTH gibi açık kaynaklı yeniden yapımlarla eski sürümün yenileme çalışmaları da yapılmıştır.

Oyuncunun tuhaf hastalıkları olan hastaları çekecek bir ortam oluşturması ve ardından onların ihtiyaçlarını karşılarken tedavilerini yürütmesi beklenir. Oyun, selefi Theme Park'a benzer şekilde biraz koyu mizah anlayışına sahiptir. Hastalıklar arasında "Bloaty Head" (hastanın kafasını şişirir), "King Complex" (hasta kendisini Elvis Presley zanneder) ve "Alien DNA" (hastayı bir uzaylıya dönüştürür) bulunur.
Boş bir hastaneyle başlayan oyuncu, bölümler oluşturmalı ve doktorlar, hemşireler, hademeler, sekreterler işe almalıdır. Her personelin performansını etkileyen istatistikleri vardır ve bu istatistikleri artırmak için çalışanlar eğitilebilir. Bölümler arasında genel pratisyen muayenehaneleri, psikiyatri odaları, ameliyathaneler ve eczaneler bulunur; bunların yapımı sırasında bir yerleşim planı çizilir, kapı ile pencerelerin yerleri belirlenir ve ardından gerekli ve isteğe bağlı mobilyalar yerleştirilir. Oyuncu, ayrıca boşta kalan koridor alanlarına banklar, yangın söndürücüler ve bitkiler gibi eşyalar yerleştirebilir. Her seviyenin başında hasta kabulüne başlamadan önce oyuncuya hastaneyi inşa etmesi için biraz zaman tanınır. Doktor muayenehanesinde ilk muayeneyi yapan genel pratisyen hekim, ya bir tanı koyar ya da hastayı daha ileri tetkiklerin yapılacağı ilgili uzmanlık bölümüne sevk eder. Tanı konulduktan sonra hasta tedaviye başlatılır. Oyunun başında sadece birkaç bölümün kullanılması mümkünken geri kalanların kullanılabilmesi için araştırma yapılması gerekir. "Bloated Head (Şişik Kafa) hastalığı olan hastaların tedavi edildiği Şişirme Odası gibi bazı bölümlerde hademe tarafından düzenli bakım gerektiren cihazlar bulunur: çok uzun süre bakım yapılmazsa bu cihazlar patlayarak odadaki herkesi öldürür. Doktorlar, Araştırma Odası (yeni bölümler ve tedaviler üzerinde araştırma yapmak veya mevcut olanları geliştirmek için kullanılır) ve Ameliyathane gibi belirli bölümlerde çalışabilmek için belirli uzmanlık seviyelerine ulaşmış olmalıdır. Sadece personel kullanımına açık olan Personel Odası ve Eğitim Odası gibi bölümler bulunurken hastaların da tuvaletler gibi belirli bölümlere ihtiyacı vardır.
Tanı ve tedavi hastalar için masraflıdır ve oyuncu, hastaların tedavi için ihtiyaç duyduğu tanı sayısını da içeren hastane genel prosedürlerini değiştirebilir. Örneğin, hastaları gereksiz ek tanı almaya zorlamak için tanı başına %100'ün üzerinde bir oran belirlenebilir. Personelin ne zaman mola verebileceği ve odalardan çıkıp çıkamayacağı gibi farklı hastane içi prosedürler de ayarlanabilir, ayrıca hastaneye çeşitli kaynaklardan kredi alınabilir. Zaman zaman acil durumlar (hastaların geldiği ve belirli bir süre içinde tedavi edilmeleri gerektiği aksi takdirde ölecekleri) ve salgınlar (bir hastalığın hızla yayıldığı) gibi olaylar meydana gelir. İkincisi sırasında oyuncu bir sağlık müfettişi gelmeden önce etkilenen tüm hastaları tedavi ederek salgını ortadan kaldırmaya çalışabilir. Bunu başaramazsa para cezasına çarptırılır ve itibar kaybına uğrar; itibar, hastanenin ne kadar iyi işlediğini gösteren ve hasta akışını etkileyen bir istatistiktir. VIP'ler de zaman zaman hastaneyi ziyaret etmek isteyebilir; eğer memnun kalırlarsa oyuncuya nakit ikramiye, itibar artışı veya her ikisi birden verilir. Oyuncuyu neler olup bittiği hakkında bilgilendiren bir danışmanı vardır. Hastaneye fareler istila edebilmektedir ve oyuncu imleçle onları vurabilir.
Oyuncu, hastalar üzerinde doğrudan bir kontrol sahibi olmasa da hastaların hastaneden gönderilip gönderilmeyeceği konusunda ve personel tarafından bir tercih sunulduğunda bu hastalara ne yapılacağı konusunda bir miktar etkiye sahiptir. Oyuncu, binadaki herhangi bir personeli alıp başka bir yere taşıyabilir (çoğunlukla başka bir odaya atamak veya dinlenmeye göndermek için) ya da maaş konusunda sorun çıkaran veya artık ihtiyaç duyulmayan personeli işten çıkarabilir. Oyuncu, hastalığın kesin teşhisi konmadan önce hastaları muhtemel hastalıklarının tedavisi için riske atabilir (hastanın ölme riskini göze alarak), ayrıca sırada bekleyenlerin yerlerini değiştirebilir.
Oyuncu, ünlü bilgisayarların adlarını taşıyan bilgisayar rakipleriyle yarışır; bu rakipler arasında Red Dwarf'dan Holly ve Otostopçunun Galaksi Rehberi'nden Deep Thought gibi gerçek ve kurgusal bilgisayarlar bulunur. Oyun, bir yılın günlük zamanlamasına göre ilerler ve her yılın sonunda (oyundaki zamanına göre), oyuncuların performansları değerlendirilir; bu değerlendirme sonucunda oyunculara kupa, itibar artışı veya nakit ikramiye verilebilir.
Her seviyede mali başarı, hastanenin itibarı, iyileştirilen hasta sayısı ve hastanenin değeri alanlarında belirlenmiş hedefler vardır. Eksi bakiyeye düşmek veya çok sayıda hastanın hayatını kaybetmesine izin vermek, görevlerin başarılamaması anlamına gelir. Hedefler tamamlandığında oyuncu daha zorlu kazanma koşulları ve daha fazla hastalık ile karşılaşacağı yeni ve daha donanımlı bir hastaneye geçme ya da mevcut hastanesinde devam etme seçeneklerine erişir. Eğer yeterince fazla sayıda fareyi indirmişse oyuncu mümkün olduğunca çok sayıda farenin vurulmasının hedeflendiği özel bir seviyede oynayabilir.
Windows sürümü için Seri Kablo, Modem ve IPX/SPX protokolleri üzerinden dört oyuncuya kadar çok oyunculu ağ desteği ve ek bir zorluk ayarı getiren bir yama yayınlanmıştır. Çok oyunculu modda her oyuncunun, hastalarını rakiplerinkinden ayırt edebilmesini sağlayan kendine ait bir renk kodu bulunur. Bu modda rakip hastanelerin etrafına çöp atılmasını sağlayan "çöp bombaları", rakip personelin oyuncunun hastanesine transfer edilebilmesi (poaching) ve tamamlanması gereken çeşitli mini görevler yer alır. Ayrıca oyuncular oyun sırasında birbirleriyle sohbet edebilirler.
Theme Hospital'ın geliştirilmesi iki yıldan fazla sürdü. Oyun fikri, Peter Molyneux ve gazeteci James Leach’e aitti; ikili, Theme Park hakkında sohbet ederken başka Theme oyunları için potansiyel seçenekleri konuşuyorlardı. Leach hastanede geçen bir oyun önerdi ve Molyneux bu fikre sıcak baktı. Geliştirme sürecine tasarımcı Mark Webley’in Molyneux’un belirlediği bir dizi olası oyun arasından Theme Hospital’ı seçmesiyle başlandı; Webley, grafiker Gary Carr ile birlikte araştırma yapmak ve ilham almak amacıyla Royal Surrey County Hospital, Great Ormond Street Hospital ve Frimley Park Hospital'ı ziyaret ettiler. Carr, başlangıçta Theme Hospital üzerinde çalışma fikrinden pek memnun değildi. Daha önce Theme Park’a fazla güvenmediğinden Bullfrog’dan ayrılıp The Bitmap Brothers’ta çalışmaya başlamıştı. Geri dönme kararını, kendisini daha çok heyecanlandıran Dungeon Keeper’da görev alacağına güvenerek almıştı. Başlangıçta Theme Hospital’da gerçek hastalıklar gösterilecekti ancak oyunun hastalıklarının gerçekçi olmaması kararının alınmasıyla bunlar kurgusal, komik hastalıklarla değiştirildi. Ekip, oyunu eğlenceli ve ilgi çekici hale getirmek zorunda kalmanın yarattığı bir zorlukla karşılaşmıştı zira Webley’e göre eğlence parkları hastanelere kıyasla oldukça “renkli”ydi; Carr’a göreyse hastane bölümleri birbirine çok benziyordu ve her bir cihazın ne işe yaradığını anlamak zordu.
Bir hastane ziyareti sırasında (cerrahın dikkatini dağıttıkları için ameliyathaneden çıkarılmalarına neden olan bir ameliyata tanık olduktan sonra), uydurma hastalıklar ve tedaviler kullanma fikri akıllarına geldi: Bu fikri ilk öneren Carr, ölümün "oldukça üzücü" buluyor ve hastalıkların popüler bir konu olmadığını düşünüyordu. Ona göre uydurma hastalıklar kullanmak onlara “yaratıcı özgürlük” sağlayacaktı ve bu da kesinlikle gerekliydi. Webley, Carr'ın gerçek hastalıkları kullanmanın uygunsuz bulunabileceğinden endişelendiğini söylemiştir. Carr’a göreyse ekip, kanlı sahnelerden ziyade mizahı daha çok önemseyen bir oyun yapmayı hedefliyordu. Oyun geliştirme sürecinin ilk aşamalarında Bullfrog, oyunun metinlerini yazan ve hastalıkları hayal eden James Leach’i işe aldı. Molyneux, o dönemde Dungeon Keeper üzerinde çalıştığı için oyunun yapım sürecine doğrudan dahil olmadı.
Grafik tasarımın çizgi filmlerdeki gibi olmasına karar verildi ve iki bin kadar karakter animasyonunun olması hedeflendi. Grafikleri zamanında tamamlamak için başka bir grafiker daha görevlendirildi ve sonuçta ekip dört kişiye çıktı Diğer grafiker Andy Bass, Kit Kat'ın grafiklerini doğru biçimde çıkarmakta zorlandı. Doğru renge sahip olmadıklarını söylediğinden Carr renk paletini değiştirdi. Bass, Kit Kat görsellerini kullanılacağı otomatı modelledi ve 3D Studio kullanarak oyun paletine aktardı ve daha sonra Deluxe Paint kullanıp görselleri düzenledi. 1996 baharında hastalıkların ve animasyonların yaklaşık yarısı tamamlanmış, giriş ve ara sahneler çoğunlukla yapılmış ve oyun kontrollerinin programlanması neredeyse bitmişti. 1997 başlarında geriye kalan tek şey zorluk seviyelerini ayarlanmasıydı.
Oyundaki hastane, İngiliz Ulusal Sağlık Servisi (NHS) tarafından yönetilen hastanelerden farklı bir modeli uygulamaktadır. Webley ve Carr, oyuncuların bu hastaneyi kârın son derece önemli olduğu bir işletme olarak görüp oynamaları gerektiğini kararlaştırmışlardır. Royal Surrey County Hastanesi yakınlarındaki ofislerde çalışan ekip, bazı özellikleri Theme Park'tan esinlenerek bu oyuna aktarmış ve oyunun kodlarının çoğunu bu oyundan ödünç almıştır. Webley, Theme Park'ta programcı olarak çalıştığı için bunun "bariz bir başlangıç noktası" olduğunu ve Theme Hospital tamamlandığında ise ilgili programların baştan yazıldığını belirtmiştir. Webley, "Complex Engine" adını verdiği, animasyonu destekleyen bir program geliştirdi. Toplantılar pek sık yapılmıyordu; Webley, her hafta ekibi bir bara götürür ve onlara yerine getirmeleri gereken görevlerin listesini verirdi. Webley, ekibin çalışma şeklinin, üyelerin kendilerine verilen görevleri ancak kendilerinin tamamlayabileceği, aksi takdirde işlerin hiç bitmeyeceği ve böylece üyelere oyunun kendi bölümleri üzerinde fiili sahiplik hakkı verildiğini söylüyordu. Ekip, oyunu tamamladığını işte bu toplantılardan birinde fark etti. "King Complex" adlı hastalık, aslında "Elvis Impersonator" olarak geçecekti ancak bu ismin hakları Elvis’in mirasçılarına ait olduğu için kullanılamadı. "Bloaty Head" ise Molyneux’un yüzünün aşırı şekilde şişmesi gibi bir alerjik reaksiyondan esinlenerek isimlendirildi.
Leach'e göre yapılacak iş miktarı oldukça azdı. Asıl büyük sorun, ekibin çok fazla fikri olmasından ve bunların hepsini uygulamak için yeterli zamanlarının olmamasından kaynaklanıyordu. Örneğin, başka hastalıklar da düşünülmüştü; bunlardan biri de “Hayvan Manyetizması”ydı; bu hastalıkta hastaların üzerine yapışmış hayvanlar olacak ve bunların ameliyatla alınması gerekecekti. Hayata geçirilmeyen bir başka fikir ise oyunda dört ayrı tarih döneminin varlığıydı: Fütüristik, Ortaçağ, Viktoryen ve Modern. Eğer her şey planlandığı gibi gitseydi, oyuncular oyuna ortaçağ döneminde başlayacak ve daha modern dönemlere doğru ilerleyeceklerdi. 1996 yılının Mayıs ayına gelindiğinde, diğer tarihsel dönemlerin işlenmesi fikri, bunun için gereken grafik miktarı nedeniyle “imkansız” olarak görülmüştü. Carr daha sonraları, başka tarihsel dönemlere oyunun ihtiyacı olmadığını; ekibin bu tür bir iş için zaten yeterli büyüklükte olmadığını söylemiştir. Carr ayrıca, eğer bu konuda herhangi bir çalışma yapılmış olsaydı, Electronic Arts’ın oyun içeriğinden bu özelliği çıkarmayı düşünebileceğinden korkuyordu. Molyneux'nün Webley'nin ekibinden uygulamalarını istediği bir fikir de oyuncuların farklı renklerdeki ilaçları karıştırarak bunları hastalıkları tedavi etmek için uygulayabilecekleri bir ekrandı. Ayrıca oyunun anlaşılabilirliği de ekip için bir endişe kaynağıydı: Çok fazla seçeneğin olduğu bir oyunda oyuncuların bunu neredeyse bir tür iş gibi algılayabileceği korkusu vardı. Bu nedenle oyunları test eden uzman Jon Rennie orijinal tasarıma sadık kalarak oyunu basitleştirdi; çünkü Webley, oyunun uzun bir öğretici bölüme gerek kalmadan oynanabilmesini özellikle önemsiyordu.
Theme Hospital, 28 Mart 1997'de yayınlandı (daha önce Kasım 1997'de yayınlanması planlanmıştı) ve Bullfrog'un Designer Series'inin bir parçası oldu. Oyun; Ulusal Sağlık Servisi (NHS) yöneticileri, İngiliz Parlamentosu ve The Daily Telegraph gazetesinden gelen bazı tepkilere yol açtı. Gazete, bir makalede oyunu "hastalıklı" bulduğunu ve İngiliz Tıp Birliği'nin yönetim kadrosunu eğitmek için bu oyundan yararlandığını yazdı. NHS, oyunun hastane yöneticiliğiyle adeta dalgasını geçtiği görüşündeydi. Bunun üzerine yerel bir radyo istasyonuna konuk olarak davet edilen Webley, gerçek yerine kurgusal hastalıklar içeren bir oyunun gerçek dünyadaki sağlık yönetimlerini hafife alamayacağını savundu. Theme Hospital, Bullfrog ve Electronic Arts'ı şaşırtan ticari bir başarıydı. Satış listelerinde defalarca ilk beşte yer aldı ve 4 milyondan fazla kopya sattı. 2014 yılında Molyneux, oyunun yeniden hayat bulmasını arzu ettiğini dile getirerek Theme Hospital'ı "benim ve bir çoklarının unutamadığı harika bir oyun" olarak tarif etti.
Orijinal sürümün kapak resminde Bullfrog'un kullanmaya hakkının olmadığı beyaz bir arka plan üzerinde yeşil bir haç kullanılmıştı. Resim siyah beyaz olarak fakslandığı için yanlışlıkla onaylandı ve sonra iptal edilmesi gerekti. Daha sonraki sürümlerde haç sembolü, Hayat Yıldızı ile değiştirildi. Reddedilmiş olsa da haç versiyonu daha yeni sürümlerde kullanıldı.
Müzik ve ses efektleri, Russell Shaw ve Adrian Moore tarafından hazırlandı. Moore, ses efektlerini geliştirmek için Sound Forge'u kullandı. Bazıları (bilardo topları gibi) doğrudan kendi arşivinden alınırken diğerleri (tedavi cihazları gibi) seslerin birbirine karıştırılmasıyla oluşturuldu. Bazı cihaz sesleri, elektrikli yumurta karıştırıcı ile hidrolik kaldırıcı seslerinin karıştırılmasıyla oluşturuldu. Osuruk sesleri, Moore’un bir kayıt stüdyosunda T'Pau, Prefab Sprout ve Seal gibi gruplarla çalışırken kaydedildi: bunu şaka olarak yapmıştı ancak bu sesler Theme Hospital için kullanışlı oldu.
Theme Hospital'ın PlayStation sürümü, Krisalis Software tarafından geliştirildi ve Electronic Arts tarafından 1998 yılında piyasaya sürüldü. Bu sürüm; Avrupa'da PlayStation Store'dan 31 Ocak 2008 tarihinde, Kuzey Amerika'da 31 Ağustos 2010 tarihinde ve Japonya'da 28 Ekim 2009 tarihinde PlayStation 3 ve PlayStation Portable için indirilebilir içerik olarak satışa sunuldu. Daha sonra oyunun PlayStation Vita sürümü Japonya'ya özel olarak PSN'de satışa sunuldu. Avrupa'da kısa bir süreliğine ücretsiz olarak sunulan bu sürüm, Eylül 2014'ten bu yana satışta değildir. Sega Saturn sürümü (Ekim 1995 itibarıyla Sim Hospital adını taşıyordu) geliştirme aşamasındaydı ve 1996'nın ortalarında piyasaya sürülecekti ancak iptal edildi.
2012 yılında Theme Hospital, dijital dağıtım hizmeti GOG.com ile yeniden yayınlandı. Ocak 2015’te ise Origin, bir süreliğine “On the House” isimli ücretsiz tanıtım kampanyası ile Theme Hospital'ı yayınladı. Aynı yılın Eylül ayında, aşırı talep gören Command & Conquer: Red Alert 2'nin geçici olarak yerini almak üzere "On the House" üzerinden ikinci kez dağıtıldı. 2017 yılında 7 Mart'tan 17 Mayıs'a kadar belirli ülkelerde üçüncü kez dağıtıldı ve bu kez de Syberia II'nin yerini aldı.
Oyunun açık kaynağa dayalı bir yeniden yapımı olan CorsixTH; modern işletim sistemi desteği, daha yüksek ekran çözünürlükleri ve bir seviye editörü gibi özelliklerle orijinal oyunu geliştirmiştir. CorsixTH, MIT Lisansı altında sunulmuş ve 2012 yılında Android için bir sürümü Google Play Store’da yayınlanmıştır.
| Yayıncı | Puan | |
|---|---|---|
| PC | PS | |
| CGW | yok | |
| CVG | yok | |
| Edge | 8/10 | 7/10 |
| GameSpot | 5,5/10 | 7,3/10 |
| IGN | yok | 7/10 |
| Next Generation | ||
| PC Gamer (BK) | 85% | yok |
| PC PowerPlay | 90% | yok |
| Coming Soon | 82% | yok |
| EP Daily | 6,5/10 | yok |
| Eurogamer | yok | 7/10 |
| Jeuxvideo.com | 17/20 | yok |
| Absolute PS | yok | 79% |
| PC Zone | 91% | yok |
| PC Power | 92% | yok |
| Génération 4 | yok | |
Theme Hospital olumlu eleştiriler aldı. Eleştirmenler sağlam oynanışa, detaylı grafiklere, tatmin edici komedi tonuna ve seslendirme başarısına dikkat çekerken müzikler, kendini yineleyen bölümler, yapay zeka ve kullanıcı arayüzü konularında farklı düşündüler.
İngiliz dergisi PC Gamer'dan Steve Owen oyunun mücadelesini ve "sevimli" grafiklerini övdü ancak arayüzü eleştirdi. Coming Soon Magazine'den Frederick Claude da grafikleri “son derece ayrıntılı” olarak değerlendirirken oyuncu arayüzünü “çok kullanışlı” buldu ancak tekrara düşmesini ve daha sonra bir yama ile sunulacak olan çok oyunculu desteğin eksikliğini eleştirdi. GameSpot'tan Trent Ward da grafikler için "fantastik" ifadesini kullanarak aynı görüşü paylaştı ayrıca yapay zekayı "kusurlu" bulmakla birlikte "gerçekçi" seslendirme performansından ve mizahtan övgüyle bahsetti. Vardığı sonuç oyunun "bir türlü havalanamadığı" yönündeydi. EP Daily'den Bonnie James de grafikleri ve "hoş" açılış sekansını beğendi ancak müzikleri "berbat" buldu. CVG'den Alex Huhtala grafikler hakkında aynı fikirde olduğunu belirterek grafikleri "geniş ve renkli" olarak tanımladı ancak başlangıçta memnun kaldığı mizahın bir süre sonra etkisini yitirdiğini yazdı.
Grafikleri beğenen bir başka eleştirmen de CGW'den Dawn Jepsen'di; o da mizahı, özellikle hastalıkların “kaçıklığını” övdü ve oyunu “keyifli ve sürükleyici” olarak nitelendirdi. Bu mizah, Jeuxvideo.com'dan bir eleştirmen tarafından da beğenildi; kendisi, grafiklerin “renkli” olarak tarif ederek diğer eleştirmenler gibi bu yönünü övdü. Next Generation'dan bir eleştirmen ise mizah konusunda benzer görüşleri yineleyerek bunun Bullfrog’un artık alışık oldukları bir özelliği olduğunu yazdı ancak çok oyunculu desteğin olmamasını eleştirdi. PC Power'ın bir eleştirmeni de bu hastalıkların Bullfrog'a "komik" tedaviler sunma imkânı verdiğini belirterek mizahı bir kez daha övdü. "Son derece sürükleyici" olan oynanışına ve grafiklere de övgüde bulunan eleştirmen, parlak renklerin hastanelere “neşeli bir görünüm” kattığını yazdı. “Fantastik bir oyun” olarak tarif ettiği Theme Hospital’ı bu sözlerle yorumladı. Bir diğer incelemede Edge'in dergisinin eleştirmeni, hasta ve hastalıkların ile oyuncunun kaynakları arasındaki dengenin oldukça iyi kurulduğunu ve oyunun kendi türü içinde bir dönüm noktası olduğunu ifade etti. PC Zone dergisinin eleştirmenleri ise oyunun detaylarına övgüde bulundu: Oyunun oyuncuları "kendilerini tamamen içine çeken" bir deneyim yaşattığı vurgulanırken oyuna PC Zone Classic ödülü verildi. Génération 4'ten Éric Ernaux, oyunun kalitesinin “bu türdeki bir oyun için dikkate değer” olduğunu dile getirdi.
PlayStation sürümünün ana sorunu, eleştirmenler tarafından da işaret edildiği gibi kontrollerdi. GameSpot, IGN, Eurogamer, Edge, ve GamePro'daki eleştirmenler bunu sürümün en zayıf yanı olduğu konusunda hemfikirdi. GamePro, “Oyun fare ile kontrol edilmek üzere geliştirildiği için yön tuşlarının tepkisi biraz sıkıntılı” şeklinde bir yorumda bulundu. Ancak aldığı tüm yorumlar olumsuz değildi: GameSpot’tan James Mielke, oyunun sürükleyiciliğini övdü ve bu sürümü “neredeyse tamamıyla aslına sadık” bir çalışma olarak tarif etti. GamePro, oyunculara zorlu görevler boyunca sürekli bir kahkaha kaynağı sunan keskin mizahın, oyunun en değerli özelliği olduğunu yazdı. IGN de mizah konusunda aynı fikirdeydi ve bunu “harika derecede hastalıklı” olarak övdü. Ayrıca oyunun "mükemmelliği"nin onu "mutlaka sahip olunması" gereken bir hale getirdiğine değinildi. Kontroller ve mizah hakkındaki görüşler, oyunu PlayStation Network'te inceleyen Eurogamer'dan Dan Whitehead tarafından da yinelendi. Absolute PlayStation’ın eleştirmenleri grafikler konusunda farklı yorumlarda bulundular: çözünürlüğü ve renk paletini eleştirdiler ancak grafikleri övdüler. Kullanıcı arayüzü 16-bit oyunları anımsattığı için olumsuz eleştiriler aldı. Eleştirilerine rağmen mizah konusunda diğerleriyle aynı fikirdeydiler ve oyunun "zevkle oynanacak türden" olduğunu belirttiler. Next Generation dergisinden bir eleştirmen ise oyunun içeriğinin zenginliğini ve kolay anlaşılırlığını övdü.
1997'de Theme Hospital, Theme Park ile birlikte PC Gamer'ın en iyi 100 oyun listesinde 61 numarada yer aldı ve Nisan ayında Seçkin Oyun olarak listelendi.
Oxymoron Games, Theme Hospital'ı temel alan Project Hospital'ı geliştirdi. Webley ve Carr tarafından kurulan stüdyo Two Point Studios da Theme Hospital'ın manevi devamı sayılan benzeri oyun Two Point Hospital'ı geliştirdi. Her iki oyun da 2018 yılında yayınlandı: Two Point Hospital 30 Ağustos'ta, Project Hospital ise 30 Ekim'de. Two Point Hospital, Theme Hospital'dan yayınlamadan önce çıkarılan Animal Magnetism hastalığına yer vermiştir.
Başlamak için oyuncular Orta Çağ, Viktorya Dönemi, 1970-1980'ler ve tabii ki gelecek olmak üzere dört farklı zaman diliminden birini seçerler.