| Adlandırmalar | |
|---|---|
2,3-Dihydrothiazole 2,5-Dihydrothiazole 4,5-Dihydrothiazole | |
Diğer adlar 2,3-Dihidro-1,3-tiyazol ya da 4-tiyazolin 2,5-Dihidro-1,3-tiyazol ya da 3-tiyazolin 4,5-Dihydro-1,3-thiazole or 2-thiazoline | |
| Tanımlayıcılar | |
| |
3D model (JSmol) |
|
| ChemSpider | |
PubChem CID |
|
CompTox Bilgi Panosu (EPA) |
|
| |
| |
| Özellikler | |
| Kimyasal formül | C3H5NS |
| Molekül kütlesi | 87,14 g mol−1 |
| Görünüm | Renksiz sıvılar |
| Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). | |
| Bilgi kutusu kaynakları | |
Tiazolinler (veya dihidrotiazoller), halkada hem kükürt hem de azot içeren bir grup izomerik 5 üyeli heterosiklik bileşiktir.
Tiazolin adı Hantzsch-Widman terminolojisinden kaynaklanmaktadır.

Çift bağın konumuna bağlı olarak tiazolinin üç yapısal izomeri mevcuttur. Bu formlar kolayca birbirine dönüşmez ve dolayısıyla totomer değildir. Bunlardan 2-tiazolin en yaygın olanıdır.
N ve S atomlarının bitişik olduğu dördüncü bir yapı mevcuttur; buna izotiazolin adı verilir.
Tiazolinler ilk olarak 1909'da Richard Willstätter tarafından tiyoamidlerin dialkilasyonuyla hazırlandı. 2-Tiazolinler yaygın olarak 2-aminoetantiyollerden (örn. sisteaminden) hazırlanır. Asinger reaksiyonu yoluyla da sentezlenebilirler.
Pek çok molekül tiazolin halkaları içerir; bunun bir örneği ateşböceklerinde ışık yayan molekül olan Ateşböceği lusiferinidir. Amino asit sistein endüstriyel olarak ikame edilmiş tiyazolden üretilir. 2-Aminotiyazolin-4-karboksilik asit, L-sistein'in endüstriyel sentezinde bir ara maddedir.