Turukki Krallığı | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| MÖ 3000'lerden önce-Demir Çağı'nın başları y. MÖ 1000 | |||||||
| Hükûmet | Monarşi (tahmini) | ||||||
| Kral | |||||||
| |||||||
| Tarihçe | |||||||
| |||||||
| Günümüzdeki durumu | Azerbaycan Irak İran | ||||||
Turukkiler, Tunç Çağı döneminde Antik İran'ın kuzeybatı bölgelerinde yaşamış bir Güneybatı Asya halkıydı. Özellikle Urmiye Gölü havzasında ve Zagros Dağları'nın kuzeybatı vadilerinde yaşadılar.

Mari ve Šemšāra arşivlerinde ele geçen çivi yazılı vesikalar, M.Ö. 19. yüzyılın sonu ile 13. yüzyıl arasında modern Musul, Erbil ve Kerkük şehirleri sahasında, Zagros dağları ve Urmiye Gölü çevresinde yaşayan Turukku adında konar-göçer ve savaşçı bir topluluk hakkında bilgi vermektedir. Merkezi bir devlet kurma aşamasına ulaşamamış olan bu topluluk, boy sistemine göre teşkilatlanmış yarı göçebe bir yaşam tarzına sahipti. Tarih boyunca Asur, Babil, Mari ve Ešnunna gibi dönemin devletleriyle siyasi ve askerî müttefiklik ilişkileri kurmuşlardır.
Çivi yazılı belgelerde adı LÚ Ti-ru-ki-i veya Tu-ru-(uk)-ki/u-i/um gibi formlarla geçen Turukkilerin, bazı yazarlar tarafından fonetik benzerlikler kurularak doğrudan Türk halklarıyla ilişkilendirilme çabaları bulunsa da, ana akım tarih ve asuroloji bilimine göre Turukkilerin etnik veya dilsel olarak Türk olduklarına dair bilimsel bir kanıt veya akademik fikir birliği mevcut değildir.

Turukkum, Amorlu Şamşi-Adad’in (MÖ 1813-1782) ve oğlu ve halefi İşme-Dagan’ın (MÖ 1781-1750) hükümdarlıkları döneminde Yukarı Mezopotamya Krallığı tarafından sürekli bir tehdit olarak görülüyordu. Turukkiler, Ahazum Ülkesi ile ittifak halindeydi ve Şamşi-Adad’ın diğer oğlu Yasmah-Adad’a yazdığı mektupta da belirttiği gibi, İşme-Dagan’ın ordusuyla yüzleşmek üzere Ikkallum kasabasında toplandılar. İşme-Dagan, bu orduyu yok etti ve “Tek bir adamın bile kaçamadığını” raporladı. Turukkum'un çoğunluğu Hurri olmakla birlikte önemli ölçüde Semitik unsurlar da barındıran, karışık nüfuslu bir dizi krallıktan oluştuğu tahmin ediliyor.