329,638 aktif personel 68,872 rezerv personel 94,597 hava güvenlik personeli 60,000 sivil devriye personeli 5,573 uçak, 2,132 savaş uçağı 450 ICBMs 32 uydu
ABD Hava Kuvvetleri'nin karargâhı ve yürütme organı olarak görev yapan Hava Kuvvetleri Bakanlığı, Savunma Bakanlığı’na bağlı üç askeri departmandan biridir. Bakanlık, başkan tarafından Senato onayıyla atanan ve savunma bakanına bağlı çalışan sivil Hava Kuvvetleri sekreteri tarafından yönetilir. Hava Kuvvetleri'ndeki en üst düzey asker, Hava Kuvvetleri Genelkurmay Başkanıdır; bu görevli hem kuvvetleri denetler hem de Genelkurmay Başkanlığı üyesi olarak görev yapar. Savunmabakanı ve Hava Kuvvetleri bakanının talimatıyla bazı birimler birleşik muharebe komutanlıklarına atanır. Bu durumda savaş komutanları, kendilerine verilen kuvvetlerin operasyonel yetkisini devralırken, Hava Kuvvetleri Bakanı ve Genelkurmay Başkanı ise idari yetkiyi sürdürür.
Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri, bağımsız hava operasyonları yürütmenin yanı sıra kara ve deniz kuvvetlerine hava desteği sağlar ve sahadaki birliklerin kurtarılmasına yardımcı olur. 2020 itibarıyla yaklaşık 5.500 askerî uçağa ve 400 kıtalararası balistik füzeye (ICBM) sahiptir. Dünyanın en büyük hava kuvvetlerinden biri olan USAF'ın bütçesi 179,7 milyar dolar olup, 321.848 aktif görevdeki hava subayı, 147.879 sivil personel, 68.927 yedek hava subayı, 105.104 Hava Ulusal Muhafız pilotu ve yaklaşık 65.000 Sivil Hava Devriye yardımcısı istihdam edilmektedir.
Tarih
ABD Savaş Bakanlığı, 1 Ağustos 1907'de ABD Ordusunun bir parçası olarak ABD Hava Kuvvetleri'nin ilk öncülünü yarattı ve bu, 40 yıl sonra nihai bağımsızlığa doğru ilerleyen bir dizi organizasyon, unvan ve görev değişikliği ile ilerledi. II.Dünya Savaşı'nda, yaklaşık 68.000 ABD'li havacı savaşı kazanmaya yardım ederken öldü, sadece piyadeler daha fazla zayiat verdi. Uygulamada, ABD Ordusu Hava Kuvvetleri (USAAF) II.Dünya Savaşı sırasında Ordu'dan neredeyse bağımsızdı ve neredeyse her yönden bağımsız bir hizmet dalı olarak işlev görüyordu, ancak havacılar hala resmi bağımsızlık için baskı yapıyordu. 1947 Ulusal Güvenlik Yasası, Hava Kuvvetleri Dairesini kuran Başkan Harry S. Truman tarafından 26 Temmuz 1947'de imzalandı, ancak 18 Eylül 1947'de Hava Kuvvetleri'nin ilk sekreteri W.Stuart Symington, Hava Kuvvetlerinin resmi olarak bağımsız bir hizmet şubesi olarak kurulduğuna yemin etti.
Yasa, Ordu Dairesi, Donanma Dairesi ve yeni oluşturulan Hava Kuvvetleri Dairesi olmak üzere üç alt Askeri Bölümden oluşan Ulusal Askeri Teşkilatı (1949'da Savunma Bakanlığı olarak değiştirildi) yarattı. 1947'den önce, askeri havacılığın sorumluluğu, Ordu Hava Kuvvetleri ve selefi örgütleri (kara tabanlı operasyonlar için), Donanma (uçak gemileri ve amfibi uçaklardan deniz tabanlı operasyonlar için) ve Deniz Piyadeleri (için Deniz Piyadeleri operasyonlarının yakın hava desteği). 1940'lar askeri havacılık için başka şekillerde de önemli olduğunu kanıtladı. 1947'de Hava Kuvvetleri Kaptanı Chuck Yeager, X-1 roketle çalışan uçağında ses bariyerini kırarak Amerika'da yeni bir havacılık çağını başlattı.
21'inci yüzyıl
2000'lerin başında, iki USAF uçak tedarik projesi, KC-X ve F-35 programları beklenenden uzun sürdü. Sonuç olarak USAF, ortalama uçak yaşı için yeni rekorlar kırıyordu.
USAF, 2005 yılından bu yana, kayıtlı personel için Temel Askeri Eğitimin (BMT) iyileştirilmesine güçlü bir şekilde odaklanmıştır. Yoğun eğitim daha uzun hale gelirken, aynı zamanda bir dağıtım aşamasını da içerecek şekilde değişti. Artık BEAST olarak adlandırılan bu konuşlandırma aşaması, kursiyerleri konuşlandırdıktan sonra deneyimleyebilecekleri simüle edilmiş bir savaş ortamına yerleştiriyor. Kursiyerler, BEAST ile birlikte büyük engelli parkurların üstesinden gelirken diğer bölümler arasında operasyon tabanlarını savunmak ve korumak, bir liderlik yapısı oluşturmak, arama ve iyileşmeyi yönetmek ve temel kendi kendine yardım arkadaşı bakımı yer alıyor. Bu olay sırasında, Askeri Eğitim Eğitmenleri (MTI) bir konuşlandırma tatbikatında akıl hocaları ve muhalif güçler olarak hareket eder.
Mevcut Komutanlıklar
Hava Muharebe Komutanlığı (Air Combat Command), 1 Haziran 1992-
Hava Öğretim ve Eğitim Komutanlığı (Air Education and Training Command), 17 Eylül 1947-
Hava Kuvvetleri Malzeme Komutanlığı (Air Force Materiel Command), 1 Temmuz 1992-
Hava Kuvvetleri İhtiyat Komutanlığı (Air Force Reserve Command), 17 Şubat 1997-
Hava Kuvvetleri Uzay Komutanlığı (Air Force Space Command), 1 Eylül 1982-
Hava Kuvvetleri Özel Harekât Komutanlığı (Air Force Special Operations Command), 22 Mayıs 1990-
Hava Nakliye Komutanlığı (Air Mobility Command), 1 Haziran 1992-
Pasifik Hava Kuvvetleri (Pacific Air Forces), 1 Ocak 1947-
Avrupa Amerikan Hava Kuvvetleri (U.S. Air Forces Europe), 26 Eylül 1947-
Eski Komutanlıklar
Hava Savunma Komutanlığı (Aerospace Defense Command)
Hava Kuvvetleri Haberleşme Komutanlığı (Air Force Communications Command)
Hava Kuvvetleri Lojistik Komutanlığı (Air Force Logistics Command)
Hava Kuvvetleri Sistem Komutanlığı (Air Force Systems Command)
Hava Deney Saha Komutanlığı (Air Proving Ground Command)
Hava Üniversitesi (Air University)
Alaska Hava Komutanlığı (Alaskan Air Command)
Kıta Hava Komutanlığı (Continental Air Command)
Hava Kuvvetleri Karargâh Komutanlığı (Headquarters Command, USAF),
Kuzeydoğu Hava Komutanlığı (Northeast Air Command)
Pasifik Hava Komutanlığı (Pacific Air Command)
Özel Silahlar Komutanlığı (Special Weapons Command)
3. Hava Tümeni (3rd Air Division)
Amerikan hava Kuvvetleri Güney Komutanlığı (United States Air Forces Southern Command)
↑"2023 Report to Congress". Civil Air Patrol (İngilizce). 31 Aralık 2023. 19 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ekim 2023.
↑Robert Pitta, Gordon Rottman, Jeff Fannell (1993). US Army Air Force (1) Archived 28 April 2016 at the Wayback Machine. Osprey Publishing. p. 3. ISBN 1-85532-295-1
↑"The Army Air Forces in World War II Volume VI: Men and Planes: Chapter 2". www.ibiblio.org. Archived from the original on 28 October 2017. Retrieved 8 November 2017.
.svg)
