USM Alger

İlk Yıllar

Temmuz 1935'te, her ikisi de tüccar olan Ömer Aichoun ve Mustapha Kaoui, hiçbir Avrupalının oynayamayacağı, yalnızca Müslümanlardan oluşan bir spor birliği kurmaya karar verdiler. O zamanlar Cezayir, Fransız sömürge yönetimi altındaydı. Cezayir, dünyadaki az sayıdaki yerleşimci koloniden biridir; bu da sömürgeci gücün, Cezayir'in yerli Arap Müslüman nüfusunu Fransız Hristiyanlarla değiştirmeye çalıştığı anlamına gelir. Cezayir Halk Partisi ve daha sonra FLN gibi grupların öncülüğünü yaptığı yeni gelişen Cezayir Bağımsızlık Hareketi, Cezayir gençliğini bir araya getirmek istiyordu ve bu nedenle USMA gibi spor kulüpleri, benzersiz bir Cezayir milliyetçiliği duygusu geliştirmek için bir araç olarak işlev gördü.

1935'te, iki adam, gelecekteki bir Cezayir bağımsızlık savaşçısı olan Ourida Meddad'ın babası Arezki Meddad'ın desteğini kazandı ve bu da onlara diğer Cezayir milliyetçilerinin desteğine erişim sağladı. Kendi başına bir bağımsızlık savaşçısı olan Ali Lahmar (Ali Zaid olarak da bilinir) ve Sid Ahmed Kemmat, USM Alger'in ilk yürütme kurulunu tamamlamak üzere seçildiler ve Ali Zaid başkan olarak görev yaptı. Onursal başkanlık ise Omar Aichoun ve Arezki Meddad'a emanet edildi.

Milliyetçi ve sportif çabalarının yanı sıra, Omar Aichoun ve Mustapha Kaoui, sömürge kontrolünü sürdürmek için Cezayir işlerini düzenleyen 1901 Fransız Dernekler Yasası uyarınca kurulan Nadi Ettaraki (İlerleme Çemberi) adlı derneğin aktif üyeleriydiler. Merkezi Cezayir'de 9 Place du Gouvernement'te (şimdiki Place des Martyrs) bulunuyordu. Çember, Şeyh Tayeb El Okbi liderliğindeki İslam Reform Hareketi (El Islah) ile yakından ilişkiliydi. Özellikle, oğlu Djamel El Okbi daha sonra USM Alger'in kalecisi olacaktı.

Kurucular, spor yapmanın İslami prensiplerle çelişebileceğinden endişelenerek Şeyh Tayeb El Okbi'ye danıştılar; Şeyh sadece onları rahatlatmakla kalmadı, aynı zamanda kulübün kurulmasını kutsadı ve açık desteğini sundu. İdari formaliteler ve sömürge yetkililerinin onayını almak için kurucular, kendilerine örnek teşkil etmesi için kulüp tüzüğünün bir kopyasını veren Cezayir MC Genel Sekreteri'ne başvurdular.

O dönemde Cezayir gençliği, futbol veya başka herhangi bir sporu özgürce ve kendi tercihlerine göre yapmaktan mahrumdu. Antrenman yapma fırsatları azdı, bu nedenle oyun alanları yaratıcılık için tek alandı. Cezayir Vilayeti tek başına, spor faaliyetlerine can atan çok sayıda gencin taleplerini karşılayamıyordu. Ahmed Kemmat, Ali Zaid ve Arezki Meddad gibi USM Alger'in ilk kurucuları, bu gençlerin Fransız yetkililerinin müdahalesi olmadan hobilerini sürdürebilmeleri için genellikle kendi paralarıyla top ve ekipman satın alırlardı. Kurucuları Ahmed Kemmat'ın sözleriyle: "USMA aynı zamanda bir milliyetçilik okuludur."

1955 yılının başlarında Cezayir bağımsızlık savaşı tüm hızıyla devam ediyordu ve o zamanki kulüp başkanı Ali Chérifi, bazı genç oyuncuların sergilediği aptalca davranışları duyduktan sonra, yeni oyuncuları çağırarak onlara öğüt verdi. Onlara şöyle dedi:

"Çocuklarım, siz haydut gibi davransanız bile size haydut deme hakkım yok, çünkü iyi ailelerden geldiğinizi ve anne babanızı tanıdığımı biliyorum. Şimdi söyleyeceklerimi dikkatlice dinleyin: Ülkemiz savaşta ve Fransız sömürgeciliğine karşı savaşacak ve onu kovacak adamlara ihtiyacımız var. Yarın FLN veya ALN liderleri saflarına katılacak adamlar arayarak bizimle iletişime geçerse, onlara ne söyleyeceğimi biliyor musunuz? Burada sadece eğlenmeyi bilen çocuklarım var. Ciddi bir karar aldım, eğer davranışlarınızı değiştirmezseniz artık futbol oynamayacaksınız."

1956'da, Ulusal Kurtuluş Cephesi'nin (veya orijinal Fransızca adıyla Front de libération nationale - FLN) merkezi liderliği, ulusal direniş çabalarının bir parçası olarak Müslüman kulüplerinin tüm spor faaliyetlerini askıya alma stratejik kararını aldı. Rue de Bône'da bulunan USM Alger kampüsünde, futbol faaliyetlerinin durdurulması konusunda görüşmek ve karar almak üzere önemli bir toplantı yapıldı. Bu toplantıya, o dönemde USMA'nın başkan yardımcısı ve Cezayir Özerk Bölgesi'nin (AAZ) mali işler sorumlusu olan Ali Cherifi başkanlık etti. AAZ'nin ilk liderlerinden ikisi USMA'nın aktif üyeleriydi ve bu da kulübün kurtuluş hareketiyle olan yakın bağlarını daha da gösteriyordu. Bunlar arasında, AAZ'nin bomba şebekesinin kilit isimlerinden biri olan ve Habib Reda olarak bilinen Mohamed Hattab da vardı. Daha sonra sömürge yetkilileri tarafından idam cezasına çarptırılan Hattab, USM Alger için basketbol oynamıştı.

Bağımsızlık sonrası

1962'de Cezayir'in bağımsızlığını kazanmasının ardından, ulusal futbol müsabakaları Spor ve Gençlik Bakanlığı'nın rehberliğinde yeniden düzenlendi. Eski Fransız yönetiminin sistemi nedeniyle, her bölgesel lig özerk olarak faaliyet gösteriyordu. Müsabakalar bölgesel şampiyonalar şeklinde yapılandırıldı ve bölgesel şampiyonlar, Cezayir şampiyonunu belirlemek için ulusal play-off'lara katılmaya hak kazandı.

1962-63 sezonunda, USM Alger, bağımsız Cezayir'in ilk şampiyonu olarak tarihe geçti. Kulüp, Nice ve Monaco'da forma giymiş eski bir oyuncu olan Abdelaziz Ben Tifour'u hem teknik direktör hem de oyuncu olarak atadı. Kadroda, bağımsızlık sonrası Cezayir'de kalmayı tercih eden az sayıdaki Fransız kökenli oyuncudan biri olan Cezayir doğumlu Freddy Zemmour da yer alıyordu.

USM Alger, V. Grup'ta mücadele etti ve 51 puanla birinci oldu; grup aşamasında 75 golle en yüksek gol sayısına sahip hücum hattına sahipti. Cezayir Ligi'nde MC Alger, AS Orléansville, NA Hussein Dey ve OM Saint Eugène ile aynı grupta yer alan USM Alger, 12 maçta 12 puan alarak mükemmel bir performansla birinciliği elde etti. Yarı finalde Hamra Annaba'yı (o zamanki adıyla USM Annaba) yenerek ulusal finale yükseldi.

Şampiyonluk finalinde USM Alger, bir kez daha MC Alger ile karşılaştı. Oyuncu-antrenör Ben Tifour yönetimindeki USM Alger, Cumhurbaşkanı Ahmed Ben Bella ve Savunma Bakanı Houari Boumedienne'nin de hazır bulunduğu Stade d'El Annasser'de oynanan maçta 3-0'lık bir zafer kazandı. Bu zaferle USM Alger, bağımsızlık sonrası dönemde Cezayir futbol şampiyonluğunu kazanan ilk kulüp oldu. 1974 yılının sonlarına doğru, Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından başlatılan büyük bir spor reformu, elit kulüplere sağlam bir mali temel sağlamayı ve Association Sportive de Performances (ASP) olarak bilinen sistem altında profesyonel bir yapı oluşturmayı amaçlıyordu. Bu reformun bir parçası olarak, birçok kulüp isimlerini devlet sponsorlarına göre değiştirdi. Örneğin, Sonatrach sponsorluğundaki kulüpler arasında MP Alger (MC Alger), MP Oran (MC Oran) ve EP Sétif (ES Sétif) yer alıyordu. Bu reform doğrultusunda, 1977-78 sezonunda USK Alger, Sonelgaz (Société nationale de l'électricité et du gaz) sponsorluğunda Union sportive kahraba d'Alger (Arapça: كهرباء, kahraba) yani elektrik olarak yeniden adlandırıldı.

Cezayir Kupası finallerinde yedi yenilgi aldıktan sonra, El Kahraba nihayet 1980-81 sezonunda, yeni inşa edilen Stade 24 Fevrier 1956'da Ali Benfadah'ın teknik direktörlüğünü yaptığı ASM Oran'ı yenerek ilk kupa şampiyonluğunu kazandı. Bu zafer, onları ikinci ligde oynarken Cezayir Kupası'nı kazanan ilk kulüp yaptı. USM Alger'in bazı yetkilileri ve taraftarları, takımın önceki final yenilgilerinin siyasi olarak etkilendiğine inanıyor ve eski Cumhurbaşkanı Ahmed Ben Bella'ya (USM Alger'in tanınmış bir destekçisi) karşı düşmanlığı nedeniyle Cumhurbaşkanı Houari Boumédiène'i suçluyorlar. Kupa zaferinin ancak Boumédiène'in ölümünden sonra geldiğini belirtiyorlar. 1987'de kulüp adını tekrar Union d'Alger olarak değiştirdi, ancak bu kısa sürdü. Mali ve ekonomik krizin ortasında, Cezayir hükümeti 1977 reformunu 1989'da terk etti ve çoğu kulüp tarihi kimliklerine geri döndü. USM Alger böylece nihai ve mevcut adını, şehir anlamına gelen Union sportive de la médina d'Alger (Arapça: مدينة, romanize: médina) olarak benimsedi.

5 Temmuz 1987'de USK Alger 50. yıl dönümünü kutladı. Ancak etkinlik, kulübün zengin tarihinin kapsayıcı bir kutlaması olma potansiyeline ulaşamadı. Kurucu üyelerden Sid Ahmed Kemmat'a ve Chaabi şarkıcısı Boualem Rahma gibi önemli taraftarlara kadar birçok etkili isim yoktu. Yıllar boyunca kulübe katkıda bulunan birçok bireyin yeterince tanınmaması, kutlamayı eksik bıraktı.