Bu madde hiçbir kaynak içermemektedir. (Temmuz 2024) (Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin) |
| cinsiyeti | erkek |
|---|---|
| vatandaşlığı | Lüksemburg |
| ana dilindeki ismi | Victor Bodson |
| doğum adı | Victor Nicolas Bodson |
| ön adı | Victor |
| soyadı | Bodson |
| doğum tarihi | 24 Mart 1902 |
| doğum yeri | Lüksemburg |
| ölüm tarihi | 29 Haziran 1984 |
| ölüm yeri | Mondorf-les-Bains |
| konuştuğu, yazdığı diller | Lüksemburgca |
| mesleği | siyasetçi, avukat |
| öğrenim gördüğü okul | Athénée de Luxembourg |
| akademik derece | doktora derecesi |
| iş yeri | Lüksemburg |
| siyasi parti üyeliği | Luxemburg Sosyalist İşçi Partisi |
| spor dalı | Motosiklet sporu |
| üyeliği | Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi |

Victor Bodson (24 Mart 1902 - 29 Haziran 1984) Lüksemburglu siyasetçi, eski bakan ve sporcu.
Lüksemburg'da avukatlık yapan, motosikletçi ve yüzücü olan Victor Bodson 1926 yılında motosiklet şampiyonu olmuş ayrıca Lüksemburg Boks Federasyonu Başkanı olarak da görev yapmıştır.
1930 yılında siyasi kariyerine başlayarak Luxemburg Sosyalist İşçi Partisi'ne (LSAP) katılmıştır. 1934 yılında ise milletvekili seçilmiştir. 1940-1947 yılları arasında Adalet, Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanı olmuş, 1951-1959 yılları arasında yeniden Adalet, Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanı olarak görev yapmıştır. 1964-1967 yılları arasında Meclis Başkanı olmuştur. 1967-1970 yılları arasında ise Jean Rey başkanlığındaki Avrupa Komisyonu'nda Ulaştırmadan sorumlu Komiser olarak görev üstlenmiştir. 1967-1972 yıllarında da Frankofoni Parlamenter Asamblesi Başkanlığı yapmıştır.
Bodson, 24 Mart 1902'de Lüksemburg Şehri Hollerich'te dünyaya gelmiştir. Babası Léon Bodson bir tren istasyonu şefiydi. Lüksemburg'da avukat olarak çalışmış aynı zamanda motosikletçi (1926'da Lüksemburg şampiyonu) ve yüzücüdür.
Siyasi kariyeri 1930'da Lüksemburg Sosyalist İşçi Partisi'ne (LSAP) üye olmasıyla başlamıştır. 1934'te Güney seçim bölgesinden Temsilciler Meclisi'ne seçilmiş ve 1935'te Lüksemburg Şehri konseyinin üyesi olmuştur. Ayrıca Maulkuerfgesetz'e karşı da kampanya yürütmüştür.
Uluslararası düzeyde, faşizm karşıtı inançları onu Nazi Almanyası'ndan gelen mülteci sürgünleri ve İspanya İç Savaşı'ndaki Cumhuriyetçi tarafı aktif olarak desteklemeye yöneltmiştir. İspanya Cumhuriyeti Konsolosu olarak, Cumhuriyetçi dava için dayanışma, farkındalık ve fon toplamak amacıyla etkinlikler (konferanslar, festivaller vb.) düzenlemiş ve Lüksemburglu gönüllüler göndermek için para toplamıştır.
Sürgündeki Yahudilere ve Nazi karşıtı siyasi mültecilere yardım etmek için, Lüksemburg Madencilik ve Metal İşçileri Sendikası gibi Lüksemburg sendikaları tarafından organize edilen bir yardım ağı çerçevesinde çalışmıştır. Belçika ve Fransa'ya doğru kanallar 1930'ların başlarında kurulmuş ve 1938 Kristallnacht pogromlarından sonra daha yoğun bir şekilde kullanılmıştır. Zulüm gören Yahudiler böylece gizlice Belçika limanlarına geçerek Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahat edebilmişlerdir. Bu Lüksemburg mülteci kanalı, organizatörlerin kendilerinin de zulüm göreceği düşmanlıkların patlak vermesine kadar sürmüştür. Bodson, bu kanal aracılığıyla 2.000'den fazla kişinin (Yahudiler, siyasi mülteciler, casuslar) Almanya'dan kaçmasına yardım ettiğini tahmin etmiştir.
6 Nisan 1940'ta, siyasi akıl hocası René Blum'un yerine Adalet, Bayındırlık ve Ulaştırma Bakanı olmuştur. Resmi olarak Blum'un ayrılışı "kişisel" nedenlere bağlanmış, ancak Sahte Savaş bağlamında, Blum'un Almanlar için çalışan bir kadın casusla romantik bir ilişki yaşadığı iddiası nedeniyle hükûmet içinde bir skandal korkusu oluşturmuş ve bu da istifasına neden olmuştur.
Bodson'ın bakanlık görevine atanmasının ardından yeni görevine alışması için sadece dört haftası vardır; savaş Lüksemburg'a ulaşmıştır.
10 Mayıs 1940'ta Almanya Lüksemburg'u işgal etmiştir. Hükûmetin çoğu hızla bir konvoyla Lüksemburg şehrini terk etmiş, ancak Bodson durumu izlemek için Saint-Esprit Kışlası'nda kalmıştır. Daha sonra kaçmış ve motosikletle gezerken edindiği Lüksemburg'un tali yolları hakkındaki bilgisini kullanarak Alman yol barikatlarından kaçmayı ve Fransa'ya ulaşmayı başarmıştır.
Bordeaux'ya vardıktan sonra Victor Bodson ve ailesi, Haziran 1940'ta Portekiz konsolosu Aristides de Sousa Mendes'ten hükûmetin geri kalanı ve Lüksemburg Büyük Dük Ailesi ile birlikte transit vizesi almışlardır. Victor, eşi Gilberte ve beş çocuğu Andrée, Marie, Sonia, Robert ve Leon ile birlikte Büyük Dük ailesini Coimbra ve Lizbon üzerinden takip etmiş ve Büyük Dük ailesi Cascais'e taşındıktan sonra Praia das Maçãs'a yerleşmiştir. Ağustos ayına gelindiğinde, tüm maiyet Monte Estoril'e taşınmıştır ve Bodson ailesi 30 Ağustos ile 2 Ekim 1940 tarihleri arasında Pensão Zenith'te kalmıştır. Aile daha sonra Pierre Dupong'un (Lüksemburg Başbakanı) ve Joseph Bech'in (Dışişleri Bakanı) çocuklarıyla birlikte New York'a giden SS Excambion gemisine binmiştir. 11 Ekim 1940'ta New York'a ulaşmışlar ve Montreal'de sürgünde yaşamışlardır. Öte yandan Joseph Bech ve Pierre Krier Londra'ya gitmişlerdir. Hükûmetin bu fiziksel bölünmesi sadece bir yıl sürmüş, ancak kendini olayların merkezinden ve savaştan çok uzakta hisseden Bodson'ı derinden etkilemiştir. Daha sonra şöyle yorum yapacaktır: "Hükûmetin arabasında beşinci tekerlek gibi görünüyordum [...] Londra'ya gitmek için giderek daha sabırsızlanıyordum."
Sürgündeki hükûmet 1941-1942'de yeniden bir araya gelmiş ve tüm üyeleri yavaş yavaş Londra'da yerleşmiştir. Bodson, Londra'nın güneyindeki Byfleet'te bir kulübede yaşamış ve her gün Lüksemburg'un Londra'daki büyükelçiliğinin adresi olan 27 Wilton Crescent'e gitmiştir.
Hükûmet, iki sosyalist Bodson ve Pierre Krier ile Hristiyan-sosyal Joseph Bech ve Pierre Dupong'dan oluşmaktadır. Bakanlar arasındaki ilişkiler her zaman düzgün değildir ve sürgündeki hükûmetin tarihi, çeşitli bakanlıkların yetkileri, protokol konuları veya idari veya lojistik nitelikteki küçük sorunlar gibi birçok anlaşmazlıkla damgalanmıştır. Savaşın sonuna doğru, Lüksemburg'un kurtuluşu devam ederken ve hükûmetin ülkeye dönüşü yaklaşırken, anlaşmazlıklar daha sıklaşmış ve birçok siyasi değişikliğe yol açmıştır. 1944 baharında, Başbakan Pierre Dupong ile Bodson arasında gerilimler artmıştır.
Kurtuluştan sonra aynı portföylere sahiptir ve adalet bakanı olarak Kurtuluş Hükûmeti'nde ve Ulusal Birlik Hükûmeti'nde (1 Mart 1947'ye kadar) arındırma (épuration) çalışmalarından kısmen sorumludur. 1948 ve 1951'de Meclis'e yeniden seçilmiştir.
1961 yılında Devlet Konseyi'ne atanmıştır. 1964 yılında Konsey'den ayrılmış ve Lüksemburg seçim bölgesinde tekrar seçimlere girmek istemiş; ancak partisi onu yeterince güçlü bir aday olarak görmemiştir. Sonunda Doğu seçim bölgesinde aday olmuş ve başarılı olmuş, ayrıca Temsilciler Meclisi Başkanı seçilmeyi de başarmıştır.
1967'de Lüksemburg'un Avrupa Komiseri olarak atanmış ve 1970'e kadar Rey Komisyonu'nda görev yapmıştır. Ulaştırmadan sorumludur. 1970'te yeni merkez sağ hükûmet tarafından görev süresi yenilenmemiş ve yerine liberallere yakın bir diplomat olan Albert Borschette getirilmiştir.
1970'ten sonra siyasete nadiren müdahale etmiştir.
Victor Bodson, Lüksemburg ve Almanya arasındaki sınırı oluşturan Sauer Nehri'nin yakınında yaşamıştır. Bodson, II. Dünya Savaşı sırasında Yahudiler için bir kaçış yolu oluşturulmasına ve işletilmesine yardımcı olmuştur. Bu yol, kaçan Yahudilerin Steinheim'deki evinde Bodson ile buluşmadan önce nehri geçmelerini gerektiriyordur. Burada, arabasındaki özel bir alet kullanarak, bu insanları arkadaşları tarafından önceden hazırlanmış güvenli bir yere götürüyordur.
Victor Bodson, yürüttüğü faaliyetler sırasında birçok kez hayatını riske atmıştır. Onun eylemleri sayesinde yaklaşık 100 Yahudi toplama kamplarından kurtarılmıştır.
Güney Lüksemburg'daki Hesperange'deki Victor Bodson Köprüsü, adını Bodson'dan almıştır. Victor Bodson, 1923 yılında Lüksemburg'da, bugün Wildgen, Partners in Law olarak adlandırılan bir hukuk firması kurmuştur.
Carbonell, Mauve (1 Ekim 2016). "Victor Bodson (1902-1984): un notable luxembourgeois dans la tourmente européenne au XXe siècle. Une approche biographique". Hémecht (Fransızca). 68 (4): 411ff.