
Vihāra (Sanskrit: विहार vihāra), Sanskritçe ve Pali dilinde Budist manastırlar için kullanılan bir terimidir. Başlangıçta "yürümek için tenha bir yer" anlamına gelmekteydi ve yağışlı mevsimlerde dolaşırken keşişler tarafından kullanılan "konut" ya da "sığınma evleri" olarak geçmekteydi.
Kavramın tarihi oldukça eskidir; erken dönem Pali metinlerinde “vihāra”, herhangi bir barınma düzeni ya da yaşam alanı anlamına gelmekteydi. Zamanla mimari bir kavrama dönüşerek, ortak bir avluya ya da açık bir yaşam alanına açılan keşiş hücrelerini ifade eder hale geldi. Terim, Caynist manastır literatüründe de geçer; burada genellikle, gezgin keşişlerin ya da rahibelerin yıllık muson mevsimi boyunca konakladıkları geçici sığınakları belirtir. Günümüzde modern Caynizm'de, keşişler yağmur mevsimi (chaturmasya) dışında kasabadan kasabaya dolaşmaya devam ederler ve “vihāra” terimi bu yolculukları tanımlamak için de kullanılır.
| Budizm ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |