Biyografi
Vija Celmiņa 25 Ekim 1938'de Riga, Letonya'da doğdu. 1940'ta Sovyetler'in Letonya'yı işgali üzerine, II.Dünya Savaşı sırasında ailesi ve ablası Inta ile Almanya'ya, sonra Nazi rejimi baskısı altından kaçarak; Baden-Württemberg, Esslingen am Neckar'daki Birleşmiş Milletler destekli Letonya mülteci kampına sığıındılar. 1948'de, Dünya Kilise Servisi aileyi kısa bir süre New York'a, sonra, Indiana'da Amerika Birleşik Devletleri'ne yerleştirdi. Yerel bir Lutheran kilisesi tarafından desteklenen babası bir marangoz ve annesi bir hastane çamaşırhanesinde iş buldu. Vija on yaşındaydı ve hiç İngilizce bilmiyordu, bu da çizimine odaklanmasına neden oldu ve öğretmenleri onu daha fazla yaratıcılık ve resim yapmaya teşvik etti.
1955'te Indianapolis'teki John Herron Sanat Okulu'na girdi, burada hayatında ilk kez bir yabancı gibi hissetmediğini söyledi. 1961'de Yale Üniversitesi'nde Yaz dönemine katılmak için bir burs kazandı ve burada yakın arkadaşları olan Chuck Close ve Brice Marden ile tanıştı. Bu süre zarfında İtalyan monoton natürmort ressam Giorgio Morandi üzerinde çalışmaya başladı ve soyut eserleri boyadı. 1962'de Herron'dan mezun oldu ve 1965'te Los Angeles'taki California Üniversitesi'nde öğrenim görmek için Venedik, Los Angeles'a taşındı. Los Angeles'taki California Üniversitesi'nde, ebeveynlerinden uzak olarak, daha fazla sanatsal keşfe yol açan özgürlüğün tadını çıkardı. 1980 yılına kadar Venedik'te yaşadı, resim ve heykeltraşlık yaptı ve Kaliforniya'daki California State Koleji, California Üniversitesi ve California Sanat Enstitüsü'nde eğitmen olarak çalıştı.
1981 yılında, Skowhegan Resim ve Heykel Okulu'nda öğretim davetinin ardından, sevdiği sanatçılara ve sanata daha yakın olmak isteyen Vija, kalıcı olarak New York'a taşındı. Ayrıca, on iki yıl boyunca terk ettiği resme döndü ve bu süre zarfında çoğunlukla karakalem çalıştı. Daha sonra gravür kullanmaya, ardından silgiye ve odun kömürüne geçti ve repertuvarına baskı yapımı ekledi. O zamandan beri , New York Sag Harbor'daki bir kulübede ve Soho, Manhattan'daki Crosby Caddesi'nde bir stüdyo çatı katında çalıştı. 1980'lerde Cooper Birliği ve Yale Üniversitesi Sanat Okulu'nda ders verdi.
Çalışmaları
1960'larda Kaliforniya'da çalışan Vija Celmins'in genellikle fotogerçekçi resim ve popüler kültür ilk çalışmaları temsili idi. Televizyonlar, lambalar, kalemler, silgiler ve fotoğrafların boyalı tek renkli reprodüksiyonları gibi sıradan nesneleri yeniden yarattı. Resimlerdeki ortak bir tema, savaş uçakları, tabancalar ve isyan görüntüleri gibi şiddet veya çatışma idi. Menil Koleksiyonu tarafından 2010 yılında Los Angeles İlçe Sanat Müzesi ile birlikte 1964-1966 çalışmasının bir retrospektifi düzenlendi. Bu dönemde Malcolm Morley ve Jasper Johns'u etkiledi.
1960'ların sonlarından 1970'lere kadar, resimden vazgeçti ve grafit kalemle çalışmaya odaklandı, okyanusun veya ayın yüzeyi, kabukların iç kısımları ve yakın çekimler gibi doğal unsurların fotoğraflarına dayanan son derece ayrıntılı fotogerçekçi çizimler yarattı Eleştirmenler, çağdaşları Chuck Close ve Gerhard Richter'e olan zahmetli yaklaşımını sık sık karşılaştırıyorlar ve soluk gri natürmort ustası Giorgio Morandi'den etkilendiğini ifade ediyorlardı.
Bu dönemin sonunda, 1976'dan 1983'e kadar Celmins, fotoğraf gerçekçiliğine olan ilgisini dahil edecek şekilde heykele de geri döndü. Bir dizi bronz döküm, akrilik boyalı taş, Kuzey New Mexico'daki Rio Grande boyunca bulduğu münferit taşların tam kopyalarını, MoMA'da düzenlenen on bir örnekle üretti (fotoğraflara bakın). 1981'e gelindiğinde, bu noktadan itibaren gravürler ve baskı ile de çalışarak ve büyük ölçüde çok çeşitli silgilerle kömürde boyamaya geri döndü - genellikle negatif alanı keşfederek, karanlıktan görüntülerden seçici bir şekilde uzaklaştırarak ve grinin ince kontrolünü sağladı.
1980'lerin başından itibaren Celmins, soyut ve fotogerçekçilik arasında bir denge olan bu çeşitli teknikleri kullanarak takımyıldızlara, ay ve okyanuslara odaklandı. 2000 yılına gelindiğinde, titiz yüzey gelişimi ve parlaklığı özellikle dikkate alınarak, yağ veya odun kömüründe negatif görüntüler, çok eleştirel beğeni toplayan, akılda kalıcı ve farklı örümcek ağları üretmeye başlamıştı. Tüm bu çalışmaların fotoğraflara dayandığını ve görüntülerin biriken yüzeylerine büyük çaba gösterdiğini söyledi. Londra'daki Çağdaş Sanat Enstitüsü'ndeki 30 yıllık retrospektifinin 1996 yılında yaptığı bir incelemede, Independent onu "Amerikan sanatının en iyi saklanan sırrı" olarak gösterdi.
2008'den itibaren Celmins, harita ve kitapların resimlerinin yanı sıra küçük grafit tabletlerin - el tipi siyah tahtaların birçok kullanımıyla nesnelere ve temsili çalışmalara geri döndü. Ayrıca şimdi tanınmış dalgalarının, örümcek ağlarının, kabuklarının ve çöl zeminlerinin seri baskılarını yaptı ve bunların çoğu Haziran 2010'da McKee Gallery'de sergilendi. Son zamanlarda hem gece gökyüzünü hem de mezzotintleri içeren yeni bir dizi baskı yayınladı. Bu baskılar Ocak, Şubat ve Mart 2018'de Matthew Marks Galerisi'nde ve Şubat ve Mart 2018'de Senior & Shopmaker Gallery'de sergilendi.
Koleksiyonları
Celmins'in çalışmaları Chicago Sanat Enstitüsü, Baltimore Sanat Müzesi, Carnegie Sanat Müzesi, Pompidou Merkezi, Çekiç Müzesi, Los Angeles, Yüksek Sanat Müzesi, Kunstmuseum Winterthur, İsviçre, Los Angeles County Sanat Müzesi, Metropolitan Sanat Müzesi, New York, Fort Worth Modern Sanat Müzesi, TX, Modern Sanat Müzesi, New York, Ulusal Sanat Galerisi, Washington, DC, Philadelphia Sanat Müzesi, San Francisco Müzesi Modern Sanat, Menil Koleksiyonu ve Whitney Amerikan Sanat Müzesi.
2005 yılında, çalışmalarının büyük bir koleksiyoncusu olan emlak geliştiricisi Edward R. Broida, 50 milyon dolar (50.000.000 $) değerinde bir genel katkı kapsamında Modern Sanat Müzesi'ne kariyerinin 40 yılını kapsayan 17 parça bağışladı. Özellikle dikkat çeken erken ve geç resimlerdi.
.jpg)
