| Ween | |
|---|---|
2008'de bir konserde Ween üyeleri | |
| Genel bilgiler | |
| Köken | New Hope, Pensilvanya, ABD |
| Tarzlar | Alternatif rock, deneysel rock |
| Etkin yıllar | 1984-2012 2015-günümüz |
| Müzik şirketi | Chocodog, Elektra, Sanctuary, Rounder, Schnitzel, Twin Tone, Shimmy Disc, Bird O'Prey |
| İlişkili hareketler | Moistboyz, The Dean Ween Group, Gene Ween Band, Z-Rock Hawaii |
| Resmî site | ween.com |
| Üyeler | Gene Ween Dean Ween Dave Dreiwitz Claude Coleman Jr. Glenn McClelland |
| Eski üyeler | Andrew Weiss |
Ween, Aaron Freeman ve Mickey Melchiondo (sahne adlarıyla Gene Ween ve Dean Ween) tarafından 1984 yılında, Pensilvanya eyaletinin New Hope kasabasında kurulmuş olan Amerikalı rock grubudur. Genellikle alternatif rock türünde sınıflandırılan grup, özellikle "patavatsız" ve farklı türleri bir araya getirdiği eklektik müzik tarzıyla bilinir.
Ween 1989'a kadar sadece elden kaset albümleri çıkarmıştır. Daha sonra Elektra Records ile yayımladığı GodWeenSatan: The Oneness (1990), The Pod (1991) ve Pure Guava (1992) ile resmî olarak albüm çıkarmaya başlayan grup, "Push th' Little Daisies" teklisiyle ABD ve Avustralya'da çok dinlenen listelerine girmiştir. Ween 2012'de Freeman'ın alkol ve uyuşturucu bağımlılığından kurtulma sürecini gerekçe göstererek gruptan ayrılması sebebiyle dağılana kadar; Elektra etiketi altında Chocolate and Cheese (1994), 12 Golden Country Greats (1996), The Mollusk (1997) ve White Pepper (2000) albümlerini; kendi bağımsız etiketleri altında ise Quebec (2003) ve La Cucaracha (2007) albümlerini yayımladı.
İlk on yılları boyunca Ween, canlı performanslarını arkadan kasetten çalınan davul ritimleriyle desteklenen bir ikili grup olarak verdi. Chris Williams (sahne ismiyle Mean Ween) da arada sırada gruba bas gitar ile dahil oluyordu. Chocolate and Cheese albümlerini yayımlandıktan sonra, Willams gruba dahil olmayı bıraktı ve Ween canlı performansları için önce dört, sonra beş kişilik bir grup halinde sahne almaya başladı. Genellikle ana akım medyada bilinirliliğe sahip olmamasına rağmen Ween, büyük bir kült takipçi kitlesi oluşturmayı başarabilmiştir.
1984'te gittikleri ortaokulda tanışan Aaron Freeman (Gene When) ve Mickey Melchiondo (Dean Ween), müzik yapmaya başladılar. Freeman sonraları bir ropörtajda, "Birbirimizi sevmiyorduk. O bir sporcuydu ve ben daha çok bir trençkot insanıydım. Ama yazı dersinde yan yana oturduk ve ikimizin de müzikle ilgilendiğini fark ettik." demiştir. Birlikte uydurdukları "Ween" kelimesi, İngilizce "wuss" (korkak) ve "penis" kelimelerinin bir karışımıdır.
İlk albümleri tamamen kendi kendilerine kaydettikleri kasetlerden oluşan Ween, 1984'ten 1994'e kadar sadece ritim gitar ve ana vokallerde Freeman; solo gitarda ve geri vokallerde ise Melchiondo'dan oluşmaktaydı. Canlı performanslarda davullar için önceden kaydedilmiş bir kaset, bir DAT (Digital Audio Tape) makinesinden çalınıyordu. 1989'da Andrew Weiss, 1991'de Skunk grubu bateristi Claude Coleman Jr.'ın Ween'de davulcu olarak katılmasıyla konserlerinde arka sesler için DAT kullanmayı bıraktılar.
1990'da Minneapolis merkezli müzik şirketi Twin/Tone ile imzaladığı sözleşmeden sonra ilk stüdyo albümleri GodWeenSatan: The Oneness'ı çıkarttı. 26 parçadan oluşan albümün turu için Ween ilk denizaşırı konserlerini Hollanda'da vermiştir.
1992'de Elektra Records etiketi altında çıkan Pure Guava albümündeki Push th' Little Daisies ve Voodoo Lady şarkıları, MTV'nin Beavis and Butt-Head dizisinde gösterildikten sonra Ween'in Billboard listelerine girmeyi başarabilmiş tek şarkıları olmalarıyla ana akım kanalların ve MTV'nin dikkatini çekti.
1996'da Nashville'de kaydettikleri 12 Golden Country Greats albümüyle country türüne adımını atan Ween, 1997'de o zamana kadarki en profesyonel albümleri olan okyanus temalı The Mollusk'u piyasaya sürdü. The Mollusk; Waving My Dick in the Wind ve SüngerBob KarePantolon Filmi'nde belirecek Ocean Man şarkılarını da içermekteydi.
Ween Quebec (2003) ve La Cucaracha (2007) albümlerini tekrar kendi etiketleri altında yayımladıktan sonra; 2012'de Aaron Freeman, alkol ve uyuşturucu madde bağımlılığından iyileşme süreci ve solo yayımladığı işlerine odaklanabilmek için gruptan ayrılacağını açıkladıktan sonra grup bir duraklama sürecine girdi.
2016'dan itibaren Ween, tekrar birleşip canlı performanslarına devam etmeye başlamıştır.

Stüdyo albümleri