Zihgir

Zihgir ya da Okçuluk yüzüğü, başparmak çekişi tekniğinde kullanılan atış yüzüğü, okçuların sağ ellerinin başparmaklarına taktıkları, yayı çekerken parmağın incinmemesi için kullanılan (genellikle kemikten) halka şeklindeki yüzük. Eş anlamlı kullanımları, Osmanlıca 'zingir', 'zehgir' veya 'şast', Arapça kaynaklarda 'küştiban', İran kaynaklarında (yüksük anlamına da gelen) 'engüştvane', bulunmaktadır. Şast Farsçada 60 demektir ve zihgir adını buradan almaktadır. Zihgir (şast), atış sırasında işaret parmağının ilk boğumu, başparmak tırnağı üzerine konur; parmakların aldığı bu şekil, (eski Arap parmak hesabında) 60 sayısının karşılığıdır.

Yapısı

Zihgir; damak veya kaş, kulak ve eşik olmak üzere üç kısımdır. Zihgirin parmak üzerine binen uzun kısmına damak veya kaş; iç yüzeyine yapıştırılan deri parçasına kulak; kiriş takılan iç kenarına ise eşik adı verilmektedir

Kaynakça

Genel Yayınlar

• Yücel, Ünsal (2015). Dursun Ayan (Ed.). Türk okçuluğu (2. bas.). Ankara: Atatürk Kültür Merkezi. ISBN 9789751629968. 
• Aktepe, Kürşat (2012). Okçuluk. Nobel Akademik. ISBN 9786051332772.