Adrienne Germaine Léonie Canivez (Amsterdam, 28 maart 1910 - Amsterdam, 29 oktober 1992) was een Nederlands actrice; op later leeftijd werd ze (taal)lerares.
Adrienne Germaine Léonie Canivez (Amsterdam, 28 maart 1910 - Amsterdam, 29 oktober 1992) was een Nederlands actrice; op later leeftijd werd ze (taal)lerares.
Ze was dochter van Germaine Hortsense Flore Léonie Lyon en cellist Florent Louis Thomas Canivez (1877-1969). Ze was tussen 1931 en 1950 (echtscheiding) getrouwd met acteur Ben Groenier en hertrouwde in 1952 met Victor E. van Vriesland, die in 1974 overleed. Zij bewaakte sindsdien zijn erfenis bestaande uit een uitgebreide bibliotheek. Het echtpaar Groenier-Canivez kreeg twee kinderen, waarvan dochter Germaine Groenier ook actrice werd.
Ze kreeg les op de Amsterdamse Tooneelschool, toen ze voor Enny Vrede kon invallen bij het gezelschap waar haar lerares Else Mauhs speelde. Eind jaren twintig van de 20e eeuw maakte ze dan ook deel uit van het gezelschap het Koninklijke Vereeniging Het Nederlandsch Tooneel van Louis Saalborn. Daar ontmoette ze ook haar eerste man; ze bleef onder haar eigen naam optreden. Daarna volgde gezelschap op gezelschap, waaronder een aantal van Eduard Verkade en Bets Ranucci-Beckman.
Via H.M. van Randwijk maakte ze als gescheiden vrouw zonder goede inkomsten kennis met schrijver Victor E. van Vriesland, die hulp zocht voor het bijhouden van zijn administratie. Zij kwam bij hem in dienst. Die administratieve functie werd toen hij ziek werd (zij was 18 jaar jonger dan hij), een verzorgende functie. Op een gegeven moment vroeg hij haar ten huwelijk. Ze constateerde later dat dat waarschijnlijk niet uit liefde was, maar zijn naderend eind leidde ertoe dat hij een beheerder van zijn werk en collectie nodig had, die ook na zijn dood die functies kon uitoefenen. Ze zouden vierentwintig jaar met wisselend succes bij elkaar blijven; al naar gelang de omstandigheid werd ze poesje of hyena genoemd. Zij zou het beheer tot begin jaren tachtig voeren, samen met An Springer. Ondertussen begon ze met lesgeven in de vakken maatschappijleer en dramaturgie; ze deed dat op MEAO-niveau en op het Spinozalyceum. Toen haar eigen gezondheid dat nodig maakte, verhuisde ze vanuit een groot huis aan de Weesperzijde naar een flat in Nellestein. Samen met haar dochter Germaine zocht ze nog uit, wat er niet naar de veiling moest en wat wel. Uiteindelijk hield ze een kleine verzameling van Van Vrieslands werk. De collectie eerste drukken etc. werd geveild. Lang heeft die situatie niet geduurd. Ze trok op 14 januari 1992 die flat in, de veiling met bijbehorende interview was in de voorzomer van 1992, in oktober overleed ze.
