| Aelurodon Fossiel voorkomen: Mioceen - Vroeg Plioceen | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Schedel van Aelurodon taxoides | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||
| †Aelurodon Leidy, 1858 | ||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||
| †Aelurodon ferox | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Verspreidingsgebied van Aelurodontina, gebaseerd op fossiele vondsten | ||||||||||||
| ||||||||||||
Aelurodon is een uitgestorven geslacht van hondachtigen (Canidae), binnen de onderfamilie Borophaginae. Aelurodon leefde van het vroege Mioceen tot het vroege Plioceen (20,4—5,3 Ma) in Noord-Amerika. Vaak voorkomende synoniemen voor "Aelurodon" zijn "Prohyaena" Schlosser, 1890 en "Strobodon" Webb, 1969

Aelurodon behoort tot de Borophaginae: een onderfamilie van de hondachtigen. De "Borophaginae" worden vaak vrij vertaald als "botbrekers" en ze worden aanzien als Hyena-achtige honden. Aelurodon stamt vermoedelijk af van oudere genera zoals Protomarctus of Tomarctus.
Verschillende soorten binnen het geslacht Aelurodon kwamen verspreid voor in de centrale en westelijke delen van de Verenigde Staten, in het Mioceen. Het Mioceen van Noord-Amerika wordt niet alleen gekenmerkt door de aanwezigheid van Aelurodon, maar ook door de voorname aanwezigheid van vele andere geslachten van hondachtigen; voornamelijk Borophaginae, zoals Epicyon (20,6—5,330 Ma), Paratomarctus (16,3—5,3 Ma), Borophagus (23,3—3,6 Ma), Carpocyon (15,97—4,9 Ma). Daarenboven verschijnt met Canis lepophagus (10,3—1,8 Ma) de eerste wolvensoort in het late Mioceen.
Grotere soorten Aelurodon, zoals A. ferox en A. taxoides joegen waarschijnlijk in roedels, net zoals moderne wolven. en konden zo groot worden als tijgers. Analyse van het gebit van de kleinere Aelurodon doen vermoeden dat de soorten steeds meer hypercarnivoor werden met de tijd, net zoals andere geslachten en soorten binnen de Borophaginae.
Het geslacht Aelurodon telt zes erkende soorten.