| Air Canada | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| |||||
Air Canada Boeing 777 | |||||
| Opgericht | 1937, als Trans Canada Airlines | ||||
| Eerste vlucht | 1 september 1937 | ||||
| Hubs | Main hub: Montréal-Pierre Elliott Trudeau International Airport Secondary hubs: Toronto Pearson International Airport en Vancouver International Airport Overstappunt: Calgary International Airport | ||||
| Vloot | 187 vliegtuigen | ||||
| Bestemmingen | 188 | ||||
| Frequentflyer-programma | Aeroplan | ||||
| Alliantie | Star Alliance vroeger Oneworld | ||||
| Hoofdkantoor | 7373 Côte-Vertu Boulevard West, Saint-Laurent, Quebec (Canada) | ||||
| Sleutelfiguren | Michael Rousseau (President & CEO) | ||||
| Website | (en) https://www.aircanada.com | ||||
| |||||



Air Canada is de nationale luchtvaartmaatschappij van Canada.
Per jaareinde 2024 telde Air Canada 188 bestemmingen op zes continenten, zowel lijndienst als charter voor passagiers en vracht. Naar 90 bestemmingen worden vakantiepakketten aangeboden. Air Canada voorziet ook in onderhoud, grondafhandeling en opleiding van concurrerende luchtvaartmaatschappijen. Het bedrijf telde ongeveer 41.000 medewerkers.
Het belangrijkste knooppunt, of hub, is Montréal-Pierre Elliott Trudeau International Airport. De maatschappij heeft daarnaast knooppunten te Toronto Pearson International Airport en Vancouver International Airport. Calgary International Airport is een overstappunt in West-Canada. Air Canada is lid van de Star Alliance en heeft codesharing overeenkomsten met de andere leden.
Op 31 december 2024 telde de vloot 212 vliegtuigen. Hiervan waren er 90 widebodies en 122 narrow-bodies. De vloot bestaat ongeveer uit gelijke delen Boeing en Airbus toestellen. Verder had Air Canada Rouge, de vakantietak van de groep, 37 Airbus narrow-body toestellen en Air Canada Express had een vloot van 105 regionale toestellen, een mix van Mitsubishi, De Havilland en Embraer toestellen.
De aandelen staan genoteerd aan de Toronto Stock Exchange. Volgens The Canada Transportation Act is het belang van buitenlandse investeerders beperkt tot 49% van de aandelen en 25% van het stemrecht.
De voorloper van Air Canada, Trans-Canada Air Lines (TCA), werd op 10 april 1937 opgericht als dochtermaatschappij van Canadian National Railway (CNR). De eerste vlucht van de maatschappij werd uitgevoerd met een Lockheed 10A op 1 september 1937 van Vancouver naar Seattle (Washington). In 1964 groeide TCA uit tot de nationale luchtvaartmaatschappij van Canada. In dat jaar maakte de toekomstige premier van Canada, Jean Chrétien, gebruik van het recht van initiatief om een wetsvoorstel in te dienen waardoor de naam gewijzigd werd van Trans-Canada Air Lines in Air Canada. Dit voorstel werd tot wet verheven na de tweede poging hiertoe. De wijziging werd effectief vanaf 1 januari 1965.
Eind jaren '70 vond er een reorganisatie plaats bij CNR, waardoor Air Canada een onafhankelijk staatsbedrijf (Crown corporation) werd. In 1989 werd Air Canada geprivatiseerd en de federale overheid verkocht alle aandelen.
Air Canada is een van de oprichters van de Star Alliance die werd geïntroduceerd in mei 1997. Op 2 september 1998 vond de allereerste pilotenstaking in de geschiedenis van Air Canada plaats.
Eind 1999 versoepelde de Canadese overheid enkele bepalingen van de luchtvaartwetgeving, dit was bedoeld om een consolidatie opgang te helen van de Canadese luchtvaartindustrie. In januari 2000 nam Air Canada Canadian Airlines over, de tweede maatschappij van Canada. De activiteiten van Canadian Airlines werden geïntegreerd in Air Canada. Deze fusie leidde ertoe dat de maatschappij de 12e commerciële luchtvaartmaatschappij in de wereld werd. Na de overname kreeg Air Canada beter inzicht in de financiële situatie van zijn voormalige rivaal, de uitkomst was veel slechter dan verwacht. Er werd een versnelde fusiestrategie ingezet, maar dit resulteerde in de zomer van 2000 tot vertragingen van vluchten en bagageproblemen.
In 2001 en 2002 leed de luchtvaartmaatschappij opeenvolgende verliezen. Op 1 april 2003 vroeg Air Canada surseance van betaling aan. Het uitstel van betaling werd opgeheven op 30 september 2004. In deze tijd nam ACE Aviation Holdings Air Canada over.
Vanaf oktober 2004 worden nieuwe producten en een nieuw kleurenschema geleidelijk ingevoerd bij de maatschappij. Het liedje dat de reclame moet ondersteunen, wordt gezongen door Céline Dion. Op 31 oktober 2004 vond de laatste vlucht van Air Canada met de Boeing 747 plaats, waarmee een einde kwam aan een 30-jarige periode waarin dit toestel voor de maatschappij heeft gevlogen. De Boeing 747-400 wordt vervangen door de Airbus A340.
Op 25 april 2005 kondigde Air Canada aan dat de wide-body vloot grondig vernieuwd wordt met een mix van Boeing 777 Worldliner en Boeing 787 Dreamliner. De order bestaat uit een bestelling van 32 vliegtuigen (18× 777s en 14× 787s) plus een optie op 64 extra toestellen (18× 777s en 46× 787s), in totaal 96 vliegtuigen. Echter op 18 juni 2005 werd deze bestelling geannuleerd omdat de pilotenvakbond (de Air Canada Pilots Association, ACPA) niet akkoord is gegaan met de bestelling vanwege kosten en andere zaken. Door dit voorval werd Air Canada gedwongen om versneld de Boeing 767 een facelift te geven ook al waren deze toestellen toen al 20 jaar oud. In november 2005 werd alsnog een order geplaatst voor Boeing 777 en 767 toestellen. In maart 2007 werd de eerste Boeing 777 geleverd en in mei 2014 volgde de eerste Boeing 787.
Hoge brandstofkosten en de lage wereldwijde economische groei maakte kostenbesparingen noodzakelijk. In juni 2008 werd het ontslag voor 2000 medewerkers aangekondigd, voor deze aankondiging telde Air Canada 23.900 voltijdsmedewerkers. Verder had het bedrijf te kampen met een grote achterstand van betalingen aan het pensioenfonds. Medio 2009 kreeg het 1 miljard Canadese dollar steun van private partijen en de Canadese overheid. In december 2010 en november 2012 verkocht ACE Aviation Holdings een deel van het aandelenbelang in Air Canada.
In augustus 2019 kocht Air Canada de luchtvaartmaatschappij Air Transat voor CA$ 720 miljoen of CA$ 13 per aandeel. De prijs werd in oktober 2020 verlaagd naar CA$ 5, als een gevolg van de coronapandemie. Uiteindelijk verleende de Europese Commissie geen toestemming voor de overname, vanwege de afnemende concurrentie op de routes tussen Canada en Europa, en de transactie werd afgeblazen. Net als vele andere maatschappijen leed Air Canada forse verliezen in de periode van 2020 tot en met 2022.
De vloot van Air Canada (inclusief door partner uitgevoerde vloot) bestaat uit (januari 2024):
| Air Canada-vloot | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Type | Totaal | Orders | Passagiers | Opmerkingen | |||
| Business Class | Economy Comfort | Economy | Totaal | ||||
| Airbus A220-300 | 33 | 27 | 12 | — | 125 | 137 | Leveringen tot 2026. Order met 15 opties. |
| Airbus A319-100 | 3 | — | 14 | — | 106 | 120 | |
| 2 | 12 | 124 | 136 | Toestellen komen van Air Canada Rouge . | |||
| Airbus A320-200 | 12 | 6 | 14 | — | 132 | 146 | 8 toestellen worden verbouwd. |
| Airbus A321-200 | 15 | — | 16 | — | 174 | 190 | Alle toestellen krijgen 196 stoelen. |
| 1 | 180 | 196 | |||||
| Airbus A321XLR | — | 25 | 14 | — | 168 | 182 | Leveringen 2025-2028. |
| Airbus A330-300 | 16 | — | 32 | 24 | 241 | 297 | |
| 2 | — | 30 | 255 | 285 | |||
| Boeing 737 MAX 8 | 40 | — | 16 | — | 153 | 169 | |
| Boeing 777-200ER | 6 | — | 40 | 24 | 236 | 300 | |
| Boeing 777-300ER | 12 | — | 40 | 24 | 336 | 400 | |
| 7 | 28 | 398 | 450 | ||||
| Boeing 787-8 | 8 | — | 20 | 21 | 214 | 255 | |
| Boeing 787-9 | 30 | 2 | 30 | 21 | 247 | 298 | Leveringen tot 2024. |
| Boeing 787-10 | — | 18 | TBA | Leveringen beginnen eind 2025. | |||
| Heart ES-30 | — | 30 | — | — | — | 30 | Leveringen starten begin 2028. |
| Totaal | 187 | 108 | |||||
In 2001 integreerde Air Canada de maatschappijen AirBC, Air Nova, Air Ontario en Canadian Regional in de nieuwe maatschappij Air Canada Jazz als regionale tak van Air Canada.
Eveneens werd in 2001 Air Canada Tango opgezet, een lagekostenmaatschappij die vloog tussen de grote steden in Canada en naar populaire vakantiebestemmingen. De Tango-vliegtuigen waren hetzelfde uitgevoerd als alle toestellen van Air Canada, maar de hoofdkleur was paars in plaats van zilver. De maatschappij werd opgedoekt in 2004.
In verband met concurrentie van WestJet richtte de maatschappij in 2002 de lagekostenluchtvaartmaatschappij Zip op. Deze maatschappij opereerde als een zelfstandig bedrijf met een eigen management tot deze maatschappij eveneens in 2004 werd opgeheven.
Air Canada Jetz (opgericht in 2002) is een chartermaatschappij voor bedrijven en sportteams. De maatschappij had in 2025 een bescheiden vloot van vier Airbus A320 toestellen.