Aleia Hobbs

Eerste jaren

Hobbs studeerde aan de Louisiana State University in Baton Rouge, waar zij van 2014 tot midden 2018 uitkwam voor de 'LSU Lady Tigers', alvorens professioneel atlete te worden door een sponsorcontract te tekenen met Adidas.

Gedurende haar LSU-tijd kwam zij in 2015 uit voor de Verenigde Staten op de Pan-Amerikaanse U20-kampioenschappen in het Canadese Edmonton. Daar veroverde zij een zilveren medaille op de 100 m en goud op de 4 × 100 m estafette. Op de 100 m maakte zij dat jaar flinke progressie door haar PR van 11,49 s uit 2014 te verbeteren tot 11,13 s tijdens de NCAA-kampioenschappen in Eugene. Ze werd daarmee tweede. Het duurde tot 2017 voordat zij deze tijd wist te verbeteren tot 10,85, waarmee zij voor het eerst de 11 seconden grens doorbrak.

In 2018 veroverde Hobbs haar eerste individuele titels: indoor werd zij NCAA-kampioene op de 60 m, om vervolgens in juni op de 100 m ook de NCAA-outdoortitel te veroveren. Enkele weken later was zij op deze sprintafstand op de Amerikaanse kampioenschappen opnieuw iedereen te snel af. In 10,91 behaalde zij haar eerste – en tot nu toe enige – nationale outdoortitel. Begin juli tekende zij daarna haar contract met Adidas en vervolgde zij haar carrière als professioneel atlete.

Enkele magere jaren en olympisch zilver

In 2019 leidde Hobbs in mei tijdens de World Relays in Yokohma als slotloopster het Amerikaanse team op de 4 x 100 m naar de overwinning, waarna zij bij een viertal Diamond League wedstrijden op de 100 m uitkwam, waarvan zij er een, bij de Diamond League Shanghai, won. Vervolgens kwam zij op de Amerikaanse kampioenschappen op de 100 m ditmaal niet verder dan een zesde plaats, om het seizoen af te sluiten met een tweetal Diamond Leaguewedstrijden waar zij niet bij de eerste drie wist te finishen. Opvallend was dat zij dit jaar niet één keer een 100 m reglementair binnen de 11 seconden wist af te leggen. In het volgende jaar, waarin vanwege de coronapandemie nauwelijks wedstrijden plaatsvonden, wist Hobbs alleen in september tijdens het Golden Gala in Rome nog tot een redelijk resultaat te komen door op de 100 m in 11,12 tweede te worden achter de Jamaicaanse Elaine Thompson-Herah.

In 2021 leek Hobbs haar oude vorm weer te hebben hervonden, want reeds in april kwam zij bij drie verschillende gelegenheden tot een 100 metertijd binnen de elf seconden, zij het een keer met teveel rugwind (+2,4 m/s). Zij wist die vorm echter niet vast te houden, waardoor zij op de Amerikaanse kampioenschappen, die tevens golden als selectiewedstrijden voor de uitgestelde Olympische Spelen in Tokio, opnieuw slechts als zesde finishte en zich dus niet wist te kwalificeren voor de individuele 100 m. Ze werd echter wel in de selectie opgenomen voor de 4 × 100 m estafette en dat leidde ertoe dat zij na Tokio, waar zij in de series van de 4 × 100 m uitkwam, toch nog met een zilveren medaille huiswaarts keerde.

Estafettegoud op WK 2022

Vroeg in 2022, half april, liep Hobbs tijdens de 'Mount SAC Relays' in Walnut al een erg snelle tijd op de 100 m, 10,80 en ze won er nog niet eens mee, want dat was Twanisha Terry in 10,77. Het tweetal had met +3,3 m/s echter veel te veel wind mee, al gaf het wel aan hoe goed Hobbs in vorm was, een bemoedigend teken met het oog op de komende WK. Enkele maanden later kwam zij op de Amerikaanse kampioenschappen zelfs tot 10,72, maar opnieuw met een teveel aan rugwind van +2,9 m/s. Weliswaar bleef zij Terry nu voor, maar ook hier finishte zij als tweede, want ditmaal troefde Melissa Jefferson in 10,69 haar af. Het opende wel het perspectief op een goed resultaat op de 4 × 100 m estafette, temeer omdat de als vierde gefinishte Tamari Davis altijd nog 10,82 op de klokken zette.
Drie weken later leden de Amerikaanse sprintsters in eigen huis op de 100 m echter een gevoelige nederlaag, doordat op de individuele 100 m de Jamaicaanse vertegenwoordiging alle WK-medailles voor de neus van hun Amerikaanse concurrentes wegkaapten. Hobbs finishte als beste Amerikaanse als zesde in 10,92. Schrale troost was dat ze Jefferson nu achter zich hield, die kansloos achtste werd in 11,03. De Amerikaanse sprintsters kwamen vijf dagen later op de WK dus geladen aan de start van de 4 × 100 m estafette. Nadat Melissa Jefferson, Aleia Hobbs, Jenna Prandini en Twanisha Terry hun serie hadden gewonnen, slaagde het Amerikaanse team, met Abby Steiner in plaats van Aleia Hobbs, er in de finale in om het Jamaicaanse viertal, bestaande uit Kemba Nelson, Elaine Thompson-Herah, Shelly-Ann Fraser-Pryce en Shericka Jackson, in 41,14 een luttele 0,04 seconden achter zich te houden. Goud voor het Amerikaanse viertal en dus ook Aleia Hobbs, een hoogtepunt in haar atletiekloopbaan. Ze sloot het wedstrijdseizoen af met deelname aan een viertal Diamond League wedstrijden, waarvan zij er eentje won: de Athletissima in Lausanne.

AR-record 60 m

In 2023 was Hobbs al vroeg in topvorm, want op de Amerikaanse indoorkampioenschappen in Albuquerque stormde zij op 18 februari op de 60 m naar een winnende tijd van 6,94. Dat was slechts 0,02 seconden verwijderd van het wereldindoorrecord van de Russin Irina Privalova uit 1993. Wel verbeterde zij met 0,01 seconde het eveneens uit 1993 stammende Noord- en Midden-Amerikaanse record van haar landgenote Gail Devers. Vervolgens zag het er in het outdoorseizoen eveneens veelbelovend uit, want tot aan de Amerikaanse outdoorkampioenschappen liep zij de 100 m op vijf verschillende wedstrijden binnen de 11 seconden. Daarna kreeg Hobbs te maken met fysieke klachten, waardoor zij zich bij de nationale kampioenschappen niet wist te kwalificeren voor de finale. Daardoor verdween ook haar kans om deel te nemen aan de WK in Boedapest en eindigde het jaar, waarin zij zo goed was begonnen, in mineur.

60 m

• 2018: 1 NCAA-indoorkamp. – 7,07 s
• 2023: 1 Amerikaanse indoorkamp. – 6,94 s (AR)
• 2024: 1 Amerikaanse indoorkamp. – 7,02 s

100 m

• 2015: 2 Pan-Amerikaanse U20 kamp. – 11,50 s
• 2017: 2 NCAA-kamp. - 11,13 s (+2,0 m/s)
• 2018: 1 NCAA-kamp. – 11,01 s (-0,7 m/s)
• 2018: 1 Amerikaanse kamp. – 10,91 s (0,0 m/s)
• 2019: 6e Amerikaanse kamp. – 11,33 s (-1,7 m/s)
• 2021: 6e Amerikaanse kamp. – 11,20 s (-0,6 m/s)
• 2022: 2 Amerikaanse kamp. – 10,72 s (+2,9 m/s)
• 2022: 6e WK – 10,92 s (+0,8 m/s)

Diamond League-overwinningen

• 2019: 1 Diamond League Shanghai – 11,03 s (0,0 m/s)
• 2022: 1 Athletissima – 10,87 s (+0,2 m/s)

4 × 100 m

• 2015: 1 Pan-Amerikaanse U20 kamp. – 43,79 s
• 2018: 1 NCAA-kamp. – 42,25 s
• 2019: 1 World Athletics Relays – 43,27 s
• 2021: 2 OS – 41,45 s
• 2022: 1 WK – 41,14 s

Zie de categorie Aleia Hobbs van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.