Ali Larijani

Ali Ardashir Larijani (3 juni 1958 – 17 maart 2026) was een Iraanse politicus, militaire officier en filosoof die van 2025 tot aan zijn moord in 2026 secretaris was van de Hoge Nationale Veiligheidsraad. Hij bekleedde deze functie eerder van 2005 tot 2007. Van eind december 2025 tot aan zijn moord werd hij algemeen beschouwd als een van de machtigste functionarissen in de Iraanse regering.

Vroege leven en onderwijs

Ali Larijani
Larijani in 2025
Larijani in 2025
Algemeen
Volledige naam Ali Ardashir Larijani
Geboortedatum 3 Juni 1958
Geboorteplaats Najaf, Irak
Overlijdensdatum 17 maart 2026
Overlijdensplaats Teheran, Iran
Partij Islamitische Coalitiepartij (1990-2026)
Handtekening Handtekening
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Larijani als kind, 1965

Ali Larijani werd op 3 juni 1958 in Najaf, Irak, geboren als zoon van Iraanse ouders met een etnische Mazanderani-achtergrond. Hij kwam uit een religieuze sjiitische adelfamilie gevestigd in Amol, een stad in de provincie Mazandaran, gelegen in het noorden van Iran. Zijn vader was een vooraanstaande Twaalver sjiitische geestelijke, Hashim Larijani. Zijn ouders verhuisden in 1931 onder druk van de heerser Reza Shah naar Najaf, maar keerden in 1961 terug naar Iran. Tijdens de latere jaren van Reza Shah's regering werden leden van de familie Larijani, waaronder Hashim Larijani, verbannen naar de door Koerden bewoonde steden Bukan en Sardasht in het noordwesten van Iran, waar ze een tijdje verbleven voordat ze uiteindelijk mochten terugkeren naar Noord-Iran.

Larijani was afgestudeerd aan het Qom Seminary. Hij behaalde ook een Bachelor of Science in computerwetenschappen en wiskunde aan de Aryamehr University of Technology en behaalde een masterdiploma en PhD in westerse filosofie aan de Universiteit van Teheran. Aanvankelijk wilde hij zijn studie informatica voortzetten, maar veranderde van onderwerp na overleg met Morteza Motahhari, zijn toekomstige schoonvader. Larijani publiceerde boeken over Immanuel Kant, Saul Kripke en David Lewis. Larijani was lid van de faculteit van de School voor Literatuur en Geesteswetenschappen van de Universiteit van Teheran.

Politieke carrière (1981-2026)

Larijani was een commandant van de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) en een veteraan van de oorlog tussen Iran en Irak (1980–1988). Hij diende als vice-minister van Arbeid en Sociale Zaken. Later werd hij benoemd tot vice-minister van informatie- en communicatietechnologie. In maart 1994 werd hij benoemd tot hoofd van de Islamitische Republiek Iran Broadcasting (IRIB), ter vervanging van Mohammad Hashemi Rafsanjani in de post.

In 2005 werd Larijani benoemd tot secretaris van de Hoge Nationale Veiligheidsraad. Dit orgaan helpt bij het opstellen van nucleair en ander beleid dat door de opperste leider wordt uitgevaardigd. Hij verving Hassan Rouhani op de post.

Als de belangrijkste nucleaire gezant van Iran zei Larijani op 25 april 2007 dat hij "nieuwe ideeën" verwachtte van hoge EU-functionaris Javier Solana tijdens gesprekken over het doorbreken van de impasse tussen de weigering van Teheran om zijn nucleaire programma te bevriezen en de eis van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties dat dit zou gebeuren.

Larijani was van 15 augustus 2005 tot 20 oktober 2007 secretaris van de Hoge Nationale Veiligheidsraad, ter vervanging van Hassan Rohani; hij werd in deze functie benoemd door president Mahmoud Ahmadinejad. Larijani's ontslag als secretaris werd op 20 oktober 2007 aanvaard; President Ahmadinejad had zijn eerdere aftreden afgewezen.

Larijani suggereerde op 21 juni 2009 dat de autoriteiten de kant van één kandidaat kozen zonder duidelijk te maken welke kandidaat. Vlak na de verkiezingen feliciteerde Larijani naar verluidt presidentskandidaat Mir-Hossein Mousavi omdat hij, die "toegang had tot vertrouwelijke informatie en nieuws uit de eerste hand", geloofde dat Mousavi de verkiezingen had gewonnen. Op 22 oktober 2012 ontkende Larijani echter tijdens een vraag- en antwoordbijeenkomst met de studenten van de Iraanse Universiteit voor Wetenschap en Technologie de beschuldigingen dat hij Mousavi had gefeliciteerd. Hij werd in mei 2016 verkozen tot voorzitter van de nieuwe Majlis.

Larijani met Martin Schulz, voorzitter van het Europees Parlement, tijdens een bijeenkomst in Teheran op 15 oktober 2015

In mei 2024 diende Larijani zijn aanvraag in voor zijn kandidatuur voor de president bij de Iraanse presidentsverkiezingen van 2024, maar werd afgewezen door de Guardian Council.

In maart 2025 stuurde de Amerikaanse president Donald Trump een brief naar Iran met het verzoek de onderhandelingen over kernwapens te heropenen.Ayatollah Ali Khamenei zei later: "Sommige pestende regeringen dringen aan op onderhandelingen, niet om problemen op te lossen, maar om hun eigen verwachtingen op te leggen", wat werd gezien als een reactie op de brief.Hierna zei Larijani eind maart 2025 dat Iran geen andere keus zou hebben dan kernwapens te ontwikkelen als het zou worden aangevallen door de Verenigde Staten, Israël of zijn bondgenoten.

Op 13 juni 2025 brak de oorlog tussen Iran en Israël uit met aanvallen op verschillende nucleaire installaties. Op 22 juni vielen de luchtmacht en de marine van de Verenigde Staten de kerncentrale van Natanz, de Uraniumverrijkingsinstallatie van Fordo en het Isfahan Nuclear Technology/Research Center aan.

Op 5 augustus 2025 werd Larijani door president Masoud Pezeshkian benoemd tot secretaris van de Hoge Nationale Veiligheidsraad voor de tweede keer. Volgens The New York Times leidde Larijani Iran van januari 2026 tot aan zijn dood in maart van datzelfde jaar en was hij "verantwoordelijk voor het met dodelijk geweld neerslaan van de recente protesten die het einde van de islamitische overheersing eisten". Na de moord op Ali Khamenei zei Larijani dat de Iraanse regering "Trump niet met rust zal laten".

Larijani met de Iraanse Opperste Leider Mojtaba Khamenei

Als reactie op het besluit van de Europese Unie om de IRGC als een terroristische organisatie te bestempelen, tweette Larijani dat de strijdkrachten van alle landen die het besluit van de EU tegen de IRGC steunen, als terroristische groeperingen zouden worden beschouwd en met de gevolgen van hun daden zouden worden geconfronteerd.

Moord

In de nacht van 16 op 17 maart 2026, tijdens de oorlog met Iran, werd Larijani gedood bij een Israëlische luchtaanval. Zijn zoon Morteza en het hoofd van zijn kantoor Alireza Bayat kwamen ook om bij de aanval. Fars News Agency meldde dat hij werd gedood door een Amerikaans-Israëlische aanval toen hij zijn dochter bezocht in de buitenwijken van Oost-Teheran. Israëlische inlichtingenfunctionarissen verklaarden daarentegen dat ze zijn bewegingen konden volgen nadat ze waren getipt door de inwoners van Teheran en hem hadden gebombardeerd terwijl hij andere functionarissen ontmoette in een schuilplaats in de buitenwijken van Teheran. De commandant van de interne Basij-militie van Iran, Gholamreza Soleimani, werd diezelfde nacht ook gedood bij een afzonderlijke Israëlische luchtaanval.

Een conservatieve Iraanse analist met banden met de regering van het regime, Hatef Salehi, verwees naar de politieke implicaties van de moord en stelde dat de afwezigheid van Larijani "de kansen zou verkleinen op het vinden van een goedkope politieke oplossing om de oorlog te beëindigen."

Op 24 maart 2026 werd hij opgevolgd door Mohammad Bagher Zolghadr als secretaris van de Hoge Nationale Veiligheidsraad.

Larijani werd begraven in het Fatima Masumeh heiligdom in Qom.