Anderson Silva

Beginjaren

Silva begon zijn professionele MMA-carrière in 1997 in Brazilië. Na aanvankelijk in eigen land te hebben gevochten, maakte hij in 2001 zijn debuut bij het Japanse Shooto. Daar versloeg hij de tot dan toe ongeslagen Hayato Sakurai en veroverde hij het Shooto-kampioenschap in het middengewicht.

Later dat jaar maakte Silva de overstap naar PRIDE. Hij versloeg er onder anderen Alex Stiebling en voormalig UFC-kampioen Carlos Newton. In 2003 verloor hij verrassend van Daiju Takase middels een submissie. Na zijn vertrek bij PRIDE kwam Silva onder meer uit voor het Britse Cage Rage Championships. Daar werd hij kampioen in het middengewicht en verdedigde hij zijn titel met succes.

UFC en wereldtitel

Silva maakte in juni 2006 zijn UFC-debuut tegen Chris Leben. Hij won na 49 seconden op knock-out en kreeg direct een gevecht om de wereldtitel in het middengewicht. Op 14 oktober 2006 versloeg hij kampioen Rich Franklin via technisch knock-out in de eerste ronde en veroverde daarmee de UFC-titel.

Silva ontwikkelde zich vervolgens tot de dominante kampioen van de gewichtsklasse. Hij versloeg onder anderen Nate Marquardt en Franklin voor de tweede keer, waarna hij in maart 2008 voormalig PRIDE-kampioen Dan Henderson middels submissie versloeg. Naast zijn titelverdedigingen kwam Silva enkele malen uit in het lichtzwaargewicht. Zo versloeg hij James Irvin in 2008 en voormalig UFC-kampioen Forrest Griffin in 2009, beiden op knock-out in de eerste ronde.

In de daaropvolgende jaren verdedigde Silva zijn wereldtitel tegen onder anderen Patrick Côté, Thales Leites en Demian Maia. In augustus 2010 stond hij tegenover Chael Sonnen. Sonnen domineerde grote delen van het gevecht en bracht Silva meerdere malen naar de grond, maar in de vijfde ronde wist Silva hem middels een submissie (triangle armbar) tot opgave te dwingen.

In februari 2011 verdedigde Silva zijn titel tegen voormalig UFC-kampioen Vitor Belfort. Hij sloeg Belfort in de eerste ronde knock-out met een trap naar het hoofd. Later dat jaar versloeg hij Yushin Okami via technisch knock-out. In juli 2012 volgde een tweede gevecht tegen Sonnen, dat Silva in de tweede ronde via technisch knock-out won. Zijn overwinning betekende zijn tiende succesvolle titelverdediging. Later dat jaar stapte hij opnieuw over naar het lichtzwaargewicht en versloeg hij Stephan Bonnar via technisch knock-out.

Silva won tussen 2006 en 2012 zestien UFC-gevechten op rij. Zijn periode als UFC-kampioen duurde 2457 dagen, waarmee hij de langste titelregering in de geschiedenis van de organisatie neerzette.

Verlies van de titel

Op 6 juli 2013 verdedigde Silva zijn titel tegen de ongeslagen Chris Weidman. Silva daagde zijn tegenstander tijdens het staande gevecht herhaaldelijk uit en vocht met zijn handen laag. In de tweede ronde werd hij door Weidman knock-out geslagen, waarmee na bijna zeven jaar een einde kwam aan zijn titelregering.

Een directe rematch vond plaats op 28 december 2013. In de tweede ronde brak Silva zijn linkeronderbeen toen Weidman een low kick blokkeerde. Weidman won hierdoor via technisch knock-out. De ernstige beenbreuk hield Silva vervolgens ruim een jaar buiten competitie.

Latere carrière

Silva keerde in januari 2015 terug tegen Nick Diaz. Hij won aanvankelijk unaniem op punten, maar de uitslag werd later gewijzigd in een no contest nadat Silva positief testte op verboden middelen. Hij werd voor een jaar geschorst.

In februari 2016 verloor Silva op punten van Michael Bisping. Enkele maanden later nam hij op korte termijn een gevecht in het lichtzwaargewicht aan tegen Daniel Cormier, dat hij eveneens op punten verloor. In februari 2017 versloeg Silva Derek Brunson en boekte daarmee zijn eerste officiële overwinning sinds 2012.

Silva keerde na een nieuwe dopingschorsing in februari 2019 terug tegen de ongeslagen Israel Adesanya, van wie hij unaniem op punten verloor. Daarna verloor hij van Jared Cannonier en in oktober 2020 van Uriah Hall. Het gevecht tegen Hall was zijn laatste partij in de UFC en tevens zijn laatste professionele MMA-gevecht.

Silva beëindigde zijn MMA-carrière met 34 overwinningen, 11 nederlagen en één no contest. In 2023 werd hij opgenomen in de UFC Hall of Fame.